Ο σοκολατένιος βίος του Roald Dahl

a28b35f0-bce2-44e2-9c87-0f2efd2d9108_57e19876_image

—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου—

Οι εραστές της σοκολάτας —και είμαστε, ευτυχώς, πολλοί— έχουμε αναπόφευκτα ένα λογοτεχνικό φετίχ: το βιβλίο του Roald Dahl Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας. Εκεί, σ’ αυτό το παράλληλο σύμπαν, η σοκολάτα όχι μόνο δεν είναι παχυντική ή βλαβερή, αλλά είναι μαγική.

Διόλου τυχαία, βέβαια, ο ίδιος ο συγγραφέας ήταν επίσης ένας από τους αρχιερείς της σοκολατομανίας (θα μπορούσε άραγε να περιγράψει τις γεύσεις και τους συνδυασμούς που δημιουργούσε ο Βίλι Βόνκα στο εργοστάσιό του αν δεν ήταν;) Όταν γεννήθηκε, το 1916, «η επανάσταση της σοκολάτας δεν είχε αρχίσει ακόμα». (Πιθανώς, περίμενε την έλευσή του.) «Λίγες ήταν οι σοκολάτες που μπορούσαν να μας βάλουν σε πειρασμό», έγραφε. Αυτό, βέβαια, άλλαξε μέσα σε λίγα χρόνια. Και επειδή η Μοίρα ξέρει τι κάνει, έτυχε και το Repton, το οικοτροφείο όπου φοιτούσε ως μαθητής ο Dahl, να βρίσκεται δυο βήματα από το εργοστάσιο της Cadbury, η οποία επιστράτευε συχνά τα αγόρια του σχολείου ως δοκιμαστές των νέων της δημιουργιών.

12bgsraroalddah_12_1581134g

Η χρυσή εποχή, κατά τον Dahl, ήταν η περίοδος 1930-37, οπότε δημιουργήθηκε η Mars, τα Rolos και το πιο αγαπημένο σοκολατένιο έδεσμα του Dahl, η Kit-Kat. Μέχρι τον θάνατό του, ο Dahl έτρωγε τουλάχιστον μία Kit-Kat τη μέρα. (Ο σκύλος του ο Chopper προτιμούσε τα Smarties – συγκεκριμένα, τέσσερα τεμάχια μετά το μεσημεριανό και τέσσερα μετά το βραδινό.) Η εμμονή του, μάλιστα, με τις Kit-Kat εκτεινόταν και στα περιτυλίγματα από αλουμινόχαρτο, με τα οποία είχε κατασκευάσει μια πελώρια μπάλα, που διαρκώς μεγάλωνε. (Την μπάλα αυτή μπορούν ακόμα και σήμερα να δουν οι επισκέπτες στο σπίτι-μουσείο του Dahl.)

roald-dahl

Την εποχή που η γυναίκα του ήταν άρρωστη, ο Dahl της έφερνε για έκπληξη κάθε μέρα γάλα διαφορετικού χρώματος (ροζ από φράουλες, μωβ από μύρτιλλα κλπ.). Αλλά το μεγάλο του σουξέ ήταν το παγωμένο γλύκισμα από (ουδεμία έκπληξη εδώ) αλλεπάλληλες στρώσεις Kit-Kat με σαντιγί στα ενδιάμεσα.

dahl-header

Καθώς τα χρόνια περνούσαν, ο Dahl διαπίστωνε με αποτροπιασμό ότι τα γούστα του καταναλωτικού κοινού προσανατολίζονταν σε όλο και πιο «βαρετές, σχεδόν άνοστες» γεύσεις, παράδειγμα το Crème Egg της Cadbury — μεγάλη εμπορική επιτυχία και «μια παραγεμισμένη με κρέμες φρικαλεότητα», κατά τον Dahl. Γιατί για εκείνον σημασία δεν είχε η γλυκιά γεύση του πράγματος, η ζάχαρη. Για εκείνον, η σοκολάτα ήταν ένας καμβάς τραγανής, απροσδόκητης δημιουργίας. Όπως και ο ήρωάς του, ο Βίλι Βόνκα, έτσι και ο Dahl αντιλαμβανόταν τα γλυκά, αλλά και το φαγητό γενικότερα, σαν έναν δρόμο προς νέες αισθητικές εμπειρίες, όπου κάθε νέα γεύση είναι και ένα μικρό θαύμα.

 

2ff74d30-390a-11e4-a6cd-aff52c1cb550_Roald-Dahl-cakes-Matilda-Bruce-Bogtrotter-c

* * *

Καλλιτέχνες στην κουζίνα και σεφ με ανησυχίες:
μια στήλη για την τέχνη της γαστρονομίας και τη γαστρονομία της τέχνης.

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Η κουζίνα του dim/art

like-us-on-fb

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.