Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, ρουσωική

pipa

—του Χρήστου Νάτση για τη στήλη Αυτό δεν είναι πίπα

jean_jacques_rousseauΟ Ρουσώ έγραψε τις εξομολογήσεις του για να διηγηθεί τον βίο του, εντοπίζοντας τις στιγμές όπου αυτός χαρακτηρίζεται από πλήρωση και τις στιγμές όπου αυτός διολισθαίνει στη δυστυχία. Η ιστόριση των πράξεων συνοδεύεται από την αξιακή μέριμνα να αποτυπωθεί η σχέση τους με την συγκρότηση του εαυτού — η διαλεκτική ευδαιμονίας, αγαθού και κακότητας. Έχουμε εδώ ένα ξεκάθαρα νεωτερικό πρόγραμμα εμβάθυνσης στην υποκειμενικότητα και στην σχέση της με το κοινωνικό, πηγή διαφθοράς και πόνου στην ημαρτημένη μορφή του, με την οποία και απαντάται: σχέσεις αλλοτριωμένες, που οδηγούν στην εξαπάτηση τόσο στις διϋποκειμενικές σχέσεις, όσο και στη σχέση της συνείδησης με τον ευατό της. Ο εαυτός θα παλέψει με τις κοινωνικές απαιτήσεις που του επιβάλλουν ένα πλαίσιο συμπεριφοράς, ο Ζαν Ζακ θα παλέψει με τον Ρουσώ και θα προσπαθήσει να βρεί στην κατάφαση της φύσης το αντίβαρο του πολιτισμού.

gianna31Τρεις αιώνες μετά, η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη έρχεται με τις δικές της εξομολογήσεις να ακολουθήσει μια παρόμοια στρατηγική, πλην αντεστραμμένη. Στον μεταμοντέρνο κόσμο των ομοιομάτων, όπου οι ουσίες διολισθαίνουν σ’ ένα ατελειώτο πήγαιν’ έλα ανάμεσα σε φαινομενικότητες, η διάσωση του ρουσωικού σχεδίου για μια διαφανή σχέση με τον εαυτό θα ακολουθήσει αντίστροφη πορεία. Στο χαοτικό σύμπαν της καθημερινότητας, όπου όλα μοιάζουν φυσικοποιημένα, η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη θα καταδείξει τις υπαρκτές μεσολαβήσεις. Έτσι στην αυτοβιογραφία της ο υποψιασμένος αναγνώστης θα δει την πορεία από την φύση στον πολιτισμό, κα το υποβόσκον αίτημα της μετατροπής του σε αληθή, μέσω της κατάδειξης των αλλοτριωτικών του διαστάσεων πάνω στο πετσί του γράφοντος υποκειμένου.

GIANNA_AGGELOPOULOU_DASKALAKIΓια να γίνει αυτό σαφές αρκεί να συγκρίνουμε δύο αποσπάσματα του βιβλίου, το ένα στην αρχή, όταν η Γιάννα ήταν μια αθώα έφηβη, και το άλλο στο τέλος, όταν έχει περάσει μέσα από όλη τη διαδικασία συγκρότησης του υποκειμένου «σύγχρονη επιτυχημένη γυναίκα»:

«Καθώς πλέον είχα πόδια που άξιζε τον κόπο να τα δείχνω, άρχισα να φοράω μίνι —πολύ μίνι μάλιστα— και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Οι άντρες ζαλίζονταν μ’ εμένα». (σ.56)

daskalaki

«Όμως, από την άλλη, υπήρξα πολύ αυστηρή με τις νεαρές που ήταν στα γραφεία και φορούσαν μίνι και άλλα ατημέλητα, φορές-φορές προκλητικά ρούχα […] Θεωρούσα πως οι γυναίκες αυτές ήταν μέρος μιας ομάδας, η οποία όφειλε να δείχνει επαγγελματισμό, να ανταποκρίνεται στις πιο αυστηρές προδιαγραφές όλων όσοι διάβαιναν την πόρτα μας». (σ. 311)

Η αποφυσικοποίηση του γυναικείου κάλλους και η ένταξη στον πολιτισμό, μέσω της κατάδειξης του ατελέσφορου της ανάζητησης της φυσικής ομορφιάς ως οχήματος επιτυχίας, δηλοί τον βαθύ ηθικό χαρακτήρα του βιβλίου της Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη.

My-Greek-Drama-by-Gianna-Angelopoulos

Εδώ άλλες αναρτήσεις της στήλης Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.