Ετικέτα: Λογοτεχνία
-
Το ποίημα της εβδομάδας 10/12
Ο φύλακας των κοπαδιών ΧΧΙΧ —Φερνάντο Πεσσόα— Δεν είμαι πάντα όμοιος σ’ αυτό που λέω και γράφω. Αλλάζω, αλλά δεν αλλάζω πολύ. Το χρώμα των λουλουδιών δεν είν’ το ίδιο κάτω από τον ήλιο κι όταν περνάει ένα σύννεφο και τα λουλούδια είναι χρώμα σκιάς. Όμως, όποιος κοιτάζει βλέπει καλά πως είν’ τα ίδια λουλούδια.…
-
Μένης Κουμανταρέας — σε πρώτο πρόσωπο
Πέρασε ένας χρόνος από τον θάνατο του Μένη Κουμανταρέα. Αντί άλλου αφιερώματος, δίνουμε τον λόγο στον ίδιο, ακούγοντάς τον να μας μιλά για τα πρώτα του διαβάσματα (από το Αρχείο Φωνών του Γιώργου Ζεβελάκη) και ανθολογώντας παλιότερες και πρόσφατες συνεντεύξεις του —ξεκινώντας από το 1976, στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Διαβάζω, και φτάνοντας στο 2014— καθώς και…
-
«Υπάρχουν μόνο κακές πράξεις, όχι κακοί άνθρωποι»
Συνέντευξη του Ίαν Ράνκιν στην Ελένη Κορόβηλα Η εκ του σύνεγγυς συζήτηση με τον Ίαν Ράνκιν «τον πιο αγαπημένο συγγραφέα των Σκοτσέζων», όπως ψηφίστηκε πρόσφατα, κράτησε παραπάνω από το προκαθορισμένο. Είχαμε πολλά να πούμε δεκατρία χρόνια μετά την πρώτη μας, τηλεφωνική τότε, συνομιλία. Το 2001, συζητούσα με έναν καλό συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων από το Εδιμβούργο…
-
Το βιβλίο της άμμου
Το βιβλίο της άμμου #1 Άνοιξα το βιβλίο στην τύχη. Τα στοιχεία μού ήταν ξένα, ασυνήθιστα. Οι σελίδες, φθαρμένες και τυπογραφικά φτωχές, ήταν στοιχειοθετημένες σε δύο στήλες, όπως στη Βίβλο. Το κείμενο ήταν πυκνοτυπωμένο, σε διάταξη στίχων. Στις πάνω γωνίες των σελίδων υπήρχαν αραβικοί αριθμοί. Πρόσεξα πως μια σελίδα στ’ αριστερά έφερε τον αριθμό (ας…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 3/12
Ο εραστής —Νίκος Εγγονόπουλος— Mιλούσε μιαν άλλη γλώσσα, την ιδιάζουσα διάλεκτο μιας λησμονημένης, τώρα πλέον, πόλεως, της οποίας και είτανε, άλλωστε, ο μόνος νοσταλγός. (από τα Ποιήματα, B΄, Ίκαρος 1977) * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων
-
Το ποίημα της εβδομάδας 26/11
Η ταμπέλα —Ρόμπερτ Κρίλι— Μτφ: Αλέξης Τραϊανός Όσο πιο ήσυχοι οι άνθρωποι είναι τόσο πιο αργά ο χρόνος περνά ώσπου να μείνει ένας μοναχικός άντρας καθισμένος στη φιγούρα της σιωπής. Τότε ουρλιάζει στον εαυτό του, έλα δω ηλίθιε θ’ αρχίσεις να ξεθωριάζεις. Ένα πρόσωπο που δεν είναι πρόσωπο μόνο τα χαρακτηριστικά, ενός προσώπου, κολλημένα σ’…
-
Το βραβείο ισπανόφωνης λογοτεχνίας στον Χουάν Γκοϊτισόλο
