Συντάκτης: dimartblog
-

Το όνειρο του Εσκιμώου
—του Στέλιου Φραγκούλη— Κάποιος άγνωστος πατέρας με πλήρη άγνοια επί παντός επιστητού παρηγορούσε τον κρυολογημένο γιο του. Τον είχε αγκαλιά στην πολυθρόνα και του τραγουδούσε παλιά προσκοπικά τραγουδάκια και της Κατοχής, πού ‘λεγε παλιά ο δικός του πατέρας. — Μπαμπά, θέλω παραμύθι. — Χμ… — Με Εσκιμώους… — Χμ… Οι μέρες είναι για τους Εσκιμώους χαμένη…
-

Κινούμενη άμμος 3.3.2019
—με τον Γιώργο Πήττα— Κάπου, σε μια μικρή πόλη του Ohio, όλοι λατρεύουν και ταυτόχρονα τρέμουν τον Anthony Fremont. Ο οποίος είναι μόλις τριών χρόνων. Αυτό είναι το πλαίσιο ενός ιδιαίτερου διηγήματος του Jerome Bixby με τίτλο «It’s a good day». Ακούστε την ιστορία, διανθισμένη με μουσικές νομίζω ενδιαφέρουσες και κάποιες φορές απροσδόκητες. Playlist: 1.…
-

Εκλογές με κλειστό ή ανοιχτό ΕΜΣΤ;
—της Μάρως Βασιλειάδου— Νέα εξέλιξη στη μακρά πορεία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) προς την πολυπόθητη λειτουργία σηματοδοτεί η ανάθεση καθηκόντων μεταβατικού διευθυντή στον αρχιτέκτονα Δημήτρη Αντωνακάκη. Μετά την αποτυχία του διαγωνισμού του υπουργείου Πολιτισμού για την πλήρωση της θέσης του διευθυντή, γεγονός που προκάλεσε αρνητικά σχόλια και πολλές αντιδράσεις στον κόσμο της τέχνης,…
-

Στον τάφο του Κάφκα
Το βιβλίο της άμμου #68 Έχεις υπόψη σου τα πρακτικά της δίκης της ομάδας «των δεξιοφρόνων και των τροτσκιστών;» Ο Κάρελ δεν ήξερε την περίπτωση, ο Κλιμς τού μίλησε γι’ αυτήν επί ώρα. Του υποσχέθηκε μάλιστα να του δανείσει ένα σχετικό βιβλίο, γαλλικής έκδοσης, που είχε στα χέρα του. Εκείνη τη μέρα, λοιπόν, πληροφορήθηκε ο…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 6/3
Ταξίδια Φραντσέσκο Μπονέσκι —Μετάφραση: Ειρένα Ιωαννίδου Αδαμίδου— Να ταξιδεύω είναι για μένα βάσανο: αφήνω πόλεις και χωριά με τύψη προδοσίας. Είναι κάτι χωριουδάκια σπαρμένα, λες, στο λόφο, και κλέβουν τις καρδιές σαν τα κοιτάζεις. Να ταξιδεύω μ’ ένα τρένο μέσ’ στη νύχτα και να μετρώ τα φώτα στους σταθμούς απορημένα, είν’ ανισόρροπο παιχνίδι. Λογχίζει τον…
-

Στη θάλασσα
—του Στέλιου Φραγκούλη— Στο κουβαδάκι ένας κοκοβιός ανοιγόκλεινε τα βράγχιά του πασχίζοντας ν’ ανασάνει. Δυο δάχτυλα νερό μες στον ήλιο. Ο πιτσιρίκος ψάρευε αλειμμένος αντηλιακά, με το πλατύγυρο καπέλο ως τα φρύδια και γύρω του διάφορα ταπεράκια που κάθε τόσο τού κατέβαζαν θείες, γιαγιάδες και ο παππούς. Στην άκρη του ξύλινου μόλου, εγώ. Εικοσάρης, γυμνασμένος,…
-

Γέφυρα στο πουθενά
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Σε μια ακτή της Σκωτίας υπάρχει ένα μεγάλο ρέμα με μια μεταλλική πεζογέφυρα. Όταν η παλίρροια είναι χαμηλή, από αυτή τη γέφυρα μπορεί κανείς να περάσει στην απέναντι όχθη. Συνήθως όμως η στεριά είναι καλυμμένη από νερά, και οι δύο όχθες ούτε καν διακρίνονται. Η γέφυρα του Belhaven είναι μια…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 27/2
Semper eadem —Κάρολος Μπωντλαίρ— Μετάφραση: Λεωνίδας Πολυδεύκης Πούθε η παράξενη έλεγες θλίψη αυτή σε πιάνει σα θάλασσα που πλημμυρά μαύρο βράχο γυμνό. Όταν η ωραία μας καρδιά το τρύγημά της κάνει είναι ένας πόνος η ζωή κάτου απ’ τον ουρανό… Ω ένας πόνος άχαρος δίχως μυστήριο, αλιά μου! Σαν τη χαρά σου φανερός, κι ας…
-

«Το Μπρούκλιν δεν διαστέλλεται!»
—του Ηλία Μαγκλίνη— Ο μικρός Άλβι Σίνγκερ στον «Νευρικό εραστή» του Γούντι Άλεν σταμάτησε να κάνει τα μαθήματά του επειδή «διάβασε κάτι». Τι; Ότι το σύμπαν διαστέλλεται. Εφόσον το σύμπαν διαστέλλεται κάποτε θα σκάσει, λέει ο μικρός, και αυτό θα είναι το τέλος για όλους μας. Κάπως έτσι την πάτησε και ο κύριος Γκρι. Εδώ και…
-

Αν και θεοί
—του Στέλιου Φραγκούλη— Άλλη μια γουλιά μένει. Ένα φτερωτό γουρούνι προτρέπει να ανοίξω το ζαμπόν στα πεταχτά και να χάψω ένα κομμάτι δένοντας τα κορδόνια μου. Τρέχω να προλάβω. Η λαϊκή στο τέλος έχει ψάρια. Ο ψαράς, στα πρώτα γεράματα, με γαλότσες και πριαπισμό θα πεθάνει. Το βλέπω καθώς μού ξαντεριάζει τα σαφρίδια. Τα έχει…
-

Ανεύρετα φιλιά
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Ο George Mendonsa πέθανε πριν από λίγες μέρες, σε ηλικία 95 ετών. Ήταν ο περίφημος «ναύτης» στη γνωστή φωτογραφία με «Το Φιλί», που τραβήχτηκε στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, αμέσως μετά την άνευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας.[1] Δεν πρόκειται βέβαια για το ρομαντικό φιλί ενός ζευγαριού∙ ούτε καν για…
-

Βιβάλντι, ο μέγας σινεφίλ
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1441 Dj της ημέρας, η Ειρήνη Βεργοπούλου Πεντακόσιες τριάντα τρεις (μέχρι τώρα) ταινίες και σειρές, με την άλικη μπέρτα των συνθέσεων του για ζεστασιά επάνω τους, και επάνω μας. Ασθματικέ Αντόνιο, μυστηριώδη εσύ Αντόνιο, ιδιοφυή, ξεχασμένε επί αιώνες Αντόνιο, Βενετσιάνε βιολιτζή και παπά που πέθανες στη φτώχεια μέσα, όπως είναι συχνά…