Ετικέτα: Βυζαντία Πυριόχου Γκυ
-
Τερματικός σταθμός
Αυτό δεν είναι τραγούδι #695 Dj της ημέρας, Βυζαντία Πυριόχου Γκυ Είναι Πέμπτη βράδυ, και βρίσκομαι στην αποβάθρα στο Μοναστηράκι, στις κυλιόμενες που οδηγούν από το μετρό της μπλε γραμμής στην αποβάθρα του ΗΣΑΠ. Το τραίνο έχει φτάσει, το ακούμε, βλέπουμε τους πρώτους επιβάτες να κατεβαίνουν τις παράλληλες κυλιόμενες, και κάποιοι από μας βιάζονται (μεταξύ…
-
Ξεκούρδιστες Φράουλες
Αυτό δεν είναι τραγούδι #687 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ Περνάω από το προαύλιο ενός σχολείου κι ακούω μια φωνή τόσο σοβαρή, που στην αρχή την πέρασα για φωνή ενήλικα. Καθυστερώ το βήμα μου και παρατηρώ μια παρέα παιδιών, ηλικίας 7-8 ετών. Ένα από τα παιδιά, μια ψηλή μελαχρινή κοπέλα με πολύ μακριά…
-
Τα μάτια και οι άνθρωποι
Αυτό δεν είναι τραγούδι #670 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ … είχαν δύο μάτια κανονικά για να βλέπουνε κι ένα τρίτο ανάμεσα, για να κλαίνε. … και τους έλεγαν οι άλλοι: «Δεν κλαίτε ποτέ». Γιατί κοιτούσαν τα κανονικά μάτια. Κι αυτοί λυπόντουσαν βαθιά. Γιατί κάπως έτσι φοβόντουσαν ότι θα έρθουν τα πράγματα. Και…
-
Η αλλόκοτη περίπτωση του αντίστροφου ρατσισμού
Αυτό δεν είναι τραγούδι #654 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ Συναντώ την τελευταία μου φορά στο νησί, μέσα σε φαρμακείο, την Ομορφιά του Κόσμου. Τη λέγαμε έτσι με τις φίλες μου όταν ήμασταν στο Λύκειο. Δεν ήταν όμορφη. Ήταν από τα ασχημότερα κορίτσια που έχω δει ποτέ μου. Ας την πούμε Έφη. Η…
-
Συντεταγμένες
Αυτό δεν είναι τραγούδι #643 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ Ξέρεις ποιος είναι αυτός που δεν θες. Είναι αυτός ο μίζερος, καταπιεσμένος τύπος που κορνάρει με το που το φανάρι ανάψει πράσινο. Ο τύπος που θα σου κλέψει την σειρά στην ουρά κάποιου ταμείου όχι για να εξοικονομήσει δυο λεπτά, αλλά για να…
-
Η πρώτη Άνοιξη
Αυτό δεν είναι τραγούδι #633 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ Την τελευταία φορά που θυμάμαι τον εαυτό μου, άφησα την άνοιξη να μπει στο σπίτι. Άνοιξα το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας κι εκείνη όρμηξε αναίσχυντα, με όλα τα ανθάκια της και τα πουλιά και τα δέντρα. Πρώτα με άρπαξε από τον αστράγαλο και με…
dimart 