Εστία γνώσης, εστία μόλυνσης

—της Μαρίας Κατσουνάκη—

Δεν ξέρει κανείς τι άλλο να πει και τι περισσότερο να γράψει. Το γεγονός ότι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έχει μετατραπεί από «εστία γνώσης σε εστία μόλυνσης», όπως σημειώνει φοιτήτρια της Νομικής σε προχθεσινή επιστολή της που κυκλοφόρησε ευρέως στο Διαδίκτυο, θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει κοινωνία και αρμόδιες αρχές. Πάνω από ενάμιση μήνα (κοντεύουν δύο) οι εργολαβικοί υπάλληλοι (καθαριστές, φύλακες, κηπουροί, διοικητικό προσωπικό) απεργούν και ταυτόχρονα έχουν κάνει κατάληψη στο κτίριο της διοίκησης του ΑΠΘ. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν πληρωθεί τον Σεπτέμβριο, ορισμένοι και τον Αύγουστο. Το πανεπιστήμιο δεν έχει άλλα χρήματα για να τους καλύψει μέχρι το τέλος του χρόνου. Αδιέξοδο.

Παράλληλα με την επιστολή αναρτήθηκε και ένα βίντεο στο youtube: η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο μέσα και στο έξω έχει καταργηθεί. Απέραντη χωματερή. Χιλιόμετρα σκουπιδότοπου. Σε διαδρόμους, σκάλες, αίθουσες διδασκαλίας, νεροχύτες, παντού. Και ποντίκια. Δύο εθεάθησαν, κατ’ αρχήν. Αναμενόμενο. Οπως σημειώνει και η φοιτήτρια: «Ερχονται να ζήσουν εκεί όπου υπάρχει τροφή». Καθηγητές του ΑΠΘ αρθρογραφούν σχολιάζοντας, με θυμό και με θλίψη, την κατάσταση. Κάποιοι μιλούν «για πολιτικά παιχνίδα της πανεπιστημιακής διοίκησης» (όπως ο Π. Μαρτινίδης, στην «Κ»), κάποιοι άλλοι «για πολιτισμική κατάρρευση» (όπως ο Ορ. Καλογήρου στη «Μακεδονία»). Οπως και να ’χει, ένα πανεπιστήμιο ξέχειλος σκουπιδοντενεκές σημαίνει πολλά. Για τη χώρα που το παράγει, την κοινωνία που το ανέχεται, την ακαδημαϊκή κοινότητα που το συντηρεί ενάμιση μήνα τώρα, τους φοιτητές του που κλείνουν τα μάτια και τη μύτη και το διασχίζουν, ενισχύοντας καθημερινά την αποκαρδιωτική εικόνα με επιπλέον απόβλητα.

Δηλαδή; Θα μπορούσαν τα σκουπίδια να πάρουν το σχήμα του πανεπιστημίου και το μόνο που θα εντεινόταν θα ήταν οι οργισμένες διαμαρτυρίες; Δεν θα όφειλε και η κοινότητα του ΑΠΘ να πάρει τα μέτρα της; Να αυτοοργανωθεί, να χωριστεί σε ομάδες που θα προσφέρουν εθελοντική εργασία, να δραστηριοποιηθεί και, το στοιχειώδες, να σταματήσουν όσοι χρησιμοποιούν το κτίριο να προσθέτουν καθημερινά και άλλα απορρίμματα;

Η φθινοπωρινή περιπέτεια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου όσο περαστική και αν αποδειχθεί δεν χάνει τον συμβολισμό της. Δηλώνει περισσότερα από μια δυσλειτουργία ή οικονομική κατάρρευση. Δηλώνει σχέσεις, διαθέσεις, προθέσεις, όπως εκφράζονται σε (και για) έναν κορυφαίο χώρο γνώσης και εκπαίδευσης. Πολύ πριν γεμίσει σκουπίδια, άδειασε από νόημα. Πολύ πριν εμφανιστούν ποντίκια είχαν εξαφανιστεί οι ευθύνες. Πολύ πριν καταστραφεί η εικόνα είχε χαθεί το περιεχόμενο.

Πηγή: Η Καθημερινή

Η επιστολή της φοιτήτριας της Νομικής του ΑΠΘ.
Από εστία γνώσης, σε εστία μόλυνσης.
Προς όλα τα blog,ειδησεογραφικά sites,και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη.

