Συντάκτης: dimartblog

Χορτάρι στον τοίχο —Πιεν Τσι-Λιν— Μετάφραση: Γιώργος Τσακνιάς Ακτίνες από το τελευταίο φως του ήλιου στις πέντε, λίγο από το φως της λάμπας κατά τις έξι. Και να σκεφτείς πως υπάρχουν άνθρωποι που περνούν τη ζωή τους λίγο κάνοντας όνειρα και λίγο κοιτώντας τον τοίχο, ενώ πάνω στον τοίχο το χορτάρι μεγαλώνει κι έπειτα κιτρινίζει.…

Μαγική εικόνα —Λουκάς Κούσουλας— Βλέπεις αυτή την προβατόσχημη πολυχρωμία, το τοπίο της άνοιξης με τα πουλιά και τα λουλούδια του; Είναι τόπος εγκλήματος· κοίτα τα ίχνη, το αίμα που το ξεπλένει η έκτακτη βροχή στη χλόη… Όλα οργανωμένα. * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Σκάκι —Νικόλαος Κάλας— Ένας κόσμος — ένας κόσμος τετράγωνος ο κόσμος μου. Στις απλοποιημένες του διαστάσεις χαρακώνονται οι ορίζοντες των ημερών, της ισονυκτίας η αντιθετική επιφάνεια. Όλα τα εγκλήματα της ζωής —πανουργίες φόνοι— ξαναζούν απάνου στο σιντέφι και στον όνυχα όπου επίπονα γλιστρούν άκαρδου νου τα φιλντισένια σύμβολα τα είδωλα από κοράλλι. Ο δρόμος τους,…

[Σε κάποια πολιτεία, καιρό φτασμένος…] —Κλέων Παράσχος— Σε κάποια πολιτεία, καιρό φτασμένος, μόνος γυρίζω, όλη τη μέρα μόνος· πόθος ούτ’ ένας μέσα μου, ουδέ πόνος, κι είμαι απ’ το κάθε τι ο ξεδιψασμένος. Πότε, από πού έχω ερθεί, δεν το λογιάζω να μου το ειπούν· μιλώ, δε μου μιλάνε· πικροχαμογελάνε, αντιπερνάνε, σαν να μην είμαι,…

[Ένα ποίημα της Ελένης Κοσμά σε πρώτη δημοσίευση]. Το κλουβί Όταν ο Ιωάννης του Λέιντεν έγινε Βασιλιάς Γιαν του έκοψαν τη γλώσσα από τη βάση τον έκλεισαν σε ένα σιδερένιο κλουβί και τον ξέχασαν εκεί κρεμασμένο νεκρό για τέσσερις αιώνες. «Πώς είναι ο κόσμος από ψηλά, Γιαν;» τον ρώτησαν κάποια στιγμή κι εκείνος που δεν…