Home

2

Αυτό δεν είναι τραγούδι #657
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Ζαχαριάδης

Μπορεί το «Μπάτης» να ήταν το παρατσούκλι του Γιώργου Τσωρού (ένεκα η μακρινή του συγγένεια με τον κεφαλλονίτη ταγματάρχη Ιωσήφ Αμπάτη), φαίνεται όμως πως του καλάρεσε και ως εκ τούτου έδωσε για όνομα στο καφενείο που άνοιξε το 1931 στην ακτή Τζελέπη τη γαλλική βερσιόν του ψευδωνύμου του: «Ζωρζ Μπατέ». Βεβαίως το «Ζωρζ Μπατέ» υπήρξε πόλος έλξης μουσικών και καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων και ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης. Είχε προηγηθεί άλλη επιχείρηση του Μπάτη, το χοροδιδασκαλείο Κάρμεν.

Μερικοί άνθρωποι είναι η κινητήρια δύναμη σχολών ή κινημάτων της τέχνης, κι ας μη μένουν στην ιστορία ως οι σημαντικότεροι εκπρόσωποί τους. Η συνεισφορά τους είναι κομβικής σημασίας αλλά αναγνωρίζεται κυρίως από την ιστορία και λιγότερο από το ευρύ κοινό. Ο Μπάτης είναι μια τέτοια περίπτωση: παθιασμένος με τη μουσική και συλλέκτης οργάνων και δίσκων ο ίδιος, υπήρξε ίσως ο πρώτος που ηχογράφησε μπουζούκι και το 1937 σταμάτησε οριστικά τις ηχογραφήσεις, γιατί αρνιόταν να υποβάλει τις συνθέσεις του στην υπηρεσία λογοκρισίας της δικτατορίας Μεταξά. Αλλά κυρίως είναι υπεύθυνος για τη συγκρότηση το 1934 της «Ξακουστής Τετράδος του Πειραιώς», του ρεμπέτικου συγκροτήματος που έβαλε τη σφραγίδα του στη χρυσή εποχή του είδους. Λέγεται ότι πήρε κυριολεκτικά σηκωτό τον Μάρκο Βαμβακάρη, που δούλευε ως εκδοροσφαγέας, και τον Στράτο Παγιουμτζή, που ήταν βαρκάρης, και τους ανάγκασε να φτιάξουν την κομπανία που όλο τη συζητούσαν.

tetras-ksakousti-peiraios-sfragida-linas-nikolakopoulou

 

Ο ίδιος ως μουσικός είναι σίγουρα ο λιγότερο λαμπερός από την τετράδα: ο Στράτος είχε μια φωνή με τεράστιες δυνατότητες, ο Ανέστος Δελιάς ήταν δεξιοτέχνης και ευαίσθητος μουσικός, με γνώσεις στο σμυρνέικο τραγούδι, ο Μάρκος — ε, αυτός ήταν ο Μάρκος, τελεία. Η φωνή του Μπάτη είναι η πλέον ακατέργαστη και ασταθής, η άρθρωσή του κακή, το παίξιμο του μπαγλαμά στοιχειώδες. Κι όμως, ήταν ο Μπάτης αυτός που τους ανέβασε στο τρένο, ήταν η ατμομηχανή. Χωρίς αυτόν, πιθανότατα η «Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς» (ο ευρηματικός Μπάτης ήταν και νονός της) θα είχε παραμείνει μια ωραία ιδέα και δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ το super group του ρεμπέτικου, στο οποίο οφείλονται οι ηχογραφήσεις κλασικών αγαπημένων κομματιών.

batis1

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s