Ετικέτα: Λογοτεχνία

—με τον Γιώργο Πήττα— Η Κινούμενη Άμμος στα νερά του Μεγάλου Ανατολικού. Αποσπάσματα και μουσική. Playlist: 1. Four Sea Interludes – Britten 2. The Blue Danube Waltz – Johann Strauss Jr 3. Cox and Box Overture – sir Arthur Seymour Sullivan 4. Hamelin plays Alkan – Barcarolle, Mad Woman Prelude 5. Brahms: Ein Deutsches Requiem 6.…

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— «Είμαι ανοιχτός στις ιστορίες των ανθρώπων και όταν με ρωτούν γιατί γράφω απαντάω πως γράφω διότι έχω ανάγκη να γράψω, διότι έχω δίψα για τη ζωή, διότι μου αρέσει να μυρίζω το χαρτί, διότι έχω πάθος, διότι το γράψιμο με κάνει ευτυχισμένο, αλλά και γράφω διότι μαθαίνω όλα όσα με…

—του Παναγιώτη Πούτου— Όσο πιο μεγάλη γίνεται η πολιτισμική και χρονική απόσταση ανάμεσα στο κείμενο και στον αναγνώστη, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η κατανόησή του. Στο Φυγή χωρίς τέλος του Γιόζεφ Ροτ πρέπει να ξέρει κανείς πότε έγινε ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος και ποιοι ήταν οι εμπόλεμοι για να καταλάβει την πρόταση «ο λοχαγός του αυστριακού…

Γυναίκα και γάτα —Πωλ Βερλαίν— Μετάφραση: Λίλα Καρανικόλα Παίζει με την άσπρη γάτα κ’ είναι τρέλλα να τη δεις. Τ’ άσπρο χέρι, τα νυχάτα πόδια, μέσα στης πυκνής σκοτεινιάς το πέπλο. Νάτα τάκρυψε τα νύχια στης άσπρης γούνας τα χιονάτα χνούδια, μην τα δει κανείς… Κ’ η γυναίκα, τη γλυκούλα κάνει, κρύβει τη νυχιά της…

—του Παναγιώτη Πούτου— Στο Πώς γίνεται μια διπλωματική εργασία ο Ουμπέρτο Έκο αφηγείται πως, όταν έγραφε τη διδακτορική του εργασία, είχε ανακαλύψει τη λύση ενός ακανθώδους θεωρητικού προβλήματος σε ένα βιβλίο του 1887 γραμμένο από κάποιον παντελώς άγνωστο συγγραφέα, κάποιον αββά Vallet. Χρόνια μετά, όταν θέλησε να δείξει το συγκεκριμένο κείμενο σε κάποιον δημοσιογράφο, ανακάλυψε ότι η…

—με τον Γιώργο Πήττα— Με τον Γιάννη Σ. Χρυσούλη γνωριστήκαμε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 με αφορμή τα «Μονοπάτια του Γαλαξία». Συναντηθήκαμε αρκετές φορές στο σπίτι του στο Πολύδροσο. Η γνωριμία ήταν τόσο εσωτερική που μου είναι αδύνατο να την καταγράψω, μόνο την αλέθω μέσα μου… Ο Γιάννης Σ. Χρυσούλης ήταν συγγραφέας, έγραφε ακατάπαυστα,…

Το βιβλίο της άμμου #65 Δεν ήταν ο πρώτος που θα συνέγραφε την οικογενειακή τους ιστορία. Για την ακρίβεια, προσελήφθη ακριβώς εξαιτίας μιας επιτυχημένης βιογραφίας, η οποία είχε κυκλοφορήσει πριν από έναν περίπου χρόνο και είχε κάνει θραύση πανελλαδικά. Γραμμένη από έναν συνάδελφό του, τον Στρατή Βέλλιο. Ο Βέλλιος είχε πιάσει το νήμα της ιστορίας…

Οι θύτες —Γιάννης Βαρβέρης— Σαν λείπει το φως τις νύχτες αντλούμε νερό απ’ τις γειτονικές εστίες με την απόχη του μίσους. Καθένας είναι πρόθυμος για την οποιαδήποτε πτώση κατάλληλος για τον τυραννικό συνειρμό το μέγιστον μάθημα όπου θύματα δεν υπάρχουν παρά μονάχα θύτες έτοιμοι να προσφέρουν γην και ύδωρ στην πρώτη τύψη. Όποτε με πίστεψαν…