Κατηγορία: Copy-paste

—της Όλγας Σελλά— Μερικές μέρες νωρίτερα η πρεμιέρα ενός από τα πιο γνωστά και τα πιο αγαπητά μιούζικαλ, του «Καμπαρέ», που έγραψαν οι Φρεντ Εμπ και Τζον Κάντερ και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Μπομπ Φος το 1972, θα ήταν απλώς μια ευχάριστη βραδιά για το αθηναϊκό κοινό. Λίγες μέρες πιο πριν, αυτό το ίδιο…

—της Μαρίας Κατσουνάκη— Αν δει κανείς τη φετινή ελληνική κινηματογραφική παραγωγή ως fresco της κοινωνίας, κάνοντας ένα βήμα προς τα πίσω, για να παρατηρήσει από απόσταση τη νωπογραφία, το κόκκινο χρώμα εναλλάσσεται με το γκρίζο. Η βία και ο φόβος αλληλοτροφοδοτούνται· ανάμεσά τους άνθρωποι στενεμένοι ψυχικά, με διαλυμένη καθημερινότητα, μέσα σε έναν ίλιγγο ανατροπών και…

—του Νίκου Βατόπουλου— Είναι στον Σταθμό Λαρίσης, αλλά δεν το πιάνει το μάτι σου. Ενα παλιό κτίριο είναι, όχι από τα ωραία, παλιά αθηναϊκά, αλλά ένα χρηστικό κτίριο, με κεραμίδια, άχαρο και εσωστρεφές, οργανωμένο γύρω από περίκλειστη αυλή. Το έχτισαν οι Γερμανοί το 1941, δίπλα στον σταθμό, αλλά από το 2002 στεγάζει τη Βιβλιοθήκη του…

─ Της Ξένιας Κουναλάκη ─ «Ευτυχώς που η Ουρανία Μιχαλολιάκου δεν είναι όμορφη γιατί η Χ.Α. θα είχε κερδίσει ένα πρόσθετο 10%». Η σκέψη αυτή πέρασε για κλάσματα του δευτερολέπτου από το μυαλό μου όταν παρακολούθησα τη σκηνή, στην οποία η κόρη του γ.γ. της Χ.Α. έπεσε στην αγκαλιά του κατά την προσαγωγή του στη…

—της Μαρίας Κατσουνάκη— Πώς θα είναι η χώρα σε δέκα χρόνια είναι σχεδόν αδύνατον να προβλέψει κανείς. Και μάλλον εξαιρετικά αφελές. Ακόμη και οι γεμάτες αισιοδοξία δηλώσεις για το πότε θα «βγούμε στις αγορές» διαψεύδονται κάθε φορά από τις ανεξάντλητες «τρύπες» στην οικονομία. Το μόνο υπαρκτό μέλλον βρίσκεται στα σχολεία, δηλαδή στην εκπαίδευση. Εκεί, όπου…

—της Μαρίας Κατσουνάκη— Μπορεί ο τίτλος «Σεπτέμβρης» να μη συνδέεται άμεσα με το περιεχόμενο της ταινίας, όμως η αλήθεια είναι ότι δηλώνει αυτό που είπε η σκηνοθέτις της, Πέννυ Παναγιωτοπούλου, σε δημόσια προβολή στο Φεστιβάλ του Τορόντο: το τέλος μιας εποχής και την αρχή μιας άλλης. Η σχέση, επίσης, που αναπτύσσεται ανάμεσα στην κοπέλα και…

— Της Μαρίας Κατσουνάκη — [ Σημείωση dim/art: Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου πριν έρθουν στο φως της δημοσιότητας οι συλλήψεις βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής. Tην επαύριο αυτών των εξελίξεων, η τοποθέτησή της Μ. Κατσουνάκη σε ό,τι αφορά τον ρόλο που έχει να διαδραματίσει ο πολιτισμός σε επίπεδο…

─ Της Ξένιας Κουναλάκη ─ Πέρασε μία εβδομάδα από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Μετά το πρώτο σοκ και τις σπασμωδικές αντιδράσεις κομμάτων και δημοσιογράφων, την αδυναμία συγκρότησης ενός κοινού διακομματικού μετώπου, άρχισαν να διαφαίνονται στον ορίζοντα τα πρώτα ελπιδοφόρα σημάδια ωρίμανσης των θεσμών και της κοινωνίας. Διαπιστώσαμε λοιπόν ότι σε αυτές τις εφτά ημέρες…

—της Μαρίας Κατσουνάκη— Ηταν Φεβρουάριος του 2013 όταν ο Μαρκ Μαζάουερ, στο αμφιθέατρο του Deree, αναλύοντας το φαινόμενο της ανόδου της Χρυσής Αυγής, υπογράμμισε: «Πολλοί πολιτικοί υποτιμούν την άνοδό της και τη θεωρούν παροδικό φαινόμενο. Δεν είναι αλήθεια. Η ελληνική πολιτεία δεν δείχνει σημάδια ότι καταλαβαίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης». Οι μήνες που μεσολάβησαν επιβεβαίωσαν…

─ Της Ξένιας Κουναλάκη ─ Ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον στα βασικά, έστω τώρα, που είναι ήδη αργά: 1. Η δημοκρατία είναι το μοναδικό όπλο στη μάχη κατά του φασισμού. Στα μαχαίρια τους απαντάμε με θεσμικά εργαλεία. 2. Κάθε καταδίκη, που συνοδεύεται από την προσθήκη «αλλά κι ο ΣΥΡΙΖΑ…» αυτοακυρώνεται, παύει να είναι απερίφραστη καταδίκη. Είναι καταδίκη…

—Συνέντευξη του Ντον Ντελίλο στον Ηλία Μαγκλίνη / Καθημερινή— Ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, σε ένα απρόσμενα δροσερό για την εποχή Μανχάταν, κατευθυνόμουν προς το σημείο συνάντησης με τον Αμερικανό συγγραφέα Ντον Ντελίλο: δώδεκα το μεσημέρι, στο γραφείο της ατζέντισσάς του, ελάχιστα τετράγωνα ανατολικά του Σέντραλ Παρκ, στην 79η Οδό. Η κύρια αφορμή για τη συνέντευξη αυτή ήταν η…