Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #629
Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά

Σας λέει τίποτα το όνομα James Newell Osterberg Jr; Έτσι γράφει το πιστοποιητικό γεννήσεως του Iggy Pop, δίπλα στην ημερομηνία 21/4/1947. Δηλαδή, ο Iggy όπου να ’ναι κλείνει τα 69. Όχι, μπράβο του!

Ο Iggy Pop δεν είναι του ίδιου διαμετρήματος με τους μακαρίτες πια φίλους του Lou Reed και David Bowie, ασφαλώς όχι. Κάποια τραγούδια του θα μείνουν, τα περισσότερα θα ξεχαστούν (αν δεν έχουν ήδη). Αλλά σίγουρα θα μείνει στη μνήμη (όχι πάντα για καλό) όσων τον έχουν παρακολουθήσει σε ζωντανή εμφάνιση να κάνει απίστευτες χοντράδες προς εντυπωσιασμό. (Ας όψεται ο Jim Morrison – αυτός ήταν, λέει, η βασική του επιρροή.) Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι τυχαίος. Ούτε ανεγκέφαλος, όπως ενίοτε ήθελε να πιστεύουμε. Απλώς λίγο παλάβρας. (Να μην ξεχνάμε ότι στο ξεκίνημά του έπαιζε ντραμς, έτσι;) Και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε μετά από τόσες καταχρήσεις και ταρζανιές να μείνει στη ζωή και να συνεχίσει να γράφει και να εμφανίζεται, κάτι μας λέει.

Iggy Pop and Josh HommeΑύριο, 18/3/2016, κυκλοφορεί το 17ο προσωπικό του άλμπουμ (χωρίς να υπολογίζονται εκείνα με τους Stooges, τα live και οι πολλές άλλες συνεργασίες του). Δεν είναι κι άσχημα – από την άλλη, ηχογραφεί από το 1969, κοντά μισόν αιώνα στο κουρμπέτι. Respect!

Κατά δήλωσή του, αυτό θα είναι (μάλλον) το τελευταίο του άλμπουμ. Καλά είναι – τα ’χει συγκεντρώσει τα ένσημα. Τίτλος: Post Pop Depression (καλό!). Παραγωγός (και συνδημιουργός) ο Josh Homme των Queens of the Stone Age. Θα κάνει, σε αυτή την ηλικία (αν και κρατιέται μια χαρά, η αλήθεια να λέγεται), περιοδεία για την προώθηση της νέας δουλειάς. Ελπίζω αυτή τη φορά να φοράει κάτι επί σκηνής. («Βάλε μια φανελίτσα, βρε πουλάκι μου, θα πουντιάσεις!») Όσα καινούρια τραγούδια άκουσα έχουν ενδιαφέρον, δείχνουν εξέλιξη, δεν είναι κολλημένα στο ένδοξο παρελθόν. Κι αυτό από μόνο του είναι κατόρθωμα. Ας ακούσουμε ένα, το “Break into your heart” ας πούμε, τώρα που ο άνθρωπος είναι ακόμα μαζί μας. Γιατί, μη νομίζετε, κάποτε θα την κάνει κι αυτός, δεν είναι κι ο Χαϊλάντερ – ούτε καν ο Keith Richards! Και τότε, θα πλημμυρίσουν πάλι οι τοίχοι με “αξέχαστες επιτυχίες” και RIP και «χάσαμε την παρηγοριά μας» – οι γνωστές υπερβολές. Ευχαριστώ, αλλά όχι, ευχαριστώ. Προτιμώ «ο κιμάς να κόπτεται παρουσία του πελάτου» και νομίζω πως ο Iggy θα συμφωνούσε: κάτι ξέρει αυτός από κιμά.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s