Ετικέτα: Νικόλας Σεβαστάκης
-
Κι εσείς τι λέτε κ.Καθηγητά;
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Υπάρχει μια αξιοσέβαστη μερίδα κόσμου που πιστεύει τα τελευταία χρόνια σε μια Δημοκρατία των Καθηγητών, σε ένα είδος διακυβέρνησης από «εγνωσμένης αξίας» ακαδημαϊκούς/ επαΐοντες. Στην μια άκρη αυτής της ζήτησης για σοφία βρίσκεται ο πολιτικός πλατωνισμός μιας δεξιάς που αναζητά, όπως κάποτε ο Ερνέστος Ρενάν, μια ιδεώδη κυβέρνηση των σοφών Μανδαρίνων. Αλλά…
-
Τα Όχι και τα Ναι της Αριστεράς
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Υπάρχουν αυτοί που ταυτίζουν το αριστερό πνεύμα με τους υπερβολικούς επιθετικούς προσδιορισμούς και το υβρεολόγιο κατά των εχθρών, «ντόπιων και ξένων». Άλλοι, επίσης, που, κολυμπώντας σε μια θάλασσα αυτοαναφορικότητας, θεωρούν ότι είναι τα υποκείμενα της Ιστορίας, οι πυλώνες της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, οι δυνάμεις της κοινωνικής χειραφέτησης. Θα έβλεπα απεναντίας ως…
-
Αναλφαβητισμός
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Όλο και περισσότερο πείθομαι πως το ελληνικό ζήτημα δεν είναι το ίδιο ακριβώς με το ευρωπαϊκό ή το ευρύτερο «καπιταλιστικό πρόβλημα». Δεν είναι μόνο το γεγονός πως η οικονομία συρρικνώνει και περιορίζει την αυτονομία της πολιτικής αλλά και το αντίθετο: ότι υπάρχει μια ειδική μορφή πολιτικής παραγνώρισης και άγνοιας της οικονομίας. Υπάρχει…
-
Η έκρηξη στο «Ζαμπρίσκι Πόιντ»
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Η ταινία είναι παλιά, ανήκει στα must των απανταχού σινεφίλ, λίγοι είναι όσοι δεν την έχουν δει ή, τουλάχιστον, δεν έχουν ακούσει γι’ αυτήν. Το «Ζαμπρίσκι Πόιντ» του Μικελάντζελο Αντονιόνι γυρίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και διακατεχόταν από το πνεύμα της εποχής. Περιέχει σύγκρουση του αναρχικού – ριζοσπάστη κεντρικού ήρωα…
-
Ιερατικός ναρκισσισμός
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Πυκνώνουν σε έντυπα και αλλού οι «εξ αριστερών» κριτικές στον συμβιβασμό που δεν ήλθε και στη συμφωνία του Τσίπρα η οποία βεβαίως δεν έχει υπάρξει ακόμα (και μπορεί και να μην υπάρξει). Το πρότυπο αυτών των κριτικών είναι πια η πόζα του πολεμιστή ο οποίος ενδιαφέρεται πρωτίστως για το καλό όνομα που…
-
Οι λέξεις εκδικούνται
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Η έξοδος από τη λιτότητα ή μάλλον η «κατάργηση της λιτότητας» ήταν εξαρχής ένα πολύ προβληματικό σύνθημα. Γιατί εκτός από απαίτηση ενός μονεταριστικού δογματισμού και των δυνάμεών του [ αυτό είναι όντως η λογική της λιτότητας σε υπερεθνικό δικτυακό πλαίσιο] είναι και κάτι άλλο, διαφορετικό: μια πραγματικότητα η οποία αντανακλά την πραγματική…
-
Ο εξόριστος / Γιόζεφ Ροτ
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Πώς διαμορφώθηκε η ιδιαίτερη κεντροευρωπαϊκή αίσθηση της εξορίας; Μέσα από τις μεγάλες καταστροφές του εικοστού αιώνα, τους δυο παγκόσμιους πολέμους και την εξολόθρευση των Εβραίων της Ευρώπης. Τότε που ανάμεσα στη μνήμη της Αυτοκρατορίας και στις δυνάμεις που επέσπευσαν το τέλος της αναδύεται και ο Γιόζεφ Ροτ: σοσιαλιστής, αλκοολικός, αισθηματικά νοσταλγός της…
-
Το τραγικό
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Είναι γνωστή η φράση που απηύθυνε ο Ραιμόν Αρόν στον Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, αντιπροσωπευτικό πολιτικό μιας αισιόδοξης φιλελεύθερης κεντροδεξιάς: «Μην ξεχνάτε κύριε», του είπε, «ότι η Ιστορία είναι τραγική». Τραγικό δεν σημαίνει ωστόσο μοιρολατρία του τίποτα δεν γίνεται ή του όλα επαναλαμβάνονται σε έναν κύκλο διαψεύσεων και αποτυχιών. Υπάρχει αντίθετα μια αίσθηση…
-
Οι δυο δημοκρατίες
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Υπάρχει ως γνωστόν μια παλαιά γραμμή κατάκρισης της δημοκρατίας και των δημοκρατικών ατόμων. Στο στόχαστρο βρέθηκε η «υπερβολικά χαλαρή» κατάσταση των κοινωνικών ηθών κι άλλοτε πάλι μια καταστροφική για τις πολιτικές και πνευματικές ιεραρχίες, συνθήκη. Ο Γάλλος ριζοσπάστης φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ ισχυρίζεται πως από τους πλατωνικούς διαλόγους μέχρι τους σύγχρονους διανοητές που…
-
Οι πολέμαρχοι και η Δημοκρατία
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Κάποιοι στην Αριστερά νομίζουν ακόμα ότι προσθέτοντας τους γνωστούς προσδιορισμούς —αστική, νεοφιλελεύθερη, καθεστωτική…— ή βάζοντας τη λέξη δημοκρατία σε εισαγωγικά, απαλλάσσονται από την πολιτική ευθύνη για τη βουβαμάρα απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα (ή για το άλλα λόγια να αγαπιόμαστε). Γιατί ερμηνεύουν πάντα μονόπλευρα ως μίσος για τη δημοκρατία μόνο οτιδήποτε προέρχεται…
-
Μικρός εμφύλιος;
—του Νικόλα Σεβαστάκη— Η αγωνία των ανθρώπων για ένα λιγότερο τοξικό περιβάλλον κι έναν ασφαλέστερο υδροφόρο ορίζοντα για τους ίδιους και τα παιδιά τους: αυτή είναι η μια διάσταση στο δράμα των Σκουριών, διάσταση που κανένας από μας που κατοικούμε σε απόσταση ασφαλείας δεν μπορεί να την παραβλέπει. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, τα όσα…
dimart 