Στον συγγραφέα Χουάν Γκοϊτισόλο απονεμήθηκε χθες το λογοτεχνικό βραβείο Θερβάντες, το οποίο θεωρείται το σημαντικότερο για τους ισπανόφωνους λογοτέχνες, αντίστοιχο του γαλλικού Γκονκούρ. Ο Γκοϊτισόλο γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1931. Το 1956, εκφράζοντας τη βαθιά του αντίθεση προς το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο, αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, όπου έζησε αρκετά χρόνια. Σήμερα ζει στο Μαρακές. Για…
-
Πάντα σχεδὸν τῆς Μπασκιρτσὲφ κρατοῦσε τὸ Ζουρνάλ
H Μαρί Μπασκιρτσέφ (24/11/1858-31/10/1884), ταλαντούχος ζωγράφος η ίδια, μανιώδης και ακάματη αναγνώστρια, φίλη συγγραφέων και καλλιτεχνών, μια πολίτης του κόσμου που μιλούσε πέντε γλώσσες, έπαιζε άρπα και πιάνο, και θάμπωνε τους πάντες στους χορούς, η «Σλάβα Παρθένος» όπως την αποκαλούσαν, υπήρξε από τις ρομαντικές μορφές στην εποχή με την πλέον έντονη πολιτιστική δραστηριότητα του…
-
Μία άνω τελεία για την Παιδεία
—της Μαρλένας Πολιτοπούλου— Ο πατέρας μου είχε αφήσει το σχολείο στα δεκατέσσερα. Αυτοδίδακτος, είχε μια βαθιά αγάπη για την ποίηση. Είχε και ωραία φωνή και συχνά μας διάβαζε, Σεφέρη, Καβάφη, Παλαμά. Θυμάμαι σαν και τώρα να μας εξηγεί για την νοηματική διαφορά στον στίχο του Σεφέρη από την «Άρνηση» όπως ακούγεται στην μουσική εκδοχή της…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 19/11
Λήθη —Λορέντζος Μαβίλης— Καλότυχοι οἱ νεκροὶ ποὺ λησμονᾶνε τὴν πίκρια τῆς ζωῆς. Ὅντας βυθίσει ὁ ἥλιος καὶ τὸ σούρουπο ἀκλουθήσει, μὴν τοὺς κλαῖς, ὁ καημός σου ὅσος καὶ νἆναι. Τέτοιαν ὥρα οἱ ψυχὲς διψοῦν καὶ πᾶνε στῆς λησμονιᾶς τὴν κρουσταλλένια βρύση· μὰ βοῦρκος τὸ νεράκι θὰ μαυρίσει, ἂ στάξει γι᾿ αὐτὲς δάκρυ ὅθε ἀγαπᾶνε. Κι…
-
Η ελληνική πατριδογνωσία του Στυλιανού Αλεξίου
—του Μανόλη Ι. Βελεγράκη— Συμπληρώνεται σήμερα, 12 Νοεμβρίου του 2014, ένας χρόνος από την εκδημία του ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης Στυλιανού Ελ. Αλεξίου (1921-2013), φιλολόγου, βυζαντινολόγου και αρχαιολόγου. Είχα την αγαθή τύχη να γνωρίσω, ως παιδί στο Ηράκλειο της Κρήτης, το Στ. Αλεξίου, λόγω της συναδελφικής σχέσης του πατέρα μου, φιλολόγου δευτεροβάθμιας, με τη…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 12/11
Ο φωτοφράκτης —Ανδρέας Εμπειρίκος— Οι ώρες μέσα απ’ τους ιριδισμούς και τα παιχνίδια ρέουν, όπως ανάμεσα στα πολυτρίχια τα διαυγή νερά. Και ο ρεμβασμός με τα κλειδιά του ανοίγει τους ορίζοντες, που απλώνουν και αδιακόπως μεγαλώνουν, σαν κύκλοι πέτρας που έπεσε σε επιφάνειαν αδιατάρακτη από πράξεις φθαρτές και νόθες. Όρθρος η ώρα η πρώτη. Πίσω…
dimart 