Ο Αυτιάς της Σεούλ

—Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω: το ευήκοον ους του δημάρχου της Σεούλ—

bigear1

Όταν υποβάλλεις το παράπονο σου σε δημόσια υπηρεσία εγγράφως, η όλη διαδικασία σε αφήνει συχνά με ένα αίσθημα ματαιότητας. Όσο συμπληρώνεις τη φόρμα παραπόνων, ή γράφεις το γράμμα σου, μπορείς σχεδόν να φανταστείς τον δημόσιο υπάλληλο που θα το λάβει να κάνει το χαρτί μπάλα και να βάζει καλάθι στον πλησιέστερο κάδο. Δε θα ήταν πολύ προτιμότερο να τους τα λες προφορικά  — ή, ακόμα καλύτερα, να τους τα φωνάζεις;  Αν μη τι άλλο, για την ψυχική σου υγεία. Ε, στη Σεούλ μπορείς.

bigear2

Γιατί εκεί, έξω από το Δημαρχείο της πόλης, ξεφυτρώνει μέσα από το πεζοδρόμιο ένα γιγαντιαίο κόκκινο γλυπτό σε σχήμα αυτιού το οποίο είναι πάντα έτοιμο να ακούσει τον πόνο σου. Σχεδιασμένο από τον καλλιτέχνη Yang Soo-in με την υποστήριξη της δημιουργικής ομάδας Lifethings, το Μεγάλο Αυτί είναι αφενός γλυπτό και αφετέρου μέρος της επικοινωνιακής πολιτικής της τοπικής αυτοδιοίκησης. Την περασμένη άνοιξη, ο δήμαρχος της Σεούλ πήρε την πρωτοβουλία για την κατασκευή του με σκεπτικό την προώθηση μιας αμφίδρομης σχέσης ανάμεσα στην πολιτεία και τους πολίτες αλλά και επιδιώκοντας την έναρξη του διαλόγου για τη σχέση αυτή. Αναμφισβήτητα, ένας καλός τρόπος για να το πετύχει κανείς αυτό είναι η διαδραστική τέχνη.

bigear3

Η διαδικασία είναι σχετικά απλή: πλησιάζεις το Μεγάλο Αυτί και του λες τη γνώμη σου ή το παράπονό σου. Ο ήχος γράφεται και μεταβιβάζεται στο Δημαρχείο όπου μεταδίδεται μέσω ηχείων κατευθείαν στο Γραφείο Εξυπηρέτησης του Πολίτη. Ειδικοί αισθητήρες που είναι προσαρμοσμένοι στα ηχεία καταμετρούν πόσοι άνθρωποι από το κοινό κάθονται και ακούνε με προσοχή μπροστά ή γύρω από τα μεγάφωνα την ώρα που ακούγεται ένα συγκεκριμένο παράπονο. Τα παράπονα που προσελκύουν το μεγαλύτερο κοινό τα διατηρούν στη μνήμη του συστήματος ενώ τα υπόλοιπα τα ανακυκλώνουν παίζοντάς τα μαζί με την ευχάριστη μουσική που ακούγεται σ’ όλους τους χώρους του Δημαρχείου.

bigear4

Η όλη εγκατάσταση είναι πραγματικά ευφυέστατη, ειδικά ως έργο τέχνης σε δημόσιο χώρο. Μάλιστα, η Lifethings ετοιμάζει κάτι παρόμοιο για το συνεδριακό κέντρο του San Jose που θα λέγεται Idea Tree («Δέντρο Ιδεών»), για να πάρει και η Αμερική μια γεύση αυτής τής «μίλα-στο-έργο-τέχνης-σου» προσέγγισης. Αυτό που δεν είναι προς το παρόν εντελώς σαφές είναι το κατά πόσον η πολιτεία κάνει κάτι εν τέλει για τα παράπονα που κάνει ο κόσμος στο Μεγάλο Αυτί ή αν πρόκειται για περίπτωση «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα».

bigear5

Πηγή: Gizmodo

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Η τέχνης της διπλανής πόρτας

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.