Ετικέτα: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου
-
Ο ταυρομάχος ξεψυχά
Αυτό δεν είναι τραγούδι #502 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου 1971: Anything goes, ή αλλιώς, ό,τι να ‘ναι. Η μόδα του εξελληνισμένου ισπανολάτιν έχει περάσει εδώ και χρόνια, αφότου το Τρίο Κιτάρα και ο Μουζάκης έβγαλαν τη «Μανουέλα» και το «Μάμπο το Μπραζιλέιρο» και τα συναφή (αυτά που ξέθαψε το ’87 ο Ακατονόμαστος Νταλάρας, δηλαδή).…
-
Ποπ κορν μετά μουσικής
—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Κουζίνα: ένας χώρος πανωλεθριών και θριάμβων. Διασκέδασης και τρόμου. Εκεί όπου μηχανήματα στριφογυρίζουν, πράγματα τσιτσιρίζουν, στερεά και υγρά εκρήγνυνται, περίπλοκες χημικές αντιδράσεις πραγματοποιούνται όσο εμείς παίζουμε μακαρίως με τα μαχαίρια και τις φωτιές. Κανείς, μάλλον, στον κόσμο δεν συνέλαβε καλύτερα το καθημερινό τρελοκομείο της κουζίνας από τους δημιουργούς…
-
«Φεστιβάλ κλειτορίδας» από το Google Translate
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Το λάθος, ως γνωστόν, είναι ανώτερο της τέχνης – και οι μεταφράσεις του Google Translate ενίοτε ανώτερες κι από την πιο οργιώδη (sic) φαντασία. Έτσι, πριν λίγες μέρες, όσοι (τυχεροί) μπήκαν στο δίγλωσσο σάιτ της μικρής γαλικιανής πόλης Ας Πόντες, η οποία οργανώνει τη γιορτή του «ραπίνι» (πρόκειται για μια πρασινάδα που…
-
Βραβεία Γκονκούρ και Ρενοντό 2015
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Το μυθιστόρημα του Mathias Énard με τίτλο Bussole (Πυξίδα — εκδ. Actes Sud) κέρδισε το φετινό Goncourt, το σπουδαιότερο και παλαιότερο βραβείο των γαλλικών γραμμάτων. Η ανακοίνωση έγινε χθες, 3 Νοεμβρίου, και σύμφωνα με την παράδοση, μετά από γεύμα των μελών της επιτροπής. Το χρηματικό βραβείο είναι απολύτως συμβολικό (10 ευρώ), η διάκριση…
-
Μπλακ Μπαρτ: Τζέντλεμαν, ληστής και ολίγον ποιητής
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Το όνομα θα μπορούσε να αποτελεί ερώτηση Trivial Pursuit στην (υποθετική) κατηγορία «κόμιξ», αλλά εδώ θα το πάρει το ποτάμι άνευ περαιτέρω: ο Μπλακ Μπαρτ (αυτό ήταν το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο) ήταν ο ληστής με τη λευκή κουκούλα που συνάντησε ο Λούκυ Λουκ στην «Ταχυδρομική Άμαξα». Επρόκειτο δε για πραγματικό πρόσωπο (όπως,…
-
Η παρθενική μακαρονάδα του Pollock
—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Φανταστείτε λίγο τη σκηνή: το τραπέζι στο σπίτι του σπουδαίου καθηγητή στην Καλών Τεχνών του Λος Άντζελες γεμάτο από φοιτητές. Είναι ένα από τα συνηθισμένα δείπνα, όπου ο καθηγητής καλεί τους φοιτητές του. Εκείνος βάζει το φαγητό και οι φοιτητές τα ποτά. Η όμορφη, χυμώδης, ιταλικής καταγωγής σύζυγος…
-
«Σας ομιλεί ο αυτόματος πιλότος»
Μόδα ήταν και πέρασε: η πολιτικοποίηση στα χρόνια της Αγανάκτησης —της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Ατενίζοντας καμιά φορά τη σχετική σιγή που επικρατεί εσχάτως περί τα πολιτικά, μπορεί κανείς να νιώσει πραγματικά μπερδεμένος: σαν να έχεις χάσει επεισόδια, σαν να έγινε ένα χωροχρονικό άλμα και ξαφνικά να βρεθήκαμε ως κοινωνία σε ένα…
-
Opportunities
Αυτό δεν είναι τραγούδι #488 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Οι Pet Shop Boys ήξεραν από καιρό τη συνταγή της επιτυχίας: ο Brains σκέφτεται, ο Looks βγαίνει μπροστά, όλοι νομίζουν πως ο Looks είναι επίσης και γαμώ τα brains, χαρισματικός και τα λοιπά, νά τη η επιτυχία. Όλοι λατρεύουν τον Looks και αγνοούν επιμελώς…
-
Ο Πουτσίνι και το λάθος panettone
—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Ένας από τους μεγαλύτερους λάτρεις του καλού φαγητού στην παγκόσμια ιστορία της μουσικής ήταν ο Τζάκομο Πουτσίνι. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως η όρεξή του για απολαύσεις και αισθητικές συγκινήσεις ήταν θηριώδης: γυναίκες, ταχύτητα (ναι, ακόμα και τότε, προς τα τέλη του 19ου αιώνα!), κυνήγι και,…
-
Τα μανιτάρια του Αυτοκράτορα
—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Όλες οι αγάπες μπορούν να σκοτώσουν – αλλά καλύτερα (και συχνότερα) απ’ όλες τις αγάπες, σκοτώνει το φαγητό. Το παραπάνω θα μπορούσε να είναι απόφθεγμα του αυτοκράτορα Κλαύδιου, ενός μεγάλου εραστή της γαστριμαργίας. Ίσως απλώς δεν πρόλαβε να το γράψει, ίσως απλώς να το σκέφτηκε, λίγο πριν εκπνεύσει…
-
Ich bin von Kopf bis Fuß Auf Liebe eingestellt
Αυτό δεν είναι τραγούδι #465 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Σχεδόν κάθε βιβλίο έχει το soundtrack του. Κι όταν μεταφράζεις ένα βιβλίο, αυτό το soundtrack παίζει, αναπόφευκτα, στο κεφάλι σου διαρκώς. Στο Ομαδικό πορτέτο με μια κυρία του Heinrich Böll, που τελειώνω τώρα (με ορθοπεταλιά) δεν υπάρχουν πολλά συγκεκριμένα τραγούδια. Υπάρχει όμως, πελώρια, η Γερμανία.…
-
Μια πνευματική μονομαχία με τον Τζένγκις Χαν
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Προειδοποίηση: η παρούσα ανάρτηση δεν συνδέεται με κανενός είδους επέτειο, με κανένα αγαπητό ή σημαντικό πρόσωπο του παγκόσμιου πολιτισμού, δεν προάγει καμία υψηλή ιδέα. Τουναντίον, μάλιστα. Η παρούσα ανάρτηση έχει ως μοναδικό και εξόχως ποταπό της στόχο (ή έστω, ελπίδα) να απαλλαγεί η συντάκτρια από κάτι που της έχει κολλήσει εντελώς απρόκλητα…
dimart 