Συντάκτης: dimartblog
-

Οι «φυλές» των καταναλωτών του πολιτισμού
—της Μαριλένας Αστραπέλλου— Εσείς πόσες φορές πήγατε θέατρο τον τελευταίο χρόνο; Ποια ήταν η πιο πρόσφατη εμπειρία σας από έναν μουσικό χώρο; Ποιο είδος ταινίας αναζητείτε στις μηχανές αναζήτησης των οδηγών πόλης για τον κινηματογράφο; Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) μελέτησε την πολιτιστική κατανάλωση των Αθηναίων και ανακοίνωσε τα προκαταρκτικά συμπεράσματα σε μια ημερίδα…
-

Ο ήχος του κουδουνιού στο σπίτι του Στυλιανού Αλεξίου
—του Γιώργου Ζεβελάκη— Έπαιρνα αριστερά τον μικρό δρόμο μετά το Μεϊντάνι, σταματούσα λίγα μέτρα πιο πέρα, στον αριθμό 3, και πίεζα ελαφρά ένα φθαρμένο ηλεκτρικό κουδούνι, περιμένοντας ν’ ακούσω τη γνώριμη φωνή «σας ανοίγω». Είχε συνήθως προηγηθεί τηλεφώνημα από την Αθήνα. Στην οδό Αργυράκη λοιπόν, ο ήχος του κουδουνιού και η αναμονή της φωνής του…
-

Russian dance
Αυτό δεν είναι τραγούδι #140 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Νταλακμάνη Αν ο θάνατος ήταν τραγούδι, αυτό θα ήταν το Russian dance του Tom Waits. Από το άλμπουμ The Black Rider για τo ομώνυμo θεατρικό, αποτέλεσμα συνεργασίας του σκηνοθέτη Robert Wilson, του Tom Waits και του συγγραφέα Wiiliam S. Burroughs. Η ιστορία βασίζεται στο γερμανικό λαϊκό…
-

Άμστερνταμ
Πόλεις #16 Το dim/art ζήτησε από το φίλο Τάσο Βαβλαδέλλη που ζει και εργάζεται στην ολλανδική πρωτεύουσα να γράψει λίγες γραμμές για την πόλη του Άμστερνταμ και να τις συνοδεύσεις με φωτογραφίες που έχει τραβήξει ο ίδιος. Τον ευχαριστούμε θερμά για την ανταπόκριση. * * * Το Άμστερνταμ δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Είναι μια πραγματικά…
-

Η ελληνική πατριδογνωσία του Στυλιανού Αλεξίου
—του Μανόλη Ι. Βελεγράκη— Συμπληρώνεται σήμερα, 12 Νοεμβρίου του 2014, ένας χρόνος από την εκδημία του ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης Στυλιανού Ελ. Αλεξίου (1921-2013), φιλολόγου, βυζαντινολόγου και αρχαιολόγου. Είχα την αγαθή τύχη να γνωρίσω, ως παιδί στο Ηράκλειο της Κρήτης, το Στ. Αλεξίου, λόγω της συναδελφικής σχέσης του πατέρα μου, φιλολόγου δευτεροβάθμιας, με τη…
-

