Ετικέτα: Ηλίας Μαγκλίνης
-

Η γυναίκα που γνώριζε πολλά
—του Ηλία Μαγκλίνη— Έxει γραφεί ότι όσο ήταν μόνος του ο Αδάμ ήταν «σχεδόν ευτυχισμένος». Η σκληρή αλήθεια είναι ότι έπληττε. Και ο Θεός δεν δημιούργησε έναν ακόμη Αδάμ, «δημιούργησε τη διαφορά»: την Εύα. Τη συνέχεια την ξέρουμε: η στατική αφασία της παραδείσιας ζωής χάθηκε κάτω από την ακατανίκητη γοητεία της αμαρτίας, μέσω της οποίας…
-

Βαρβαρότητα ή ανία;
—του Ηλία Μαγκλίνη— «Δεν υπάρχει μέση οδός; Πρέπει να είναι μόνο ή βαρβαρότητα ή ανία;» Ο κύριος Γκρι διαμαρτύρεται, αλλά φταίει και αυτός. Γαλλομαθής ων –σε θλιβερή αντίθεση με μένα–, απέστειλε ένα μέιλ με μια γαλλική φράση: «Plutot la barbarie que l’ ennui!» (καλύτερα η βαρβαρότητα παρά η ανία). Λείπουν κάποιοι ειδικοί τονισμοί από τη…
-

Η πόρτα μένει πάντα ξεκλείδωτη
—του Ηλία Μαγκλίνη— Ο κύριος Γκρι ετοιμάζεται να ταξιδέψει στην Αγγλία σε λίγο καιρό. Με κόπο μαζεύει χρήματα για τον ιερό του σκοπό: να βρεθεί στους πρώτους εορτασμούς για τα εκατό χρόνια από το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αν είχε την πολυτέλεια, θα έμενε όλο τον χρόνο στην Αγγλία, επισκεπτόμενος το Imperial War Museum…
-

Φανί Αρντάν
—του Ηλία Μαγκλίνη— Σε μια σκηνή της «Τέλειας ομορφιάς», ο εξηνταπεντάχρονος Τζεπ, ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας, ανεβαίνει νύχτα τα πέτρινα σκαλοπάτια της Ρώμης. Μια γυναίκα τον προσπερνά, κατεβαίνοντας. Ο Τζεπ σταματάει απότομα. «Κυρία Αρντάν;» ρωτάει έκπληκτος. Η γυναίκα στρέφει το βλέμμα της. Του χαμογελάει. Είναι ένα γλυκόπικρο χαμόγελο, που μοιάζει να περιλαμβάνει μιαν ανομολόγητη…
-

Οι επιλογές ενός βιβλιομανούς
—του Ηλία Μαγκλίνη— Εκτός από σινεφίλ, ο κύριος Γκρι είναι και βιβλιομανής. Όταν του είπα για το σημερινό αφιέρωμα σε βιβλία (σελ. 8, 9, 10, 11), με μάλωσε. Μου είπε ότι έπρεπε να αφιερώσουμε ολόκληρο το ένθετο στα βιβλία και κατέθεσε τις δικές του προτάσεις. Ιδού: «Φέτος διάβασα ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα για νέους, το “Γαλάζιο…
-

Μία φορά δεν αρκεί;
—του Ηλία Μαγκλίνη— Σε κάποιο βιβλίο είχε εντοπίσει μια παροιμία, υποτίθεται γερμανική: «Μία φορά δεν αρκεί. Μία φορά είναι τίποτα». Ο κύριος Γκρι μού την έστειλε με γραπτό μήνυμα στο κινητό δίχως διευκρίνιση. Η αφορμή για να ανατρέξει εκ νέου σε αυτή ήταν μια ταινία του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά, με τον τίτλο «Another Earth» («Μια…
-

Έρωτας με το ανέφικτο
—του Ηλία Μαγκλίνη— Τις προάλλες, ο κύριος Γκρι ονειρεύτηκε ότι είχε γυρίσει πίσω στον χρόνο και ότι συνάντησε τον οκτάχρονο εαυτό του. Τον ρώτησα πώς ένιωσε. «Περίεργα», μου είπε. Ακόμα και τη στιγμή που ονειρευόταν, τον διακατείχε μια έντονη αίσθηση του παράδοξου, του αλλόκοτου. «Αυτό συμβαίνει μονάχα όταν ένα όνειρο είναι εξαιρετικά ρεαλιστικό», πρόσθεσε. Δηλαδή;…
-

Στάσιμος χρόνος
—του Ηλία Μαγκλίνη— Μια ιστορία: το 1899 ξεσπάει στην Κίνα το κίνημα των Μπόξερ ενάντια στις παρεμβάσεις των δυτικών. «Στηρίξτε τη δυναστεία των Κουίνγκ, εξοντώστε τους ξένους», είναι το μότο που ακολουθούν με φανατισμό. Με τους Μπόξερ συμβαίνει το εξής παράδοξο: είναι μεν επαναστάτες, απολαύουν όμως τελικά της υποστήριξης της αυτοκρατορικής Αυλής. Θα περίμενε κανείς…
-

Ο Θάνατος και η Κόρη
—του Ηλία Μαγκλίνη— Επιστρέψαμε με τον κύριο Γκρι από το σινεμά. Είχαμε δει τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο «Όλα χάθηκαν»: ένας σιωπηλός, ηλικιωμένος άνδρας, μια κουκκίδα στην έρημο του ωκεανού, μόνος απέναντι στα στοιχεία. «Ενας τσαλακωμένος μα αγέρωχος άνδρας», μονολόγησε ο κύριος Γκρι. «Έλα όμως να δεις κάτι», είπε ξαφνικά, «σου έχω κάτι καλύτερο». Έβαλε μπροστά…
-

Η ιδιωτικότητα είναι κλοπή
—του Ηλία Μαγκλίνη— Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος προέρχεται από ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που τιτλοφορείται Ο κύκλος (The Circle). Κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα στις ΗΠΑ από τον εκδοτικό οίκο McSweeney’s. Το υπογράφει ο 43χρονος Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Ντέιβ Έγκερς (Dave Eggers), ο οποίος φαντάζεται μια πανίσχυρη εταιρεία –κάτι ανάμεσα σε Google, Facebook κ.λπ.– που ελέγχει…
-

«Κύριε Πρόεδρε, Λαμβάνω την τιμήν…»
Έκθεση με υλικό από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους προσφέρει στο κοινό μια άλλη ανάγνωση της σχέσης πολιτών και πολιτικών. —του Ηλία Μαγκλίνη— «Μεγαλειόταται Βασιλεύ Κωνσταντίναι, καλημέρα σας. Εδώ και αρκετό διάστημα σκεπτόμουν να σας γράψω, αλλά επιδή είμαι απλή και αμόρφοτη χοριατοπούλα, διστάζω να σας γράψω». Έτσι αρχίζει η (ανορθόγραφη) επιστολή μιας γυναίκας, που…
-

Το ελληνικό αλφάβητο το έβλεπα σαν τέχνη
—Συνέντευξη του Ντον Ντελίλο στον Ηλία Μαγκλίνη / Καθημερινή— Ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, σε ένα απρόσμενα δροσερό για την εποχή Μανχάταν, κατευθυνόμουν προς το σημείο συνάντησης με τον Αμερικανό συγγραφέα Ντον Ντελίλο: δώδεκα το μεσημέρι, στο γραφείο της ατζέντισσάς του, ελάχιστα τετράγωνα ανατολικά του Σέντραλ Παρκ, στην 79η Οδό. Η κύρια αφορμή για τη συνέντευξη αυτή ήταν η…