Συντάκτης: dimartblog
-

Τι υπάρχει πριν υπάρξει αυτό που υπήρξε
Γιατί έχουμε εφιάλτες; Μια ερώτηση που θα ακούσει κανείς συχνά από παιδικά χείλη και στην οποία λίγοι ενήλικες –ακόμα και επιστήμονες– μπορούν να δώσουν ικανοποιητική απάντηση. Πράγματι: οι εφιάλτες μαζί με τον (συγγενικό τους) φόβο του σκοταδιού, είναι ανάμεσα στις πιο βασανιστικές –όσο και συνηθισμένες– εμπειρίες ενός μικρού παιδιού, και η αδυναμία των γονιών του…
-

Δωρεάν βιβλία τέχνης από το Γκούγκενχαϊμ
e-bookάρω δωρεάν #10 —Προτάσεις για δωρεάν e-book από την Ελένη Κεχαγιόγλου— Το περίφημο μουσείο Γκούγκενχαϊμ της Νέας Υόρκης —το οποίο ιδρύθηκε το 1939, ενώ από το 1959 στεγάζεται στο κτίριο της Πέμπτης Λεωφόρου 1071, που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Φρανκ Λόιντ Ράιτ και θεωρείται ένα από τα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του 20ού αιώνα— «ξεκίνησε» όταν ο συλλέκτης έργων…
-

Keys of Change
Η μουσική που αλλάζει τον κόσμο —της Stucano Closer— Η μουσική έχει την τεράστια δύναμη να αγνοεί το γλωσσικό φράγμα ανάμεσα στους λαούς της γης και να επικοινωνεί με ανθρώπους από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Ακόμα και μ’ εκείνους που ζουν στις πιο δυσπρόσιτες περιοχές ή σε τόπους που απέχουν αφάνταστα από τον δικό…
-

Παλιές αμαρτίες
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα ρήματα— Πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, αιφνίδια, αναιτιολόγητα και αντιδημοκρατικά έπεσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ, δημιουργώντας μια μείζονα κυβερνητική κρίση, που στοίχισε την έξοδο της ΔΗΜΑΡ από την έως τότε τρικομματική συγκυβέρνηση. Έκτοτε ακούστηκαν μεγάλες κουβέντες για τη «μεταρρύθμιση στη δημόσια τηλεόραση», για τη νέα αξιοκρατία, για μια σύγχρονη…
-

Dusty Blue
Αυτό δεν είναι τραγούδι #95 Dj της ημέρας, ο Μπάμπης Καλογιάννης Ναι ξέρω, όλα παραπέμπουν στον James Brown. Η φωνή, το image, οι χορογραφίες κλπ. Όμως οι μυημένοι στον ήχο της Motown και την soul γενικότερα, θα το πιάσουν το νόημα. Θα γλυκαθούνε από τις εξαιρετικές μελωδίες του Bradley (οι συνθέσεις ανήκουν στον ίδιο) και…
-

Miles Davis, 1926-1991
—του Γρηγόρη Καραγρηγορίου— Μην παίζεις αυτό που υπάρχει, αλλά αυτό που δεν υπάρχει —Miles Davis— Για τον Miles Dewey Davis III (26 Μαΐου 1926 – 28 Σεπτεμβρίου 1991) δεν μπορείς να γράψεις δυο λόγια. Κάποιες προσωπικότητες είναι τόσο μεγάλες που ανήκουν στην ιστορία και την ανθρωπότητα. Κάποιες άλλες έχουν τόσες πλευρές που είναι αδύνατο να…
-

Κουλούρι, φτερό, παύση, παράπονο, σαχλαμάρα
Ιστορίες ανάγνωσης #15 — μια στήλη για επίμονους αναγνώστες, γραμμένη από λάτρεις της ανάγνωσης Από το βιβλίο του Βάλτερ Μπένγιαμιν, Η αποστολή του μεταφραστή και άλλα κείμενα για τη γλώσσα, μετάφραση Γιώργος Σαγκριώτης, εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2011. Κουλούρι, φτερό, παύση, παράπονο, σαχλαμάρα Τέτοιου είδους λέξεις, χωρίς δεσμό και συνάφεια, αποτελούν αφετηρίες ενός παιχνιδιού το οποίο έχαιρε…
-

Ελία Καζάν: Ο καινοτόμος δημιουργός με το ηθικό στίγμα
—του Βασίλη Γουδέλη*— Ο ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης Ελία Καζάν (1909–2003) υπήρξε ένας ικανότατος, στέρεος αφηγητής αλλά κυρίως ένας μεγάλος δάσκαλος ηθοποιών που εμπλούτισε τη ρεαλιστική δραματουργία τόσο στον κοινωνικοπολιτικό κινηματογράφο της πρώτης του περιόδου (1945–1950) όσο και στον ψυχογραφικό της δεύτερης (1951–1976). Ωστόσο, ο Ελία Καζάν αμαύρωσε την εικόνα του, όταν το 1952 κατέθεσε στην Επιτροπή…
-

Πάλι θα κλάψω
Αυτό δεν είναι τραγούδι #94 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Τον Ιούλιο του 1974 ξαφνικά στο σπίτι ήρθαν επισκέπτες με πολλές βαλίτσες. «Θα μείνουν μέχρι να τακτοποιηθούν σε καινούριο σπίτι» – ο μπαμπάς (Γιατί; Γιατί το δικό τους σπίτι ήταν στην Αμμόχωστο). «Θα κοιμάσαι μαζί με τη Γιόλα για λίγες μέρες» – η μαμά. Κι…
-

Επαίτες και πόρνες
Τη νύχτα της 25ης προς 26 Σεπτεμβρίου του 1940, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν αυτοκτόνησε με μορφίνη στο Hotel de Francia, του Portbou, ενός παραλιακού χωριού της Καταλονίας, εγκλωβισμένος μαζί με άλλους Εβραίους που προσπαθούσαν να διαφύγουν στις ΗΠΑ, υπό την απειλή του φρανκικού καθεστώτος ότι θα τους εκδώσει στην ήδη κατεχόμενη από τους Ναζί Γαλλία. Αντί άλλου αφιερώματος, ένα μικρό…
-

Από τα αλώνια στα σαλόνια
—της Stucano Closer— O Joplin έχει μεγαλώσει στη φάρμα της Dawn και του Chris Wegener στο Missouri αλλά όχι έξω, στην ύπαιθρο μαζί τα υπόλοιπα ζώα. Όταν ο Joplin ήταν μωρό, αρρώστησε, και τα αφεντικά του τον φρόντιζαν κρατώντας τον μέσα στο σπίτι. Κάποια στιγμή, ανέρρωσε πλήρως, και θα περίμενε κανείς ότι δεν θα έβλεπε…
