Sundance 2014

─Η φετινή διοργάνωση του Sundance Film Festival, του φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου που ίδρυσε ο Robert Redford πριν 30 χρόνια και φέρει το όνομα του πιο αγαπημένου κινηματογραφικού ήρωα που έχει ερμηνεύσει, οδεύει προς το τέλος της. Μια μικρή συλλογή από ειδήσεις που ξεχωρίσαμε.─

Πριν 30 χρόνια το ηθοποιός και σκηνοθέτης Robert Redford αποφάσισε να ξεκινήσει ένα φεστιβάλ που θα προωθούσε την αναδυόμενη τότε βιομηχανία ανεξάρτητου κινηματογράφου. Μάλιστα, για λόγους σημειολογίας το κράτησε μακριά από τις μητροπόλεις της mainstream αμερικανικής κινηματογραφικής παραγωγής, Λος Άντζελες και Νέα Υόρκη, και επέλεξε την Utah ως τόπο διεξαγωγής του, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Τρεις δεκαετίες αργότερα, στο Sundance Film Festival συμμετέχουν ταινίες από 37 χώρες, συνεισφέρει περίπου 375 εκατομμύρια δολάρια στην τοπική οικονομία και έχει στο παρελθόν ανοίξει σε πολλές περιπτώσεις το δρόμο για την αναγνώριση και τα Όσκαρ σε ταινίες και καλλιτέχνες.

Διαβάζοντας τα ρεπορτάζ για το φεστιβάλ στο διαδίκτυο ξεχωρίσαμε και σας μεταφέρουμε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που καλύπτει ο διεθνής Τύπος.

Robert Redford:  «Δυστυχώς είμαστε ακόμα στο έλεος των διανομέων»

robertredfordΤι λέει όμως ο ιδρυτής του Sundance για το μέλλον του φεστιβάλ που υπήρξε δικό του όραμα;

«Το Χόλιγουντ είναι μια επιχείρηση και μάλιστα πολύ καλή σε αυτό που κάνει. Δείτε, ας πούμε, το πώς αποφασίζονται οι υποψηφιότητες για τα Όσκαρ· τα πάντα εξαρτώνται από την εκστρατεία που κάνεις. Πολλά από τα ανεξάρτητα φιλμ ─και συμπεριλαμβάνω και το δικό μου All Is Lost─ απλά δεν έχουν τους πόρους να κάνουν κάτι τέτοιο».

Ίσως να μιλάει, εν μέρει, η προσωπική του πικρία για το ότι η Ακαδημία σνομπάρησε την ταινία του στις φετινές υποψηφιότητες, γεγονός πάντως παραμένει πως οι δύο ταινίες που σάρωσαν φέτος τις υποψηφιότητες στις κύριες κατηγορίες είναι ταινίες μεγάλων mainstream εταιρειών παραγωγής του Χόλιγουντ. Ο Ρέντφορντ σπεύδει πάντως να υπενθυμίσει πως οι σκηνοθέτες τους, ο Alfonso Cuaron (του Gravity) και ο David O Russell  (του Οδηγού Διαπλοκής) είναι «παιδιά» του Sundance.

Πολύ λίγα από τα 56 διαγωνιζόμενα φιλμ του φεστιβάλ θα βρουν το δρόμο για τις κινηματογραφικές αίθουσες, αναγνωρίζει ο Redford, και λέει χαρακτηριστικά: «Είμαστε και θα παραμείνουμε αυτοί που είμαστε. Και αν πρέπει να στείλω ένα μήνυμα σε άλλους που σκέφτονται να ξεκινήσουν φεστιβάλ αυτό μάλλον θα ήταν “μην το επιχειρήσετε”».

Πηγή: BBC News

Ντοκιμαντέρ: Το  success story του Sundance

richard_ray_perez_dolores_huertaΟ Richard Ray Perez, σκηνοθέτης του Cesar’s Last Fast ενός από τα ντοκιμαντέρ που συμμετέχουν φέτος στο φεστιβάλ.

Αναμφίβολα η μεγαλύτερη επιτυχία του φεστιβάλ είναι η κατηγορία ντοκιμαντέρ ─το Sundance άλλωστε ήταν από τα πρώτα κινηματογραφικά φεστιβάλ που θέσπισαν τέτοια κατηγορία.  Τέσσερα από τα πέντε ντοκιμαντέρ που είναι φέτος υποψήφια για Όσκαρ έκαναν την πρεμιέρα τους πέρσι εδώ.

Φέτος, διαγωνίζονται ντοκιμαντέρ που καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα θεμάτων, από τον πρώην υποψήφιο για την προεδρία των ΗΠΑ, Mitt Romney και τον «Hikaro Sulu» του Star Trek ─κατά κόσμον George Takei─, έως πολιτικά θρίλερ που είναι πραγματικές ιστορίες όπως αυτή του The Green Prince.

