Ετικέτα: Μποστ
-
Η ανορθογραφία σαν τέχνη
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 13 Δεκεμβρίου 1995, πέθανε ο Μέντης Μποσταντζόγλου ή Μποστ —της Νατάσσας Συλλιγνάκη— Με θυμάμαι να ξεφυλλίζω τον Ταχυδρόμο και την Ελευθεροτυπία του μπαμπά μου, για να δω το σκίτσο του Μποστ. Περίεργο, ανορθόγραφο (δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω γιατί με ενθουσίαζε αυτό τότε), σαρκαστικό. Μεγαλώνοντας εκτίμησα τα ανορθόγραφα σκίτσα του ακόμα περισσότερο.…
-
Κατηραμένη νήσος, νήσος των Αζορών…
Αυτό δεν είναι τραγούδι #526 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Η Νήσος των Αζορών, όπως είναι γνωστό, βρίσκεται στον ωκεανό της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη, βρέχεται από την θάλασσα των στίχων του Μποστ, χτυπιέται από τα κύματα της φωνής του Μπιθικώτση και σαρώνεται από την θύελλα του μπουζουκιού του Μανώλη Χιώτη. Κι όλα αυτά…
-
Βάρκιζα, η αμετάφραστη
—της Μαρίας Τοπάλη για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Η Βάρκιζα είναι ένας παραθαλάσσιος δήμος της Αττικής. Ενώ όμως οι υπόλοιποι δήμοι αυτής της περιοχής, π.χ. η Βούλα, η Βουλιαγμένη, η Γλυφάδα, ανακαλούν, όποτε αναφέρονται, στη μνήμη μας εικόνες ελληνικού καλοκαιριού (άμμο, ξαπλώστρες, θάλασσα, σουβλάκια, παγωτά, θερινό σινεμά) το όνομα της Βάρκιζας παραπέμπει σε ένα…
-
Ο Βίος Παναγιώτου
Αυτό δεν είναι τραγούδι # 294 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης Τη Φαύστα του Μποστ την είχα διαβάσει μικρός, στην εξαντλημένη από καιρό πρώτη έκδοση (Ερμείας, 1971). Προς το τέλος της δεκαετίας του ’90, είδα μία παράσταση του έργου στο θερινό θέατρο «Σμαρούλα» (νομίζω), σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μποσταντζόγλου (γιου του Μποστ), με τη…
-
Αναζητώντας τη χαμένη άνοιξη
Εμείς, του ‘60 οι εκδρομείς, απόμακροι εξαρχής εκτός παραδομένου κόσμου εμείς, ανήλικοι διαρκώς, μα κι απ’ το καθεστώς αμόλυντοι ευτυχώς. Εμείς, μιας δίψυχης ωδής, παράλογα ανοιχτής, με συμπεριφορές ανατροπής, και της βαθιάς μας ζωής, της συντηρητικής, εμείς οι εκκρεμείς. Χρονιές, με αίμα και φωτιές, και Χούντας, κι Ιουλιανές, και της Μεταπολίτευσης φωνές, αυτού του συρφετού,…
dimart 