Συντάκτης: dimartblog
-
On The Road Again
Αυτό δεν είναι τραγούδι #678 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Ζαχαριάδης Ήταν σε μια κασέτα που είχα λιώσει (ναι, τότε που ακούγαμε κασέτες με το γουόκμαν). Το άκουγα ξανά και ξανά και φαντασιωνόμουν ατέλειωτες πεδιάδες στο Μιντγουέστ και αυτοκίνητα και ον δε ρόουντ (και στο τέλος του δρόμου, τη Ντέιζι Ντιουκ να με περιμένει με…
-
Η λαιμαργία και οι επικίνδυνες επιπτώσεις της
Έγκλημα στην Πόλη #26 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Αγελαδοτρόφος στο Μπομόντι ο Χαζαρός. Περιοχή κοντά στο Σισλί το Μπομόντι, το 1943 είχε ακόμα κατοίκους κτηνοτρόφους με τα υποστατικά τους, τους σταύλους, τους αχυρώνες και τα μαντριά τους, τα πρόχειρα τυροκομεία τους. Λεφτά κέρδιζε αρκετά από τις αγελάδες…
-
The tragedy of the fake language
Brutality, in the form of a lack of scruples toward the enemy and the enemy’s symbols, is a basic ingredient in the cult of radical movements —by Nicolas Sevastakis | Translated from greek by Margarita Zachariadou— The torching of Marfin* ought to be regarded as the incident that compacts an era’s political nihilism. This political…
-
Η τραγωδία της ψεύτικης γλώσσας
Η βαναυσότητα ως απουσία ενδοιασμών — με αφορμή τα έξι χρόνια από το έγκλημα της Μαρφίν —του Νικόλα Σεβαστάκη— Η Μαρφίν πρέπει ίσως να θεωρηθεί συμπύκνωση του πολιτικού μηδενισμού μιας περιόδου. Αυτός ο πολιτικός μηδενισμός με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά υποτιμήθηκε κατά απαράδεκτο τρόπο από όσους συμπορεύτηκαν διανοητικά με τη ριζοσπαστική Αριστερά (όπως εγώ). Αλλά καθήκον μας…
-
Προνόμιο ή παιδεία η δωρεάν είσοδος των δημοσιογράφων στα μουσεία;
—της Όλγας Σελλά— Το μήνυμα ήρθε αυτές τις ήσυχες μέρες της Διακαινησίμου Εβδομάδος: «Ξέρεις ότι από την 1η Απριλίου καταργήθηκε η δωρεάν είσοδος των δημοσιογράφων, με την ταυτότητα της ΕΣΗΕΑ, στα μουσεία της χώρας;» Ρώτησα τίνος ήταν η απόφαση και η απάντηση ήταν η εξής: «Του υπουργείου Πολιτισμού». Προβληματίστηκα πολύ. Απαιτείται η δημόσια ανάδειξη αυτής…
-
Το μπαράκι
Αυτό δεν είναι τραγούδι #677 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Εμβληματικό τραγούδι της ελληνικής δεκαετίας του ’80 το μπαράκι, αν και ο Γιώργος Μακρής πιθανόν να μιλούσε για την προηγούμενη δεκαετία, αυτή του ’70, έστω για τα τέλη της· ο εξαιρετικός δίσκος του «Πέρα Βρέχει» κυκλοφόρησε το 1982, σε παραγωγή του Μάνου Χατζιδάκι (η αρχή…
-
Για χαστούκια
—του Γιώργου Θεοχάρη— Πολύς λόγος έγινε τελευταία για μια πασχαλινή διαφήμιση που υποτίθεται ότι προωθούσε τη βία κατά των γυναικών, εξαιτίας της αμφίσημης καταληκτικής ατάκας «χτύπα σαν άντρας». Κατά τη γνώμη μου, δεν προωθούσε τίποτα άλλο πέρα από το κακό γούστο και τις πωλήσεις του διαφημιζόμενου. (Και είναι κρίμα, γιατί ακούω ότι πρόκειται για ανάλγητο…
-
Αιχμαλωτίζοντας την συνύπαρξη
—της Stucano Closer— Εδώ και μισό αιώνα, ο Βρετανός φωτογράφος John Drysdale καταφέρνει καλύτερα από κάθε άλλον να μας υπενθυμίζει μια βασική παράμετρο της ζωής μας, που όμως τείνουμε να ξεχνάμε, έτσι αενάως μπερδεμένοι στον περίπλοκο ανθρώπινο κόσμο μας: τη φυσική μας σχέση με τα άλλα ζώα του πλανήτη. Και μας τη θυμίζει με χάρη…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 4/5
Το βαπόρι —Γιάννης Σκαρίμπας— Νάναι ως νάχης φύγει — με τους ανέμους — καβάλλα στο άτι της σιγής κι’ όλα να πάης και νάν’ πολλά καράβια, πολλή θάλασσα — μεγάλα σύγνεφα πάνω — οι άνθρωποι κι’ ο Μάης. Κι’ εντός μου εμένα να βρυχιέται — όλο να τρέμει — βαρύ ένα βαπόρι και κατόπι πάλι…
-
Σαμψών
Αυτό δεν είναι τραγούδι #676 Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου Δεν είμαι Πόντια. Δεν υπάρχει ίχνος στο γενεαλογικό μου δέντρο, όσο κι αν το έψαξα, ρίζες από εκεί δεν βρίσκω. Κι όμως μέσα μου, όταν ακούω τον πρώτο χτύπο του νταουλιού, ακόμα και το κούρδισμα της λύρας, κάτι μέσα μου αναθαρρεύει, κάτι μύχιο ανασταίνεται.…
-
Oops! I did it again
Αυτό δεν είναι τραγούδι #675 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Άκου τώρα κάτι πράματα… Είδα κάπου ότι πωλείται στο e-bay αυτόγραφο του Βαρουφάκη. 59,99 ευρώ. Κελεπούρι. Μέσα στο νευρικό γέλιο που με κατέκλυσε, άκουσα να βγαίνει από το στόμα μου, χωρίς ακριβώς συνειδητή μεσολάβηση του εγκεφάλου μου, το όνομα «Μπρίτνεϊ Σπιρς». Τα νευρικά εντάθηκαν…
-
Αγάπη μόνο
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Πόση «τρασίλα» αντέχει άραγε η ελληνική τηλεόραση; Η αυτονόητη απάντηση είναι ότι οι αντοχές της δεν είναι a priori δεδομένες αλλά προσαρμόζονται εύκολα, ανάλογα με την προσφορά και τη ζήτηση. Η γενική αρχή είναι σωστή αλλά παρουσιάζει ρωγμές. Τις τελευταίες μέρες, μάλιστα τα όρια της δοκιμαστήκαν…
dimart 