Συντάκτης: dimartblog

Αυτό δεν είναι τραγούδι #673 Dj της ημέρας, το dim/art Mary had a little lamb, μέρες που ‘ναι. Από τον μεγάλο Stevie Ray Vaughan. Χρόνια πολλά! * * * Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι…

Το Πάσχα της νόνας χελώνας

Απρ. 30, 2016

—

by

in Προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς —της Αγγελικής Μποζίκη— Μπαίνοντας προχτές σε γνωστό μεγάλο βιβλιοπωλείο είδα τα σχετικά με τα το Πάσχα βιβλία στις προθήκες. Γυρνώντας σπίτι έψαξα να βρω τα δικά μας αγαπημένα. Ένα από αυτά που αγαπάμε πολύ είναι Το Πάσχα της νόνας χελώνας της Λότης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου, που κυκλοφορεί από τις…

Εγκώμια επιταφίου

Απρ. 29, 2016

—

by

Αυτό δεν είναι τραγούδι #672 Dj της ημέρας, o Γιώργος Θεοχάρης «Δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά μου λείπει»: αυτή είναι η εναρκτήρια πρόταση στο Χωρίς να φοβάμαι τίποτα πια του Julian Barnes, ενός άθεου. Αν τον καταλαβαίνω καλά, θέλει να πει ότι ουσιαστικά ζηλεύει τη σχέση των ένθεων με μια ανώτερη δύναμη, υπαρκτή ή ανύπαρκτη,…

Δάντης, περί έρωτος

Απρ. 29, 2016

—

by

in Βιβλίο

—της Ελένης Κοσμά— Η τρίτη επιστολή που γράφει ο Δάντης από την εξορία απευθύνεται στον επίσης εξόριστο ποιητή και φίλο του, Τσίνο ντα Πιστόια, και χρονολογείται πριν από το 1306, χρονιά κατά την οποία ο Τσίνο επέστρεψε στην πόλη του. Την επιστολή αυτή ο φλωρεντινός συνοδεύει με ένα σονέτο [Io sono stato con amore insieme],…

Εδώ, στη ρωγμή του χρόνου

—

by

Αυτό δεν είναι τραγούδι #671 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Το τραγούδι είναι γραμμένο στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Μα θαρρώ πως αιώνες τώρα είμαστε στη ρωγμή του χρόνου. Σε κείνο το περίεργο σημείο που νομίζεις πως ο χρόνος σταμάτησε, κι επαναλαμβάνεται – σαν τη μέρα της μαρμότας, ένα πράμα. Σ’ ένα μεταίχμιο.…

Ναζιστικοί χαιρετισμοί και χαβιάρια στο Οτέλ Τοκατλιάν

—

by

in Έγκλημα στην Πόλη

Έγκλημα στην Πόλη #25 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Ο Σεβκέτ ήταν σπουδαγμένος άνθρωπος. Αρχιτέκτονας το επάγγελμα, τότε που δεν ήταν δα και πολύ σύνηθες να είσαι αρχιτέκτονας. Λίγοι οι τυχεροί την εποχή εκείνη που είχαν τη δυνατότητα να φοιτήσουν στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Ιστανμπούλ. Από οικογένεια γιατρών…

Δεκάλογος απεργοσπάστη

—

by

in Copy-paste

—της Ξένιας Κουναλάκη— Η ΕΣΗΕΑ απειλεί με διαγραφές όσους έσπασαν την απεργία των δημοσιογράφων τη Δευτέρα. Επειδή εργάστηκα αλλά ανυπόγραφα, θα ήθελα εδώ να το δηλώσω δημοσίως, ώστε αν διαγραφούν οι συνάδελφοί μου να μην τη γλιτώσω από την –τυχαία– ανωνυμία μου στο επίμαχο φύλλο της Καθημερινής, το οποίο υπενθυμίζεται ότι κυκλοφόρησε μόνο ηλεκτρονικά. Δεν…

No man is an island

—

by

in dim/art in english

Wolfgang Tillmans speaks up about the British referrendum and actively supports the pro-EU campaign. Wolfgang Tillmans, one of the most important artistic photographers of his generation, was born in Germany in 1968. Since 1995 he is based in London (actually, in London and Berlin). He is the first non British artist to recieve the Turner Prize…

Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί

—

by

in Ποικίλα (επίκαιρα)

Ο Wolfgang Tillmans παρεμβαίνει στο βρετανικό δημοψήφισμα, συμμετέχοντας ενεργά στην καμπάνια υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε. Ο Wolfgang Tillmans, ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες φωτογράφους της γενιάς του, γεννήθηκε στη Γερμανία το 1968 και από το 1995 ζει κυρίως στο Λονδίνο (ή μεταξύ Λονδίνου και Βερολίνου). Είναι ο πρώτος μη βρετανός καλλιτέχνης που τιμήθηκε με το…

Τα μάτια και οι άνθρωποι

Απρ. 27, 2016

—

by

Αυτό δεν είναι τραγούδι #670 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ … είχαν δύο μάτια κανονικά για να βλέπουνε κι ένα τρίτο ανάμεσα, για να κλαίνε. … και τους έλεγαν οι άλλοι: «Δεν κλαίτε ποτέ». Γιατί κοιτούσαν τα κανονικά μάτια. Κι αυτοί λυπόντουσαν βαθιά. Γιατί κάπως έτσι φοβόντουσαν ότι θα έρθουν τα πράγματα. Και…

Ένας διαφορετικός ζωολογικός κήπος

Απρ. 27, 2016

—

by