«Πιστεύω ότι το Sundance έκανε τη διαφορά για το ντοκιμαντέρ», παρατηρεί ο John Battsek, ο βρετανός παραγωγός του Green Prince και περσινός νικητής του Όσκαρ για το Searching for Sugarman. «Αυτό που έκανε είναι ότι βοήθησε ώστε το ντοκιμαντέρ να φτάσει  στο επίπεδο ταινίας μεγάλου μήκους και να αποδείξει πως μπορεί να σταθεί το ίδιο καλά εισπρακτικά».

Πηγή: BBC News

Robert de Niro: Ο πατέρας μου, ο ζωγράφος

poster de niro

Ώς εικονιστικός ζωγράφος σε μια εποχή αφηρημένων εξπρεσιονιστών ήταν δυστυχώς καταδικασμένος να παραμείνει στην αφάνεια κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ο λόγος για τον Robert de Niro Sr του όνομα του οποίου ήταν λίγο ως πολύ άγνωστο σε συναδέλφους του καλλιτέχνες, σε συλλέκτες τέχνης και στο κοινό. Όλα δείχνουν, όμως, πως ο επιτυχημένος γιος που απέκτησε αυτός ο άσημος ζωγράφος θα αποτελέσει, έστω και 11 χρόνια μετά τον θάνατό του, τον καταλύτη για να τον γνωρίσει ένα ευρύτερο κοινό. Σε ένα 40λεπτό ντοκιμαντέρ με τίτλο Remembering the Artist: Robert De Niro Sr το οποίο έκανε την πρεμιέρα του στο φεστιβάλ αυτή την εβδομάδα, ο ηθοποιός Robert de Niro μιλάει στο κοινό για τον πατέρα του και για την μεταξύ τους σχέση: «Μετανοιώνω τώρα που δεν του ποζάρησα, όμως δεν είχα την υπομονή».

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ στο Park City θα εκτεθούν έργα του de Niro Sr. ─τα οποία, στην πλειοψηφία τους, ανήκουν πλέον στον γιο του─  στην γκαλερί Julie Nester, ενώ για την άνοιξη έχει ήδη προγραμματιστεί έκθεση στην γκαλερί DC Moore στη Νέα Υόρκη.  Το ντοκιμαντέρ είναι παρωγής ΗΒΟ και η τηλεοπτική προβολή του είναι προγραμματισμένη για τον Ιούνιο.

Πηγή: The Art Newspaper

Ένα ατμοσφαιρικό πορτρέτο του Nick Cave

20000_days_on_earth

Όποιος βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο ─εν προκειμένω,  σε ένα υπόγειο nightclub στον κεντρικό δρόμο του Park City τη μέρα που έκανε πρεμιέρα το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ 20,000 Days on Earth─, είχε την τύχη να δει τον θρυλικό Αυστραλό εκπρόσωπο της post-punk σκηνής Nick Cave να παίρνει τη θέση του πίσω από το πιάνο ─αφού πρώτα ψέλλισε μέσα από τα δόντια του κάτι άψυχες διαμαρτυρίες του τύπου «έχω και ένα διαολεμένο τζετ λαγκ»─  και να κάνει ένα σύντομο σόλο προς τέρψιν των 40 περίπου θαμώνων που βρίσκονταν εκεί. Τι τους τραγούδησε; Το God Is in the House (αυτο-αναφορικο;), το People Just Ain’t No Good και το Τhe Mercy Seat.

Όλα αυτά βέβαια στο πάρτι για την προώθηση των 20.000 Ημερών, ένα μη εύκολα κατηγοριοποιήσιμο και σε πολλά σημεία θεαματικό ντοκιμαντερ των visual artists Iain Forsyth και Jane Pollard οι οποίοι σε στενή συνεργασία με τον Cave δημιούργησαν ένα φιλμ το οποίο δεν είναι το τυπικό βιογραφικό ή μουσικό ντοκιμαντέρ είναι όμως εξαιρετικά προσωπικό και αποκαλυπτικό. Σε μια του σεκάνς, σε μια εικονική συνεδρία για ψυχανάλυση, ο Cave μιλά για την πρώτη του σεξουαλική εμπειρία (την οποία ανακαλεί με όρους κυρίως αισθητικούς), για τη σχέση αγάπης με τον πατέρα του (τον οποίον έχασε στα 19 του), και την αγωνία που έχει ως γονιός για το αν τα δίδυμα αγόρια του μεγαλώνουν με υπερβολική προστασία και προνόμια. Αφηγείται, επίσης, πώς συνήθιζε να στέκεται στις γραμμές του τρένου σε μια γέφυρα κοντά στην πόλη που μεγάλωσε, στην Αυστραλία, και να πηδάει την τελευταία στιγμή, όταν πλησίαζε το τρένο, για να σωθεί. Και μήπως αυτή η εικόνα δε φυλακίζει μέσα της, αν το σκεφτεί κανείς, τόσο τον ίδιο όσο και το σύμπαν στο οποίο υπάρχουν τα τραγούδια του;

Πηγή: Salon

Το φετινό Sundance Film Festival ξεκίνησε στο Park City την προηγούμενη Πέμπτη και θα διαρκέσει ως τις 26 Ιανουαρίου 2014.

Απόδοση κειμένων και επιμέλεια αφιερώματος: Μαρία Τσάκος

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Σινεμά

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.