Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας
-
Το ποίημα της εβδομάδας 3/7
Άλλοι Στίχοι —Εουτζένιο Μοντάλε— Μετάφραση: Ευαγγελία Πολύμου Όταν τʼ όνομά μου φιγούραρε σχεδόν σε κάθε εφημερίδα μια γαλλική φυλλάδα διέδωσε τη φήμη ότι ποτέ μου δεν υπήρξα. Διόλου δεν άργησαν οι διαψεύσεις. Αλλά η ψευδής είδηση ήταν η πιο αληθινή. Η ύπαρξή μου ένα διπλότυπο ανέκυψε, μια πλάνη όπως εκείνη η πλανητική τούτα τα χρόνια…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 26/6
[Εκείνο το απόγευμα…] —Γιάννης Τσαρούχης— Εκείνο το απόγευμα μου φάνηκε όλος ο κόσμος πολύ μικρός, τέλος, μικρό όλο το σύμπαν όσο η Ιερουσαλήμ. Και τα βουνά μικρά και τα δέντρα και τα σπίτια και οι γέφυρες. Από ένα βουνό τότε επρόβαλε το φαρδύ χέρι της μητρός μου με το χρυσό δαχτυλίδι και ήθελε να με…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 19/6
Το σπίτι της σιωπής —Φίλιπ Λεβίν— Μετάφραση: Γιώργος Τσακνιάς Ο ήλιος του χειμώνα, χρυσός και κουρασμένος αναπαύεται στον άτσαλο στρατό των μπουκαλιών. Έξω, τα φορτηγά στριμώχνονται να βγουν στη λεωφόρο, έξω είναι απόγευμα Σαββάτου, και κοπέλες που φοράνε μαύρα περνούν α λα μπρατσέτα. Αυτό το μπαρ είναι το σπίτι της σιωπής, κι εμείς πίνουμε στην…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 12/6
[Τι θα ‘κανα χωρίς αυτόν τον κόσμο…] —Σάμιουελ Μπέκετ— Μετάφραση: Γιώργος Βίλλιος Τι θα ‘κανα χωρίς αυτόν τον κόσμο χωρίς πρόσωπο χωρίς απορίες όπου η ψυχή δε ζει παρά μια στιγμή όπου κάθε στιγμή χάνεται στο κενό στη λησμονιά της αλλοτινής της ύπαρξης χωρίς αυτό το κύμα όπου στο τέλος κορμί και σκιά καταβροχθίζονται τι…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 5/6
Σ’ εκείνον που δεν είναι νέος πια —Χόρχε Λουίς Μπόρχες—Μετάφραση: Δημήτρης Καλοκύρης Μπορείς την τραγική σκηνή από τώρα να δεις,το κάθε πράγμα στη σωστή του θέση·το ξίφος και τη στάχτη στη Διδώένας οβολός για τον Βελισάριο. Τον πόλεμο τι επιμένεις να γυρεύειςμέσα στον μπρούντζο τον θολό των εξαμέτρωναφού είναι εδώ, μπροστά σου τα εφτά ποδάρια…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 29/5
Δύο επιθανάτια ποιήματα —Mumon Gensen— Μετάφραση από τα αγγλικά: Γιώργος Τσακνιάς Η ζωή είναι σαν ένα σύννεφο ομίχλης που βγαίνει από μια σπηλιά στο βουνό. Ο θάνατος είναι ένα φεγγάρι που ταξιδεύει στον ουρανό. Αν σε απασχολεί πολύ τι νόημα έχουν θα μείνεις για πάντα δεμένος σαν τον γάιδαρο στο παλούκι. * Η ζωή είναι…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 22/5
Ποιος είναι ο φονεύς, κύριε Χολμς; —Γιώργος Κοζίας— Τι είναι αυτό το σύμπαν, κύριε Χολμς Η περαστική συμμετρία Η στιγμιαία τάξη Μία δολοφόνος μύγα στο Πεκίνο; Τι είναι αυτός ο κόσμος της Ανομίας και της Αρετής της Έκπτωσης και των Ηδονών της Ιδιοτέλειας και των Υπολήψεων; Φύγετε, φύγετε, κύριε Χόλμς Θα διαφθείρουν τα ονειρά σας…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 8/5
Γκάφα σε όνειρο —Γιάννης Βαρβέρης— Ήμασταν λέει καθισμένοι κι οι τρεις όπως παλιά, σ’ ένα καλό εστιατόριο Κυριακής. Μεσημέρι κι η μητέρα μου είχε τη σημερινή της ηλικία που δεν γνωρίζω ακριβώς, πάντως άνω των εβδομήντα, εγώ δε μια αδιάφορη, ας πούμε πάλι τη σημερινή. Όμως ο πατέρας ήταν κάπως πιο νέος από κείνην, ενώ…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 1/5
Φάνηκε και από άλλα ποιήματα —Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ— Ποτέ μου δεν κατάλαβα την άνοιξη —φάνηκε και από άλλα ποιήματα— γι’ αυτό κι όλες οι παρεξηγήσεις με τη σάρκα την ελπίδα, την αυτογνωσία μέσα στο χρόνο. Ποτέ μου δεν κατάφερα να ισορροπήσω το ετήσιο θαύμα με την αιώνια σιωπή· την αλήθεια του ανανεούμενου άνθους με τον ένα…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 24/4
Ωδή —Βαλερύ Λαρμπώ— Μετάφραση: Τάκης Σινόπουλος Δώσε μου το μεγάλο σου θόρυβο, το γλυκό μεγάλο σου περπάτημα, το κύλισμά σου το νυχτερινό ανάμεσα στην πάμφωτη Ευρώπη, ω τρένο πολυτελές! και την αγωνιώδη μουσική που ακούγεται κατά μήκος των διαδρόμων σου ντυμένων με χρυσό δέρμα, ενώ πίσω απ’ τις σκαλιστές θύρες με τις βαριές χάλκινες κλειδαριές…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 17/4
Μόνος —André Spire— Μετάφραση: Μ. Γεωργίου Είναι πολλοί που με λυπούνται: «Νάτος —λένε— που παίρνει το μπαστούνι του και βγαίνει μόνος. Μας αποφεύγει. Δείτε τι παράξενα είν’ τα μάτια του, δεν έχει μήτε ένα βιβλίο μαζί. Τάχα τι κάνει; Είναι κακός; Επαναστάτης; Μην είν’ άρρωστος;» Μόνος, όμορφε δρόμε, κάτασπρε, μέσ’ στις πλαγιές σου που είναι…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 3/9
Άνοιξη —Edna St. Vincent Millay— Μετάφραση: Ανδρ. Σ. Ιωάννου Για ποιο σκοπό Απρίλη ξαναγύρισες; Η ομορφιά μονάχη δε μας φτάνει. Δεν μπορείς πια να με γαληνεύεις κοκκινίζοντας Τα φυλλαράκια που πρωτανοίγουν. Ξέρω πια τώρα αυτό που ξέρω. Ο ήλιος κάθεται ζεστός πάνω στο σβέρκο μου την ώρα που κοιτώ Τα πέταλα του κρόκου. Η μυρωδιά…
dimart 