Ετικέτα: Γιώργος Τσακνιάς
-

Μια παλιά πληγή
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 29 Αυγούστου 1944, έφυγε από τη ζωή ο Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου, 1885-1944). Αυτοκτόνησε λίγο πριν από το τέλος της Κατοχής, με αφορμή τον αναίτιο ξυλοδαρμό του από έναν γερμανό στρατιώτη. —του Γιώργου Τσακνιά— Ο Αττίκ μεγάλωσε στην Αίγυπτο όπου έμαθε μουσική και το 1907 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Εκεί ολοκλήρωσε τις μουσικές του…
-

Saudade: η θάλασσα μας βλέπει
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ στις 27 Αυγούστου 1941, γεννήθηκε η Cesária Évora (1941-2011). —του Γιώργου Τσακνιά— Συγκρίνουν τη μουσική του Cabo Verde με τα blues και τα fado. Στο Cabo Verde έχουμε ένα ανακάτεμα πολιτισμών. Βλέπεις τη θάλασσα όπου και να πας. Η θάλασσα μας βλέπει. Η θάλασσα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν…
-

Θέλω κι εγώ να μου κάνει μήνυση ο Αβραμόπουλος
—της Ελένης Κεχαγιόγλου και του Γιώργου Τσακνιά— «Ο πολιτικός “τύπου Αβραμόπουλου”. Που το μόνο που τον νοιάζει ακόμα και σήμερα είναι τα φρου-φρου και οι κορδέλες. Εν προκειμένω, να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροπλάνο και να έχει αξιώματα. Παρότι έχει αποτύχει −ο πολιτικός τύπου Αβραμόπουλου− με οτιδήποτε έχει ασχοληθεί, συνεχίζει να διεκδικεί τα πάντα, λόγω των…
-

Οι διακοπές του Χέγκελ
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 27 Αυγούστου 1770, γεννήθηκε στη Στουτγάρδη ο Χέγκελ (Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Στουτγάρδη 27/8/1770 – Βερολίνο 14/11/1831). Το dim/art τον θυμάται μέσω του πίνακα που ο Ρενέ Μαγκρίτ αφιέρωσε στον γερμανό φιλόσοφο. «Σκέφτηκα ότι ο Χέγκελ […] θα ήταν πολύ ευαίσθητος σε αυτό το αντικείμενο που έχει δύο αντιθετικές λειτουργίες: από τη μια δεν αποδέχεται…
-

Light my fire — με φόρα από την Ινδία
Ο Ανάντα Σανκάρ (1942-1999) ήταν ένας μουσικός από τη Βεγγάλη. Γιος χορευτών και ανηψιός του Ραβί Σανκάρ, δεν έμαθε σιτάρ από τον θείο του αλλά από τον Lalmani Misra στο Banaras Hindu University, στο Βαρανάσι. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες, συνεργάστηκε με σημαντικούς μουσικούς, όπως ο Τζίμι Χέντριξ, και το 1970 κυκλοφόρησε…
-

Όσοι γενούν πρωθυπουργοί
…ποτέ τους δεν διαβάζουν —του Γιώργου Τσακνιά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— [Επιμέλεια στήλης: Ελένη Κεχαγιόγλου] Δεν ακούω μουσική· όταν όμως ακούω μουσική, ακούω Μπαχ. [Από το «Τελειώνω» του Μιχάλη Σιγανίδη] Στο σπίτι δεν είχαμε τηλεόραση· αποκτήσαμε για πρώτη φορά κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Για τα απολύτως αναγκαία —Η μάχη, Η…
-

Splish Splash
—Underwater dogs, από τον Seth Casteel— Έλα να παίξουμε· θα πετάξω το μπαλάκι σου κι εσύ θα μου το φέρεις, οκ; Ουπς, έπεσε στην πισίνα… Άντε, βούτα! Μη φοβάσαι, δεν είναι τέρας αυτό εκεί μέσα, είναι απλώς ο Seth… Άντε, βούτα! Ο βραβευμένος φωτογράφος Seth Casteel την έχει στημένη μέσα στην πισίνα με την υποβρύχια φωτογραφική…
-

Στην ευχή της Παναγίας
Τούτες τις άγιες μέρες, οι συντάκτες του dim/art συμμετέχουν στη γενική κατάνυξη και στέλνουν τις ευχές τους σε όλες και όλους. Σε μερικές και μερικούς στέλνουν ευχές με μπλε και πράσινους κόκκους και διπλάσιο αμονιαζόλ, γιατί πώς να το κάνουμε, τους έχουν μια μικρή αδυναμία. ΖΑΝΟΣ ΒΑΛΜΑΣ Είχαμε χωρίσει χρόνια πριν∙ ήρεμος χωρισμός, χωρίς καβγάδες. Ξαφνικά…
-

Εφήμερα και φαγώσιμα έργα τέχνης
Η ίδια η Vivi Mac (γαλλίδα, γεννημένη το 1986) ονομάζει την τέχνη της speed art. Κατασκευάζει τα έργα της —πορτρέτα καλλιτεχνών, πολιτικών και άλλων celebrities— από διάφορα φαγώσιμα υλικά, τα φωτογραφίζει και τα ανεβάζει στη σελίδα της στο facebook. Μετά, τα τρώει. Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Κι αυτό τέχνη είναι < Φλου αρτιστίκ
-

Μπετόβεν — με φόρα από το Τόκιο
…μέσα σε μια ρώσικη κούκλα —του Γιώργου Τσακνιά— Εκατόν εξήντα επτά μουσικοί παίζουν την «Ωδή στη χαρά» (9η συμφωνία) του Μπετόβεν σε ισάριθμα θέρεμιν, κρυμμένα (άγνωστο γιατί) μέσα σε ρώσικες κούκλες — τις γνωστές ματριόσκες που, κανονικά, κρύβουν μέσα τους άλλη μια ματριόσκα, απλώς μικρότερη. * * * Το θέρεμιν είναι ένα ηλεκτρικό μουσικό όργανο…

