Συντάκτης: dimartblog

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1445 Dj της ημέρας, η Κατερίνα Επιτροπάκη Είχε μια γαμημένη επιθυμία να βάλει τα παπούτσια της και ό,τι ρούχο βρει μπροστά της πεταμένο σε καμιά καρέκλα, ν’ ανοίξει την πόρτα και να τρέξει να τον βρει. Να χτυπάει νυχτιάτικα τα κουδούνια του. Αν της ανοίξει να πέσει στην αγκαλιά του, να κολλήσει…

[Τι θα ‘κανα χωρίς αυτόν τον κόσμο…] —Σάμιουελ Μπέκετ— Μετάφραση: Γιώργος Βίλλιος Τι θα ‘κανα χωρίς αυτόν τον κόσμο χωρίς πρόσωπο χωρίς απορίες όπου η ψυχή δε ζει παρά μια στιγμή όπου κάθε στιγμή χάνεται στο κενό στη λησμονιά της αλλοτινής της ύπαρξης χωρίς αυτό το κύμα όπου στο τέλος κορμί και σκιά καταβροχθίζονται τι…

—του Στέλιου Φραγκούλη— Μιλάς με συγκατάβαση, το πρόσωπο σε απωθεί σαν ωμό αυγό. Κρύβοντας την αποστροφή σου γιατί φιλοξενεί το Σώμα, είναι η αίσθηση ότι το σώμα φιλοξενείται, από το πρόσωπό του. Το πρόσωπο είναι μια κουτή και απωθητική θεία που κηδεμονεύει τον έρωτά σου. Κάθεται μαζί κι αυτή στο σαλόνι και σάς κάνει παρέα.…

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Απ’ ό,τι φαίνεται, ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται σε μια τριπλή ήττα. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές έδειξαν καθαρά ότι το κόμμα αυτό δεν είχε κανένα πραγματικό ρίζωμα στην κοινωνία.[1] Οι ευρωεκλογές έδειξαν ότι η ευρύτερη πολιτική οικογένεια του ΣΥΡΙΖΑ —το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς— δεν κατάφερε να διαμορφώσει με επάρκεια έναν εναλλακτικό δρόμο…

—του Γιώργου Τσακνιά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— «Θέλω μόνο να αξιοποιήσω την ευκαιρία που μου δίνετε και να ζητήσω συγγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ, την κυβέρνηση, τους φίλους και τους συντρόφους μου που τους στενοχώρησα. Δυστυχώς, δεν μπορώ να επανορθώσω με διαφορετικό τρόπο, παρά μόνο με το ελάχιστο που μπορώ, να μην συμμετέχω ως υποψήφια στις εθνικές…

—του Γιώργου Γλυκοφρύδη για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Σύμφωνα με την εναπομένουσα μνήμη μου, τον Μωυσή πρέπει να τον γνώρισα εκεί γύρω στην πρώτη τάξη του Λυκείου: 1981 ή 1980. Εκείνη την εποχή, ο πατέρας μου Πάνος Γλυκοφρύδης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής στο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Και η εργασία του εκεί πρέπει να διήρκεσε αρκετό καιρό. Θυμάμαι πολλά χρόνια…

—του Στέλιου Φραγκούλη— Κάποτε θα είμαι μια μακρόσυρτη δύση που θα κοκκινίζει τις ριγέ πιτζάμες ενός γέρικου ανθρώπου.  Ένα πουλάκι μπήκε χτες στην κουζίνα και χτύπαγε στους τοίχους. Ο γέρος το πήρε στα χλωμά του χέρια και το οδήγησε στο ανοιχτό παράθυρο. «Άντε γαμήσου και συ», κόχλασε ο λάρυγγάς του… «Έλα, Αργύρη, θα πας να…

Ξεκίνησε η λειτουργία της μόνιμης έκθεσης προσωπικών αντικειμένων και τεκμηρίων από τη ζωή και το έργο της Μαρίας Κάλλας στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας, το οποίο διαχειρίζεται ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ). Η έκθεση, σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση του πρώτου χρόνου επαναλειτουργίας του θεάτρου, έρχεται να το εδραιώσει…