Ετικέτα: Η Καθημερινή

  • Η νέα εποχή του παλαιού μουσείου

    Η νέα εποχή του παλαιού μουσείου

    —της Χριστίνας Σανούδου— Σε σύγχρονο επισκέψιμο χώρο με αποθήκη αρχαιολογικών ευρημάτων, επισκέψιμο εργαστήριο συντήρησης και μικρή έκθεση με υλικό από την ιστορία των αναστηλωτικών επεμβάσεων στα μνημεία πρόκειται να μετατραπεί το παλαιό Μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο παραμένει κενό και αναξιοποίητο από την έναρξη λειτουργίας του νέου μουσείου, το 2009. Η πρόταση χωροθέτησης νέων χρήσεων…

  • «Εριστική διαλεκτική»

    «Εριστική διαλεκτική»

    —της Όλγας Σελλά— Τις ημέρες που θα ακολουθήσουν μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου θα πρέπει πολλές φορές να ανατρέξουμε στις σελίδες ενός μικρού βιβλίου, που εκδόθηκε και στα ελληνικά πριν από δύο-τρία χρόνια. «Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο» του Αρτούρ Σοπενχάουερ ίσως μας δώσει απαντήσεις για τους πολλούς «διαλόγους» που θα κληθούμε…

  • Ο Ρωμανός και το δίλημμα

    Ο Ρωμανός και το δίλημμα

    —της Ξένιας Κουναλάκη— Η συζήτηση για τον Νίκο Ρωμανό διεξήχθη εν θερμώ, μέσα στη συγκίνηση που δημιουργούσε το ενδεχόμενο να πεθάνει κατά την απεργία πείνας ένας νέος άνθρωπος. Το «παιδί», τα βόρεια προάστια, ο Μωραΐτης, η οικογένεια Νάσιουτζικ, η αναρχική του ιδεολογία, η φιλία του με τον Αλέξη Γρηγορόπουλο καθόρισαν τους όρους του διαλόγου και…

  • «Υλικόν επιλήψιμον»

    «Υλικόν επιλήψιμον»

    —του Ηλία Μαγκλίνη— Χρόνια πίσω. Το 1993 ανέλαβα, ως σμηνίτης, να μεταφέρω στην πυρά έγγραφα και τόμους του γραφείου ασφαλείας της Πολεμικής Αεροπορίας από την περίοδο της δικτατορίας. Μου παραδόθηκαν ως άχρηστο υλικό από το Α5, το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων, για να τα μεταφέρω στην υψικάμινο. Όταν όμως ξεφύλλισα έναν από τους τόμους, δεν πίστευα…

  • Βιβλιοθήκες-πολυεργαλεία

    Βιβλιοθήκες-πολυεργαλεία

    —της Μαρίας Κατσουνάκη— Αν η Αθήνα μετατρεπόταν σε πεδίο μάχης θα σκεφτόσασταν ποτέ να βρείτε καταφύγιο στην Εθνική Βιβλιοθήκη; Ή το εντελώς αντίθετο: αν αναζητούσατε ένα μέρος να αποσυρθείτε, μια «όαση για σκέψη και αναστοχασμό» θα επιλέγατε την Εθνική Βιβλιοθήκη ή μια ήσυχη γωνιά στο καφέ της γειτονιάς σας; Η Ελλάδα θα υποδεχτεί τη νέα…

  • Το Παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας

    Το Παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας

    Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει — εκτός κι αν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας· σε αυτήν την περίπτωση, πάλι θα πέσει να σε πλακώσει αλλά τουλάχιστον θα πονέσει λιγότερο. Η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, σταθερή συνεργάτης του dim/art από τις πρώτες μέρες του, παρουσιάζει σήμερα, Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου, στις 7:30 μ.μ. στο Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη…

  • Η συνδρομή του σινεμά στην ανάπτυξη

    Η συνδρομή του σινεμά στην ανάπτυξη

    —του Αιμίλιου Χαρμπή— Γεμάτη ήταν την Τρίτη το πρωί η αίθουσα της Μικρής Σκηνής της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών. Εκεί παρουσιάστηκε η ενδιαφέρουσα μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), παραγγελία του Ιδρύματος Ωνάση και της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, σχετικά με την επίδραση του κινηματογράφου στην οικονομική ζωή της χώρας. Πρόκειται, μάλιστα, για την…

  • Δημήτρης Τριχόπουλος

    Δημήτρης Τριχόπουλος

    —Έχουμε κάνει συμβιβασμό στα πρότυπά μας, έχουμε εξοικειωθεί με την μετριότητα… Το κράτος, αν θέλει ανάπτυξη, θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στο ζήτημα του εμπλουτισμού του επιστημονικού δυναμικού της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.— Δ. Τριχόπουλος (1938 – 2014). —του Γρηγόρη Καραγρηγορίου— Έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες επιστήμονες: ο Δημήτρης…

  • Η σκυλίτσα που λιποθύμησε

    Η σκυλίτσα που λιποθύμησε

    —της Όλγας Σελλά— Τ​​α βίντεο στο YouTube που έχουν θέμα τους τα ζώα συντροφιάς (κυρίως) είναι από τα πιο δημοφιλή. Για τις σκανταλιές τους, για τις αστείες στάσεις τους, για τη μη αναμενόμενη τρυφερότητα που εκφράζεται ανάμεσα σε θεσμοθετημένους «εχθρούς» του ζωικού βασιλείου (σκύλος-γάτα, π.χ.). Το Σαββατοκύριακο που πέρασε ένα αντίστοιχο βίντεο πέρασε τα όρια…

  • Ένα βήμα μετά τον Λευτέρη Βογιατζή

    Ένα βήμα μετά τον Λευτέρη Βογιατζή

    —της Μαρίας Κατσουνάκη— ​​Τι έχει αλλάξει στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Λευτέρη Βογιατζή; Τα πάντα και τίποτα. «Τα πάντα», γιατί μπαίνοντας στο θέατρο νιώθεις κενό στην ατμόσφαιρα. Δεν είναι το ίδιο συνεκτική, υπάρχουν χάσματα, λείπει ο άνθρωπος που ένωνε τις αντιθέσεις και μεταμόρφωνε τον χώρο σε στέγη. «Τίποτα», γιατί…

  • Στο μέλλον με αρματαγωγό

    Στο μέλλον με αρματαγωγό

    —της Μαρίας Κατσουνάκη— Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ποιος είναι ο σκοπός ενός Εθνικού Θεάτρου; Πολλά και διάφορα μπορεί να απαντήσει κανείς από την ιδρυτική του συνθήκη (1930) μέχρι σήμερα. Ο εκάστοτε καλλιτεχνικός διευθυντής προβάλλει το όραμα και την αισθητική του. Έτσι, λέξεις όπως «διαφύλαξη εθνικής ταυτότητας», «έρευνα», «διαπαιδαγώγηση», «ψυχαγωγία» και δεκάδες άλλες…

  • Ειδική μεταχείριση

    Ειδική μεταχείριση

    —του Ηλία Μαγκλίνη— Κατά τη δεκαετία του ’90, ήταν κοινό μυστικό μεταξύ των Ελλήνων στρατευσίμων πως οι μουσουλμανικού θρησκεύματος συνάδελφοί τους δεν περνούσαν καλά. Αυτό συνέβαινε όχι επειδή υπήρχε κάποια «γραμμή» που υπαγορευόταν από «ψηλά». Η περιπτωσιολογία περίσσευε, ωστόσο δεν ήταν και κάτι σπάνιο: κρούσματα καψονιών εις βάρος νεοσυλλέκτων που ξεχώριζαν σαν τη μύγα μες…