Συντάκτης: dimartblog
-

Ένα ενδιαίτημα της 21ης Απριλίου 1967
—του Γιώργου Ζεβελάκη— Μια παράμερη γωνιά στο κέντρο του Ηρακλείου, που δεν της δίνει σήμερα κανείς σημασία. Μοιάζει πιο πολύ με εγκαταλειμμένο κοτέτσι, στενό, ανήλιο, υγρό και μόνο τα κάγκελα παραπέμπουν κάπως στην παλιά χρήση του χώρου. Κι όμως, υπήρξε κάποτε το Τμήμα Μεταγωγών και στα χρόνια της Επταετίας γνώρισε μεγάλες δόξες. Μετέφεραν εκεί ποινικούς…
-

Μερικές φορές τα σύννεφα στη Σύμη μιλάνε
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1001 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Συμεωνίδου Μερικές φορές τα σύννεφα στη Σύμη μιλάνε. Το ένα το μεγάλο λέει: 1+1=0, ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΛΛΟ — Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ Και το άλλο το μικρό λέει κάτι χαϊκού: Χρόνε γέλα με εμένα και εσένα και τη λογική Σύννεφα…
-

Ας μιλήσουμε, επιτέλους, για τη Δικτατορία
—του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα…
-

A thousand kisses deep
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1000 Dj της ημέρας, το dim/art Αυτό δεν είναι τραγούδι· είναι η χιλιοστή ανάρτηση της στήλης «αυτό δεν είναι τραγούδι». Τη γιορτάζουμε με έναν Leonard Cohen και με χίλια φιλιά — και ας παν στην ευχή τα παλιά, κι από αύριο συνεχίζουμε με το χιλιοστό πρώτο τραγούδι που δεν είναι τραγούδι.…
-

15.000 ευρώ κι ένα βιβλίο στα σκουπίδια
Ή: Μεγάλο το δίκιο σου, Μαρκ Τουαίην —της Ελένης Κεχαγιόγλου για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Φανταστείτε τώρα την έκπληξη των εργαζομένων στο Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) Ηρακλείου, όταν κατά την εργασία ρουτίνας τους, όπου διαχώριζαν ανά υλικό ό,τι είχαν παραλάβει, ανακάλυψαν ανάμεσα στις σελίδες ενός βιβλίου χαρτονομίσματα ύψους 15.000 ευρώ. Το ρεπορτάζ, δυστυχώς,…
-

To ποίημα της εβδομάδας 19/4
Τεμπελιά —Γεώργιος Σουρής— Δεν έχω κέφι για δουλειά, πάλι με δέρνει τεμπελιά και κάθομαι στο στρώμα… Βρίσκω το σώμα μου βαρύ και όλ’ η γη δε με χωρεί κι ο ουρανός ακόμα. Κακά νομίζω τα καλά και βλέπω μια στα χαμηλά και μια κοιτώ επάνω… Σ’ αυτόν τον κόσμο τον χαζό ας ημπορούσα να μη…
-

Χαντ γκαντιά
Αυτό δεν είναι τραγούδι #999 Dj της ημέρας, ο Παναγιώτης Πούτος Εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν· μνημονεύετε τὴν ἡμέραν ταύτην, ἐν ᾗ ἐξήλθετε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐντεῦθεν· καὶ οὐ βρωθήσεται ζύμη. Έξοδος, ιγ’ 3. Κάθε χρόνο στις 15 του μήνα Νισάν —σύμφωνα με το εβραϊκό…
-

Σουβλιστές καρύδες
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Η εβδομάδα των Παθών τέλειωσε με τη γνωστή λαμπρότητα των ελληνικών πασχαλινών εθίμων. Ανάμεσα στα έθιμα αυτά είναι ως γνωστόν και το αντισημιτικό κατάλοιπο της «καύσης του Ιούδα», που γνώρισε φέτος ωστόσο μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή. Στο χωριό Ροδοβάνι του Δήμου Καντάνου – Σελίνου Κρήτης, η παρέα που…
-

Υπέρ πίστεως
—της Μαρίκας Τσεβά— Είμαι συνειδητά άθεη από τα δεκαπέντε μου. Δεν με επηρέασε κάτι ώστε να «απαρνηθώ την πίστη μου», ούτε άνθρωπος ούτε βιβλίο (ή ταινία, τραγούδι κ.λπ.). Ούτε είχα καμία κόντρα επιφοίτηση, αλίμονο. Μόνη μου αποφάσισα ότι δεν γίνεται να πιστεύω σε κάτι που δεν έχει αποδειχτεί ότι υπάρχει – πόσο μάλλον να βασίσω…
-

Αυτοκτονώντας στη δαντική Κωμωδία: δύο και μία ιστορίες
Από την εικονογράφηση της Θείας Κωμωδίας από τον Γουστάβο Ντορέ (Κόλαση, Άσμα 1ο) —της Ελένης Κοσμά— Το ζήτημα της αυτοχειρίας συζητείται συστηματικά στη δαντική επικράτεια: από τη Νέα Ζωή, την Ευγλωττία της Κοινής Γλώσσας και το Συμπόσιο μέχρι τη μνημειώδη δεξίωσή της σε δύο άσματα της Κωμωδίας, η ιδέα της αυτοχειρίας, ως φιλοσοφικό, ηθικό και…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 12/4
Έκαψε τα καράβια του —Ερρίκος Ίψεν— Μετάφραση: Στέφανος Δάφνης Τον κρύο Βορράν αφήνοντας, έβαλε πλώρη εκείνος κατά του Νότου τα νερά, και σε ουρανούς πιο γελαστούς επήγε αναζητώντας το φως και τη χαρά. Δεν καθρεφτίζει η θάλασσα των χιονισμένων τόπων του τους φάρους τους ψηλούς. Λουλούδια τώρα εξωτικά τη λησμονιά τού δίνουνε σ’ ερημικούς γιαλούς.…
