Συντάκτης: dimartblog
-

Το ποίημα της εβδομάδας 10/7
Ἀπολογία στὰ Ζῷα —Ζαχαρίας Παπαντωνίου— Σὰν ἀλαργεύουν ἀπὸ μὲ γεμάτοι τρόμο οἱ γάτοι θαρρώντας ποὺ ἀπαντήθηκαν μὲ φοβερὸ διαβάτη ἂς ἦταν, Θέ μου, δυνατὸ νὰ βγοῦνε ἀπ᾿ τὴν ἀπάτη. Ὁ ἴσκιος ποὺ τρέχει νὰ χαθεῖ παράμερα τοῦ δρόμου μέσ᾿ στὰ βαθειὰ μεσάνυχτα ποὺ πάω στὸ φτωχικό μου νὰ τὄξερε τί ἀνάξιος ὁποὖμαι τέτοιου τρόμου! Μὲ…
-

Ο αγενής Γιάνης
—του Γιώργου Γλυκοφρύδη για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις χώρες, υπάρχουν διάφορα γεγονότα εγγεγραμμένα στην εθνική συνείδηση πέραν των εθνικών εορτών. Άλλα μικρά που τα θαμπώνει το πέρασμα του καιρού —αλλά και οι άπειροι καλοθελητές παραμορφωτές της Ιστορίας—, κι άλλα μεγάλα, που δεν μπορεί να τα θαμπώσει τίποτε. Ο…
-

Πρώτη Ιουλίου
—του Στέλιου Φραγκούλη— Μιλάς, η απουσία κρέμεται στο τσιγκέλι. Σαν το -1 σου καπνίζεις τρία πακέτα την ημέρα. Άνοιξα τον καταψύκτη, αυτός ο παγωμένος Άδης, αυτός ο τάφος γεμάτος κεφάλια που κοιμούνται στον ουρανό. Εγώ είμαι η λίμνη σου και βγαίνω μέσα απ’ τα νερά. Η παπαδιά ήθελε λίγο αίμα να διώξει τη μελαγχολία. Σ’…
-

Είμαι μια άλλη εικόνα του συνολικού
—της Μαρίας Τοπάλη για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Ίσως η μαμά να μην ήταν τελικά και τόσο λουζέρι[1]; «Είμαι μια άλλη εικόνα του συνολικού», λέει σε μια συνέντευξή του ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος («Έχουμε μάθει στην ελληνική κοινωνία το διαφορετικό να το παρατηρούμε πιο έντονα. Αυτό, όμως, είναι το νόημα της συζήτησης. Να πούμε πως δεν είμαι…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 3/7
Άλλοι Στίχοι —Εουτζένιο Μοντάλε— Μετάφραση: Ευαγγελία Πολύμου Όταν τʼ όνομά μου φιγούραρε σχεδόν σε κάθε εφημερίδα μια γαλλική φυλλάδα διέδωσε τη φήμη ότι ποτέ μου δεν υπήρξα. Διόλου δεν άργησαν οι διαψεύσεις. Αλλά η ψευδής είδηση ήταν η πιο αληθινή. Η ύπαρξή μου ένα διπλότυπο ανέκυψε, μια πλάνη όπως εκείνη η πλανητική τούτα τα χρόνια…
-

Ποιοι είναι οι «ιδιοκτήτες του λαού»;
—Συνέντευξη του Δημήτρη Ραυτόπουλου στον Ηλία Μαγκλίνη και στην Καθημερινή— Ήταν γνωστός ως λογοτεχνικός κριτικός της μαρξιστικής σχολής, μακριά όμως από τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό και, βέβαια, από κάθε κομματικό δογματισμό. Ο Δημήτρης Ραυτόπουλος, γεννημένος το 1924 στον Πειραιά, έχει γράψει τη δική του ιστορία στα γράμματα και στην πολιτική ζωή της χώρας, παραμένοντας μάχιμος ως…
-

