—της Stucano Closer—
Είναι εντυπωσιακό, βέβαια, το θέαμα των υπερκινητικών σκύλων που —λες και βρίσκονται σε άμεση επαφή με έναν μυστικό αιλουροειδή εαυτό— απογειώνονται και τσακώνουν στον αέρα φρίσμπι, κόκαλα, λιχουδιές, ό,τι κινείται (ή μάλλον πετάει). Αλλά εξίσου εντυπωσιακό (και απείρως πιο αστείο) είναι το θέαμα ενός σκύλου που, τέλος πάντων, δεν τα καταφέρνει. Αλλά καθόλου.
Ο Φριτς, για παράδειγμα. Δεν «το ‘χει». Όχι πως του είναι αδιάφορα τα λαχταριστά εδέσματα που ίπτανται πάνω από το κεφάλι του, απλώς αδυνατεί να κεντράρει σωστά ώστε η βαρύτητα να τα οδηγήσει περήφανα ανάμεσα στα δόντια του.
Δεν πειράζει, Φριτς. Ούτε κι εμείς τα καταφέρνουμε.
* * *
Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποιον είπες ζώο, ρε;

Σχολιάστε