Σήμερα Κυριακη, 4/11, γύρω στις 3 το μεσημέρι, καθώς επιστρέφαμε από τη Φοιτητική Λέσχη προς το κέντρο διασχίζοντας το ΑΠΘ, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα θέαμα διόλου ευχάριστο: ένα νεκρό ποντίκι στο χώμα κάτω από ένα δέντρο. Προσπεράσαμε το σημείο και, καθώς περνούσαμε από τη θεολογική σχολή, είδαμε μέσα στους θάμνους άλλο ένα ποντίκι να κινείται. Είναι γεγονός, η κατάσταση στο ΑΠΘ έχει πλέον φτάσει σε οριακό σημείο. Τα σκουπίδια είναι βουνό σε κάθε αίθουσα, οι κάδοι γεμάτοι μέχρι επάνω, οι τουαλέτες απροσπέλαστες, οι εξωτερικοί χώροι γεμάτοι φυλλάδια,καφέδες,φαγητά… Η περιγραφή της κατάστασης αποτυπώνεται πλήρως στο βίντεο που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στο youtube :http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=1eWY2MlwCJk Καθόλου δεν μας ξένισε η θέα των 2 ποντικιών σήμερα. Πολλοί θα χαρακτήριζαν την ύπαρξη τους ως «αναμενόμενη». Λογικό είναι να έρχονται να ζήσουν εκεί όπου υπάρχει τροφή, δηλαδή αποφάγια στα σκουπίδια που συσσωρεύονται κάθε μέρα στο —υπό διάλυση πλέον— Πανεπιστήμιό μας. Καθημερινά κάνουμε μάθημα 150 άτομα σε αίθουσες που χωράνε 100. Καθόμαστε στα περβάζια και στα σκαλοπάτια, παρέα με τα άδεια πλαστικά ποτήρια καφέ και τις μισοφαγωμένες τυρόπιτες. Απο τη μία εξοργίζομαι γιατί αυτό δείχνει και το επίπεδο του πολιτισμού μας: αγαπητέ φοιτητή, εσύ που σπουδάζεις με τα λεφτά που σου στέλνουν οι γονείς σου από το υστέρημα τους, και άνετος κάθε πρωι παίρνεις το freddo σου για να «ξυπνήσεις», δώσε μου έναν πειστικό λόγο γιατί, εφόσον βλέπεις ότι τα σκουπίδια έχουν φτάσει στο μπόι σου και ο κάδος είναι γεμάτος μέχρι πάνω, δεν παίρνεις το ρημάδι το ποτήρι να το πετάξεις έξω από το ΑΠΘ όταν φεύγεις και πρέπει να το αφήσεις εκεί να κάνει παρέα στα υπόλοιπα? Σ’αρέσει αυτή η κατάσταση? Δείξε λίγο πολιτισμό και βοήθα να μην πεθάνουμε όλοι εκεί μέσα από καμιά μόλυνση. Κάνε μου τη χάρη. Δεν θέλω να φανταστώ τι θα γίνει μόλις κρυώσει ο καιρός και κλείσουμε τα παράθυρα στις αίθουσες -— τότε τα μικρόβια θα κάνουν πάρτυ, εκεί παρέα με τα σκουπίδια, και αυτά τα λεφτά που μου στέλνουν το μήνα, θα γίνουν όλα αντιβιώσεις και αντιβηχικά. Από την άλλη,ομολογώ ότι δεν ξέρω πώς θα λυθεί το πρόβλημα με την απεργία των υπαλλήλων. Σεβαστά τα αιτήματα τους,αλλά δεν γράφω αυτό το κείμενο για αναλύσω το ποιος έχει δίκιο σε αυτήν την ιστορία — αρμόδιο είναι το δικαστήριο για τέτοια θέματα. Αν συνεχιστεί και άλλο αυτό το χάος,τα ποντίκια είναι το λιγότερο που θα αντικρίζουμε μέσα στο ΑΠΘ.Πρέπει να βρεθεί άμεσα μία λύση ώστε να καθαριστεί το πανεπιστήμιο που πλέον αντί για εστία γνώσης και πολιτισμού,είναι εστία μικροβίων και μόλυνσης. Σε όλα αυτά ,έρχομαι να προσθέσω ότι το αναγνωστήριο της κεντρικής βιβλιοθήκης για λόγους υγιεινής είναι κλειστό από τις 26 Σεπτεμβρίου,μη επιτρέποντας στους φοιτητές να διαβάσουν τα μαθήματά τους-κάποιοι, ξέρετε, δεν έχουν τη δυνατότητα να διαβάζουν στο σπίτι, είτε επειδή συγκατοικούν με γονείς ή φίλους, είτε λόγω φασαρίας, είτε για τον οποιοδήποτε προσωπικό λόγο. Η βιβλιοθήκη του ΑΠΘ αποτελεί πυρήνα του φοιτητικού campus και πρέπει να ανοίξει άμεσα — έστω και αν ως προσωρινή λύση λειτουργεί με προσωπικό ασφαλείας. Καλώ κάθε αρμόδιο να ενδιαφερθεί για τη λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος. Η κατάσταση είναι οριακή και το πανεπιστήμιο διαλύεται. Σεβόμαστε τον αγώνα των εργαζομένων — κανείς δεν μπορεί να εργάζεται χωρίς να πληρώνεται, ωστόσο κάποιος πρέπει να σεβαστεί εμάς τους φοιτητές, τους καθηγητές και τους ξένους επισκέπτες στο ΑΠΘ που θέλουμε να σπουδάσουμε, να εργαστούμε και να γνωρίσουμε το πανεπιστήμιο αντίστοιχα, και πλέον μας έχουν στερηθεί όλα αυτά τα δικαιώματα.

ΖΗΤΑΜΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΜΕΣΑ.ΜΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΤΕ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΣ.
Ε.Κ Φοιτήτρια Νομικής ΑΠΘ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.