Επιστροφή στο μέλλον
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Αλέξης Τσίπρας (ΣΥΡΙΖΑ), Γιάνης Βαρουφάκης (ΜΕΡΑ 25), Παναγιώτης Λαφαζάνης (ΛΑΕ), Ζωή Κωνσταντοπούλου (ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ) : ο παλαιός «ενιαίος» ΣΥΡΙΖΑ του διχαστικού θερινού δημοψηφίσματος (2015) κατεβαίνει στις εκλογές διασπασμένος σε τέσσερις πλέον διαφορετικές κομματικές εκδοχές και διεκδικεί ξανά την ψήφο των πολιτών. Η περιοδεία ωστόσο κλείνει με κουρασμένους πρωταγωνιστές και ξοφλημένους…
-

Το όστρακο του σκύλου
—του Στέλιου Φραγκούλη— Το βαγόνι ταρακουνιόταν στις στροφές και τ’ ανθρώπινα μέλη αιωρούνταν. Κάπου, κάπου σήκωνα το βλέμμα. Μού έκανε εντύπωση η Σλάβα κυρία στο απέναντι κάθισμα. Με τα μακριά κίτρινα νύχια της σε οριζόντια θέση πόσο επιδέξια χάιδευε την οθόνη… Τα μαλλιά έμοιαζαν βρεγμένα, σα να είχε χτενίσει μια αραιή χτένα άφηναν να φαίνεται…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 26/6
[Εκείνο το απόγευμα…] —Γιάννης Τσαρούχης— Εκείνο το απόγευμα μου φάνηκε όλος ο κόσμος πολύ μικρός, τέλος, μικρό όλο το σύμπαν όσο η Ιερουσαλήμ. Και τα βουνά μικρά και τα δέντρα και τα σπίτια και οι γέφυρες. Από ένα βουνό τότε επρόβαλε το φαρδύ χέρι της μητρός μου με το χρυσό δαχτυλίδι και ήθελε να με…
-

Το πρώτο σκαλί
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Στις εκλογές οι πολίτες ψηφίζουν πρωτίστως για το ποια κυβέρνηση επιθυμούν αλλά ψηφίζουν και για το ποια αντιπολίτευση θα ελέγχει την κυβέρνηση. Η εμπειρία της αντιπολίτευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ, πριν γίνει κυβέρνηση της «πρώτη φορά» Αριστεράς, ήταν καταλυτική άλλωστε για τη συνολική (αν)ισορροπία του πολιτικού συστήματος: καταγγελτισμός, διχαστικός λόγος, μηδενική…
-

Η ελληνική άνοιξη των εκπαιδευτηρίων της δεκαετίας του 1930
—του Νίκου Βατόπουλου— Ένα από τα εντυπωσιακά φαινόμενα του ελληνικού εκσυγχρονισμού στη διάρκεια του Μεσοπολέμου, σε επίπεδο κρατικής πολιτικής, ήταν και το πρόγραμμα ανέγερσης άνω των 3.000 νέων σχολείων στην επικράτεια. Ήταν ένα πρόγραμμα, μοναδικό στα χρονικά, που εμπνεύστηκε και υλοποίησε η τελευταία κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου (1928-1932) και ταυτίστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου, που ήταν…
-

Η συμφεροντολογία των αισθήσεων
—του Στέλιου Φραγκούλη— Ένα παιδί… Σαν αυτό που περιμένοντας τον κρεοπώλη (παλιά τον λέγαμε χασάπη) να ετοιμάσει την παραγγελία, χαζεύει τα γδαρμένα ζώα, παρατηρεί τις σκισμένες μασχάλες για να περνούν τα πόδια να μην κρέμονται πέρα-δώθε. Παρατηρεί κάτι ίχνη δέρματος γύρω απ’ τα χείλη, μαζί με τριχούλες και μαντεύει το χρώμα — τι δημοκρατία είναι…