Ετικέτα: ποίηση

Εσωτερικές ειδήσεις —Μιχάλης Γκανάς— Σ’ αυτό τον τόπο δε βρίσκω εύκολα το Νότο να ξέρω από πού φυσάει ούτε τη Δύση σαν θεία να με νουθετήσει τα ‘χω χαμένα και στροβιλίζομαι σαν σβούρα μες το κενό και τη θολούρα σ’ αυτό τον τόπο Σ’ αυτό τον τόπο δε βρίσκω εύκολα τον τρόπο να πω το…

Το φεγγάρι —Δ.Π. Παπαδίτσας— Δε σκέφτηκες ότι μια νύχτα κρυφά Στις μύτες των ποδιών μου Πήρα όλα τα οστά μας Και τα βούτηξα — ας μην το μάθουν σε παρακαλώ Στο φεγγάρι Τώρα ας τραγουδήσουμε το φεγγάρι Κανείς δε θα μας πει ότι το περιέχουμε σαν έμβρυο Η γνωστή ιστορία ότι τα έμβρυα μεγαλώνουν Και…

Πρωτομαγιά —Άρης Αλεξάνδρου— Στα τζάμια σου μπουμπουκιάζει η χτεσινή βροχή τώρα που η παραλία ανάβει τα φανάρια της. Ένα καΐκι στάθηκε καταμεσίς στο πέλαγο. Γαλήνη. Περίμενε δω με το βλέμμα στις σταγόνες (δυο ανθισμένες γαλάζιες σταγόνες τα μάτια σου). Περίμενε. Θα ξημερώσει. Θέλω να σε ξέρω στο παράθυρο αγναντεύοντας κατά τον τόπο της χαραυγής νοσταλγώντας…

—της Ελένης Κεχαγιόγλου— Ο Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ (29 Απριλίου 1863-29 Απριλίου 1933) είχε ρυθμίσει, λένε οι μαρτυρίες, την τακτοποιημένη καθημερινότητά του με αδιασάλευτη ρουτίνα (ακόμη και στις πιο κρυφές πτυχές της). Φαντάζει, λοιπόν, ταιριαστό στην ιδιοσυγκρασία του το γεγονός ότι ο θάνατός του συνέπεσε με την ημέρα των εβδομηκοστών γενεθλίων του, και μάλιστα στην ίδια πόλη, την…

Ι [Ο Δούρειος Ίππος] —Τζένη Μαστοράκη— Ο Δούρειος Ίππος τότε είπε όχι δε θα δεχτώ δημοσιογράφους κι είπαν γιατί κι είπε πως δεν ήξερε τίποτα για το φονικό· κι ύστερα εκείνος έτρωγε πάντα ελαφρά τα βράδια και μικρός είχε δουλέψει ένα φεγγάρι αλογάκι σε λούνα παρκ. Τζένη Μαστοράκη, Διόδια, Κέδρος, Αθήνα 1972 Άλλα ποίηματα άλλων εβδομάδων

—της Ελένης Κεχαγιόγλου— Θυμάμαι παιδί που έγραψα κάποτε τον πρώτο στίχο μου. Από τότε ξέρω ότι δε θα πεθάνω ποτέ −                                                                    …

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 14 Απριλίου 1930, αυτοκτόνησε ο Βλαντίμιρ Μαγιακόσφσκι. Άφησε το εξής σημείωμα: Σε όλους. Μην κατηγορήσετε κανέναν για το θάνατο μου και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά. Ο μακαρίτης τα απεχθανόταν φοβερά. Μαμά, αδελφές, και σύντροφοι, σχωρέστε με — αυτός δεν είναι τρόπος (δεν τον συμβουλεύω σε κανένα), μα εγώ δεν έχω διέξοδο.…

Αίθουσα αναμονής —του Κλείτου Κύρου— Όταν περιμένεις τη σειρά σου Στις διάφορες αίθουσες αναμονής Επικάθεται στη γύρη των χειλιών σου Η διακεκριμένη εκείνη γεύση Της ομίχλης Σκέφτεσαι Όλος ο κόσμος μια κλειστή Κι απέραντη αίθουσα αναμονής Κι όλοι εκτίουν την ποινή τους Εξορύσσοντας υπόκωφα το χρόνο Και της μοναξιάς οι εκλείψεις Κυριολεκτικά σπανίζουν Κλείτος Κύρου, Εν…

Το παιδί —Βλαντίμιρ Χόλαν— Ένα παιδί πάνω στις ράγες αφουγκράζεται στην πανταχού παρούσα μουσική παραδομένο και λίγο νοιάζεται αν το τρένο φεύγει ή έρχεται. Εσύ όμως κάποιον πάντοτε περίμενες πάντοτε χώριζες από κάποιον μέχρι που ανακάλυψες τον εαυτό σου και δε βρίσκεσαι πια πουθενά. Μετάφραση: Αμαλία Τσακνιά Παλιότερα ποίηματα παλαιότερων εβδομάδων