Art Ensemble Of Chicago: Les Stances A Sophie

—του Θοδωρή Τριανταφύλλου #Jazz ιστορίες folder Ως γνωστόν, στα τέλη της δεκαετίας του ’60 στο Παρίσι επικρατούσε αναβρασμός τόσο σε πολιτικό όσο και πολιτιστικό (και πολιτισμικό βεβαίως) επίπεδο. Ο απόηχος του Μάη σφράγιζε τις πολιτικές εξελίξεις, την κίνηση των ιδεών και την καλλιτεχνική δημιουργία. Είτε κάποιος είχε βρεθεί στα οδοφράγματα είτε απλώς είχε βιώσει την τότε κοινωνικοπολιτική συνθήκη, σίγουρα δεν έμενε ανεπηρέαστος από τα πολύ σημαντικά γεγονότα της εποχής. enid3 Μερικοί από τους πιο «ανήσυχους» Αμερικανούς jazzmen εκείνης της περιόδου επέλεξαν να εγκατασταθούν στο Παρίσι, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργικής αυτής έκρηξης που επικράτησε στις τέχνες και τον πολιτισμό τα χρόνια μετά τον Μάη του ’68. Περίοπτη θέση ανάμεσα τους είχαν οι Art Ensemble of Chicago, jazz group που δημιουργήθηκε στο κλίμα του AACM (Association for the Advancement of Creative Musicians) στο Σικάγο, του σημαντικού οργανισμού που αποτέλεσε την αφετηρία των σπουδαιότερων μουσικών της πρωτοποριακής jazz. film Έχοντας αναπτύξει φιλία με τον Ισραηλινό σκηνοθέτη της νουβέλ βαγκ Moshe Misrahi, το συγκρότημα ανέλαβε να γράψει το σάουντρακ για μια ταινία του, το “Les Stances A Sophie”. Μάλιστα εμφανίζονται και οι ίδιοι σε ορισμένες σκηνές του φιλμ:

81a7bqZux+L._SL290_Η σύνθεση του γκρουπ τότε ήταν: ο Lester Bowie στην τρομπέτα, ο Malachi Favors στο μπάσο και τα φωνητικά, ο Joseph Jarman και ο Roscoe Mitchell στο σαξόφωνο και το κλαρινέτο, και ο Don Moye στα τύμπανα. Στα δε φωνητικά και στο πιάνο, η σπουδαία soul ερμηνεύτρια Fontella Bass (μεγάλη της επιτυχία το κλασικό “Rescue Me”), τότε σύντροφος του Lester Bowie. Όλα τα μέλη του γκρουπ παίζουν κρουστά. Το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό, και βεβαίως στέκεται ως αυτόνομο άλμπουμ. Άλλωστε είχε κυκλοφορήσει μόνο του πριν από το φιλμ. Το κομμάτι που δεσπόζει είναι αναμφίβολα το ασύγκριτο “Theme de Yoyo”, που ανοίγει ορμητικά τον δίσκο. Πρόκειται για έναν avant-funk δυναμίτη με αξεπέραστο groove, την αισθησιακή και ταυτόχρονα δυναμική φωνή της Fontella να τα δίνει όλα, ενώ το rhythm section και τα πνευστά οργιάζουν. Κολλητικό κομμάτι, που θες να παίζει ξανά και ξανά. Μαγεία − απλώς.

Oι υπόλοιπες συνθέσεις καλύπτουν μια ευρεία γκάμα στυλ στο πλαίσιο της αβάν γκαρντ jazz: afro, blues, classical κ.ά. Μεταξύ των κομματιών, βρίσκονται και δύο παραλλαγές σε ένα θέμα του Μonteverdi:

πιο «θορυβώδεις» free συνθέσεις, στο γνώριμο ύφος τους:

αλλά και πιο ατμοσφαιρικές στιγμές:

Το άλμπουμ, ηχογραφημένο το 1970, αποτελεί μια μεγάλη στιγμή της jazz δισκογραφίας και μια από τις καλύτερες αποτυπώσεις αυτού που ίδιοι οι Αrt Ensemble ονόμαζαν Great Black Music. Ψάξτε το και ακούστε δυνατά. GetAttachment

* * *

Εδώ άλλες Jazz ιστορίες από το dim/art

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.