Όσα μας έμαθαν οι γάτες
Η συμβίωση με τα ζώα μας είναι μεγάλο σχολείο. Μας κάνει καλύτερους ανθρώπους. Μας γεμίζει αγάπη και γαλήνη. Μας μαθαίνει πράγματα. Ενίοτε, πράγματα που ποτέ δεν φανταζόμασταν πως θα μαθαίναμε. Σήμερα, σας παρουσιάζουμε εδώ μερικές από τις απροσδόκητες γνώσεις που αποκομίζουν με τον καιρό όσοι ζουν με γάτες. Μια κοινωνική προσφορά του dim/art. 1. Δεν…
-
Bookwave 2014: Αγοράζουμε βιβλία για τα παιδιά
Από τις 14 ως τις 21 Νοεμβρίου ενισχύουμε τις βιβλιοθήκες νηπιαγωγείων και δημοτικών Τα παιδιά στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Τριλόφου Θεσσαλονίκης δείχνουν τα βιβλία της δανειστικής βιβλιοθήκης τους που οργανώθηκε με την ενίσχυση του Library4all. «Ο Ρισβάν, η Μαρία, η Εσμεράλντα, ο Γιάννης θα χαρούν πολύ που θα δανειστούν καινούρια βιβλία. Ευχαριστούμε θερμά» σημειώνει στο…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 12/11
Ο φωτοφράκτης —Ανδρέας Εμπειρίκος— Οι ώρες μέσα απ’ τους ιριδισμούς και τα παιχνίδια ρέουν, όπως ανάμεσα στα πολυτρίχια τα διαυγή νερά. Και ο ρεμβασμός με τα κλειδιά του ανοίγει τους ορίζοντες, που απλώνουν και αδιακόπως μεγαλώνουν, σαν κύκλοι πέτρας που έπεσε σε επιφάνειαν αδιατάρακτη από πράξεις φθαρτές και νόθες. Όρθρος η ώρα η πρώτη. Πίσω…
-

Κι ἂν κάμῃς τὸ κεφάλι μου σύντριμμα
Αυτό δεν είναι τραγούδι #139 Dj της ημέρας, η Ελένη Κεχαγιόγλου Σταμάτησέ μου τὴν καρδιά, καὶ θὰ καρδιοχτυπῶ μὲ τὸ κεφάλι. Κι ἂν κάμῃς τὸ κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, ἐγὼ μέσα στὸ αἷμα μου θὰ σ᾿ ἔχω πάλι. Έτσι μεταφράζει ο Κωστής Παλαμάς το «Σ’ αγαπώ» του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, στο βιβλίο του Ξανατονισμένη μουσική…
-

Εφιάλτης στον δρόμο με τα φρέσκα φασολάκια
Ο νεο-σοσιαλιστικός ρεαλισμός στον μεταμοντέρμο κόσμο —του Γιώργου Τσακνιά— Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Ρίτσος. Ακολουθεί ένα παλιότερο κείμενο, γραμμένο και δημοσιευμένο στο dim/art με αφορμή την επέτειο της γέννησής του και την πρόσληψη του έργου του Ρίτσου. Το κείμενο αναδημοσιεύεται επικαιροποιημένο γιατί αναφέρεται σε ένα νέο λογοτεχνικό είδος, τα δείγματα του οποίου εσχάτως…
-
Ρετρό #100 – Η μάγισσα της Γουόλ Στριτ
Νέα Υόρκη, ca 1905: Μια φορά κι έναν καιρό, εκείς στις αρχές του 20ού αιώνα, ήταν μια άσχημη, στριμμένη γριά που τριγύριζε στα δρομάκια γύρω από τη Γουόλ Στριτ, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Περπατούσε μόνη, φορούσε ένα μαύρο ξεθωριασμένο, βρώμικο και σκισμένο φόρεμα και είχε πάντοτε μαζί ένα πακέτο που περιείχε το φτωχικό της κολατσιό: λίγα…
-

Η εποχή μας δεν σηκώνει προσλήψεις με διορισμούς
Συνέντευξη του Άγγελου Δεληβοριά στη Μαργαρίτα Πουρνάρα Είχαμε υπολογίσει με τον Αγγελο Δεληβοριά να συναντηθούμε για το γεύμα στο καφέ του Μουσείου Μπενάκη στο Κολωνάκι. Ομως ξεχάσαμε αμφότεροι ότι τη Δευτέρα το εστιατόριο είναι κλειστό. Δεν πτοηθήκαμε. Καθήσαμε οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με θέα τον Εθνικό Κήπο και τον Αρδηττό, στην απόλυτη ησυχία,…