Ετικέτα: Γιώργος Τσακνιάς
-
Τα κόκκινα φανάρια
—Επισκόπηση Τύπου #56— Στην εφημερίδα Μη χάνεσαι (27/1/1880) του Βλάση Γαβριηλίδη, που το 1883 ίδρυσε την εφημερίδα Ακρόπολις, αλιεύσαμε την ενδιαφέρουσα πληροφορία ότι εν έτει 1880 η αστυνομία επέβαλε τη σηματοδότηση των φαρμακείων με κόκκινο φανάρι. Δεν κατορθώσαμε να διασταυρώσουμε το δημοσίευμα· σκοτεινή παραμένει επίσης η αναφορά στα κλασικά εναντίον της βασκανίας κέρατα. Δεσμευόμαστε να επανέλθουμε αφού…
-
Εφήμεροι υπερήρωες
Ο Μπεν Μπρούκερ επί δυο χρόνια κοίταζε τους βαρετούς γκρίζους τοίχους του γραφείου του. Δηλαδή, όχι ακριβώς: δούλευε ο άνθρωπος σε διαφημιστική, απλώς, όταν σήκωνε τα μάτια του, έβλεπε τους βαρετούς γκρίζους τοίχους του γραφείου του. Μια ωραία μέρα, βαρέθηκε τους βαρετούς γκρίζους τοίχους του γραφείου του και αποφάσισε να κάνει κάτι. Αυτό το κάτι δεν…
-
Γράφετε ποίηση στο μπάνιο σας;
—Επισκόπηση Τύπου #55— Τραγουδάτε στο μπάνιο σας; Γράφετε ποίηση; Ο Πούσκιν αναγκάστηκε να γράψει ένα ποίημα στο μπάνιο του, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του, σύμφωνα με το περιοδικό Μπουκέτο (15/1/1931). Το αν τραγούδησε κι όλας δεν είναι γνωστό. * * * Στη στήλη αυτή θα αναρτώνται αποσπάσματα από τον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο ώστε οι αναγνώστες…
-
Τα αλλόκοτα διαβατήρια του Léonard Combier
—του Γιώργου Τσακνιά— Από μόνα τους τα διαβατήρια λένε ιστορίες, ιδίως αν έχουν μπόλικες βίζες και σφραγίδες από πολλές και ποικίλες χώρες. Όταν όμως τα πιάνει στα χέρια του ο Leonard Combier, μετατρέπονται σε σελίδες μιας παγκόσμιας ψυχεδελικής εγκυκλοπαίδειας. Φράσεις ή λέξεις, σύμβολα, σχήματα και κυρίως μυστηριώδη πλάσματα από τη Χώρα των Θαυμάτων ή από το…
-
Ρετρό #119 — Η πρώτη σέλφι
Φιλαδέλφεια, Οκτώβριος 1839: Ο Ρόμπερτ Κορνέλιους (1809-1893) ήταν χημικός με τάση προς τον πειραματισμό. Από το 1831 συνεργαζόταν με τον αργυροχόο πατέρα του και τελειοποιούσε τις τεχνικές επαργύρωσης και τις διάφορες επιστρώσεις. Έγινε γνωστός για τη δουλειά του και ο εφευρέτης Τζόζεφ Σάξτον (1799-1873) του ζήτησε να του φτιάξει την πλάκα με την οποία σκόπευε να φωτογραφίσει…
-
Τρέιλερ για την «Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους»
Στο κανάλι της Βουλής των Ελλήνων ανέβηκε χθες 6/4/2015 τρέιλερ για την «Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους». Η ίδια η ταινία αναμένεται στις αίθουσες στις αρχές του καλοκαιριού, ενώ τα γυρίσματα γίνονται κάτω από άκρα μυστικότητα. Άνθρωποι από τον χώρο του κινηματογράφου ισχυρίζονται πως πρόκειται για μια σύγχρονη ελληνική παραγωγή που έχει βάσιμες ελπίδες να κερδίσει…
-
Τα απόνερα
Στις 11 Μαρτίου του 2011, έγινε ο μεγάλος σεισμός στην Ανατολική Ιαπωνία· ακολούθησε το παλιρροϊκό κύμα, που σάρωσε τις πόλεις της περιοχής Tōhoku στα βορειοανατολικά, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά του και προκαλώντας τεράστιες ζημιές στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα. Η τριπλή καταστροφή ήταν κολοσσιαίων διαστάσεων και αποτέλεσε καμπή στην ιστορία της Ιαπωνίας. Αρκετοί φωτογράφοι…
-
Το μυστήριο του Πράσινου Πάρκου
—του Γιώργου Τσακνιά— Ο τίτλος θα μπορούσε να ανήκει σε διήγημα του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ. Δεν υπάρχει πτώμα, ωστόσο. Πρόκειται απλώς για ένα έλασσον μυστήριο από τον χώρο της τέχνης, το οποίο λύθηκε πρόσφατα. Περιλαμβάνει έναν ιμπρεσιονιστή, έναν νεκρό δούκα και μπόλικα λονδρέζικα πάρκα. Ο πίνακας του Μονέ έχει τίτλο: «Γκριν Παρκ, Λονδίνο». Το Γκριν…
-
Air Jordan
Διάλειμμα για διαφημίσεις #27 Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η σταδιακή άνοδος του χιπ χοπ —και της σχετικής κουλτούρας— και η εξάπλωσή του εκτός των γκέτο συναντήθηκε (και αλληλοβοηθήθηκε) με την έκρηξη της δημοφιλίας και της εμπορικότητας των αθλητικών παπουτσιών και ρούχων. Ξαφνικά, τα αθλητικά ήταν κουλ. Ο Μάικλ Τζόρνταν, ο θρυλικός άσος των Σικάγο…
-
Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά (Νταλίκες)
Αυτό δεν είναι τραγούδι # 284 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, μια παρέα εφήβων κάναμε διακοπές μαζί τα καλοκαίρια σε ένα σπίτι σχετικά απομονωμένο, μέσα σε ένα κτήμα, κάπου μεταξύ Πύργου και Ολυμπίας. Παίζαμε κιθάρες —my my hey hey και Σαββόπουλο και Me and Bobby McGee— και διαβάζαμε Μπουκόφσκι…
-
Τοίχοι και τείχη
—Οι street artists ταξιδεύουν— Οι street artists δίνουν χρώμα στο αστικό τοπίο και ενίοτε τα έργα τους είναι τόσο χαρακτηριστικά που γίνονται το σήμα κατατεθέν της γειτονιάς ή και της πόλης τους. Συχνά το έργο τους συνδέεται με (ή και πηγάζει κατευθείαν από) την περιοχή τους, την καθημερινότητα των κατοίκων της, τα βιώματά τους. Ταυτόχρονα, όμως, οι…
-
Ένα τυχαίο ράφι σ’ ένα τυχαίο διάδρομο
Το βιβλίο της άμμου #12 Ο θείος μου ο Μίλο ερχόταν κάθε χρόνο την άνοιξη από την Τργκόβιτσα στο Βελιγράδι για δουλειές και έμενε στο σπίτι μας για μια-δυο εβδομάδες. Έφευγε νωρίς το πρωί προτού ακόμα χαράξει και γυρνούσε κατά το σούρουπο. Η μητέρα μου του έβαζε να φάει, έπειτα εκείνος καθόταν στην αγαπημένη του…
dimart 