Home

—του Γιώργου Θεοχάρη—

Στις 9 Νοεμβρίου του 1953 πέθανε ο Ουαλός ποιητής Dylan Thomas (27/10/1914-9/11/1953). Παρόλο που έζησε μόλις 39 χρόνια, πρόλαβε να κατακτήσει μια θέση πολύ ψηλά στην παγκόσμια ποιητική πυραμίδα.

Το πιο γνωστό του ποίημα είναι αναμφισβήτητα το “Do not go gentle into that good night”. Δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό Botteghe Oscure το 1951 και μετά, το 1952, συμπεριλήφθηκε στη συλλογή In Country Sleep and other poems.Το είχε γράψει με αφορμή τον επικείμενο θάνατο του πατέρα του, David John Thomas (1876-1952).

Ο Thomas, σε αντίθεση με τους περισσότερους ομότεχνούς του, ήταν εξαιρετικός στην απαγγελία των ποιημάτων του. Ας τον ακούσουμε να απαγγέλει αυτό το ποίημα σε μια ιστορική ηχογράφηση του BBC.

Το ποίημα:

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.

Από τις διάφορες μεταφράσεις του ποιήματος στα ελληνικά, αυτή είναι η εκδοχή του Διονύση Καψάλη (στο Μπαλάντες και Περιστάσεις, Άγρα, 1997):

Μη στέργεις ήσυχα να πας σε νύχτα ευλογημένη·
ας καίνε, ας παραληρούν όταν τελειώνει η μέρα
τα γηρατειά κι ας μαίνονται όταν το φως πεθαίνει.

Σοφοί, που είδαν το δίκαιο σκοτάδι να προσμένει,
γιατί δεν χρησμοδότησαν με φλόγες στον αέρα
δεν στέργουν ήσυχα να παν σε νύχτα ευλογημένη.

Όσοι αγαθοί, φωνάζοντας στο κύμα που βαθαίνει
πως σ’ ακρογιάλι πράσινο θα χόρευε μια μέρα
κάθε τους πράξη, μαίνονται όταν το φως πεθαίνει.

Όσοι τρελοί τραγούδησαν τον ήλιο που μακραίνει
κι αργά πολύ κατάλαβαν πως θρηνούσαν, πέρα
δεν στέργουν ήσυχα να παν, σε νύχτα ευλογημένη.

Όσοι αυστηροί, που στα στερνά τους βλέπουν τυφλωμένοι
ότι μπορούν μάτια τυφλά ν’ αστράφτουν στον αιθέρα
και να γιορτάζουν, μαίνονται όταν το φως πεθαίνει.

Κι εσύ, πηγαίνοντας ψηλά στη θλίψη που σε υφαίνει,
κατάρα δώσε μου κι ευχή το δάκρυ σου, πατέρα.
Μη στέργεις ήσυχα να πας σε νύχτα ευλογημένη.
Να μαίνεσαι, να μαίνεσαι όταν το φως πεθαίνει.

Ένας άλλος σπουδαίος Ουαλός, ο John Cale, μελοποίησε τέσσερα ποιήματα του Thomas για τον δίσκο του Words for the dying (1989, παραγωγή: Brian Eno), μεταξύ των οποίων και το “Do not go gentle into that good night”. Στο βίντεο που ακολουθεί, μια ζωντανή εκτέλεση του τραγουδιού στην Ολλανδία το 1987 (δηλαδή, πριν δισκογραφηθεί), με τον Cale (φωνή και πιάνο) να συνοδεύεται από τη χορωδία Stedelijk Helmonds Concertkoor και την ιδιότυπη συμφωνική ορχήστρα Metropole Orkest.

* * *

Δείτε ακόμα:

«18 ουίσκι, πρέπει να είναι ρεκόρ»

Εδώ άλλες επετειακές αναρτήσεις του dim/art

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

One thought on “Dylan Thomas (1914-1953)

  1. Παράθεμα: Ντίλαν Τόμας: ο πραγματικός πρωταγωνιστής του Interstellar | Searching the meaning of life!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s