Κράτα μου το χέρι

—της Stucano Closer—

Το βίντεο είναι εκπληκτικά τρυφερό από μόνο του: δύο χιμπατζήδες που κρατιούνται τρυφερά από το χέρι, μια εικόνα γλυκιάς συντροφικότητας, παρέας, αγάπης. Η ιστορία όμως πίσω από την εικόνα τής δίνει μια άλλη, συγκλονιστική διάσταση.

Τα δύο πρωτεύοντα βρίσκονται στο καταφύγιο «Save the Chimps» στη Φλόριντα, που ειδικεύεται στη διάσωση χιμπατζήδων. Ο χιμπατζής στα αριστερά είναι ο Τέρυ, ο οποίος κατέληξε πρόσφατα στο καταφύγιο από τον ζωολογικό κήπο του Λας Βέγκας, όπου πέρασε 18 χρόνια ολομόναχος σε ένα κλουβί. Φτάνοντας στη Φλόριντα, τον περίμενε το μεγαλύτερο δυνατό δώρο – παρόλο που είναι για όλα τα πλάσματα, κανονικά, τόσο αυτονόητο: μια παρέα, η Τζέιν (που είχε διασωθεί το 2002 από ένα βιοϊατρικό εργαστήριο). «Μόλις οι δυο τους συναντήθηκαν, αγκαλιάστηκαν σφιχτά», λέει η υποδιευθύντρια του καταφυγίου, Μόλι Πολιντόροφ. «Αγαπήθηκαν αυτομάτως».

Έκτοτε, μοιράζονται τον ίδιο χώρο στο καταφύγιο, και η μεταξύ τους στοργή δεν μοιάζει να σκιάζεται από τίποτα. Αντιθέτως, συνεχίζουν να κρατιούνται χέρι-χέρι, σαν να μην πιστεύουν την καλή τους τύχη, σαν να μην χορταίνουν την επαφή που στερήθηκαν τόσα χρόνια.

Ή σαν να (ξανα)βρήκαν, επιτέλους, ο ένας τον άλλο, παρόλο που δεν είχαν συναντηθεί ποτέ.

Μάλλον, τελικά, το βασικότερο από τα βασικά ένστικτα είναι, για όλους, η συντροφικότητα.