Ετικέτα: Λογοτεχνία
-
Το ποίημα της εβδομάδας 29/11
Τα απομεινάρια —Μαρκ Στραντ— Μετάφραση: Σοφία Γιοβάνογλου Αδειάζω απ’ τα ονόματα αλλωνών. Αδειάζω τις τσέπες μου. Αδειάζω τα παπούτσια μου και τα παρατάω πλάι στο δρόμο. Τη νύχτα γυρίζω πίσω τα ρολόγια· ανοίγω το οικογενειακό άλμπουμ και με κοιτάζω αγόρι. Τι να μου κάνει; Οι ώρες κάναν τη δουλειά τους. Προφέρω τ’ όνομά μου. Λέω…
-
Ο άνθρωπος, τα σώματά του και το μανιφέστο του Μαρξ
Το βιβλίο της άμμου #60 Μετά τις πρώτες υγρασίες του Οκτωβρίου, οι στέγες της Πετρούπολης, οι οξυκόρυφες άκρες των κτιρίων της Πετρούπολης, οι θόλοι των εκκλησιών της Πετρούπολης άρχισαν να λούζονται εκτυφλωτικά στον παγερό ήλιο του Οκτωβρίου. Εκείνη την ημέρα, ο Άγγελος Πέρι είχε απομείνει μόνος. Ο σύζυγός του έλειπε από το σπίτι. Κάπου ασχολούνταν…
-
Κινούμενη άμμος 19.11.2017
—με τον Γιώργο Πήττα— Ποίηση αποκλειστικά από τη Βρετανία. Από ανώνυμα ηρωικά έπη του 1100-1200 μέχρι την Έρημη Χώρα του Elliot. Με μουσικές που κάποιες φορές έρχονται κι αυτές ανώνυμα από την αγγλική παράδοση μέχρι αντιστίξεις που χωράνε τον Lou Reed ή τον Bowie. Playlist 1. Sir Granville Bantock – Hebridean Symphony 2. Anonymous ( 1265) – Worldes blis ne last…
-
Ίαν Ράνκιν: το ξεκίνημα
Ένα απολαυστικό κείμενο του Ίαν Ράνκιν για το πρώτο του βιβλίο, μεταφρασμένο για το dim/art από τον Γιώργο Θεοχάρη.
-
Το ποίημα της εβδομάδας 22/11
Δώδεκα χρόνια —Πάουλ Τσέλαν— Μετάφραση: Χρήστος Γ. Λάζος Η γραμμή που έμεινε αληθινή, που έγινε αληθινή: …το δικό σου σπίτι στο Παρίσι — βωμός των χεριών σου. Τρεις φορές πέρασε η ανάσα, τρεις φορές πέρασε η λάμψη. . . . . . . . . . . . . . . . . . .…
-
Με τα λόγια (γίνεται) — για έβδομη χρονιά
Για έβδομη συνεχή χρονιά, με τα λόγια (γίνεται): ποιητικές αναγνώσεις σε επιμέλεια Παναγιώτη Ιωαννίδη — στην Ελληνοαμερικανική Ένωση Γιατί πιστεύουμε πως με τα λόγια (κάτι) γίνεται — και πως οι λέξεις, με την ζωντανή φωνή αυτών που τις γράφουν ή τις διαβάζουν, μπορούν να ξαναβρούν το —κατά τον Τέλλο Άγρα— «ειδικό βάρος ενός μικρού φυσικού φαινομένου».…
-
Κινούμενη άμμος 12.11.2017
—με τον Γιώργο Πήττα— Δύο κείμενα παρμένα από το περίφημο Νεκρονομικόν του Lovecraft συνθέτουν την Κινούμενη Άμμο της περασμένης Κυριακής: «Οι περίεργες συνήθειες των γατών» και «Μέμφις η πόλη με τις μούμιες». Σπονδυλική στήλη της ακρόασης, οι μουσικές που είναι όλες σε tempo adagio και μερικά σκοτεινά η και ειρωνικά τραγούδια . Playlist pridie Idus Novembres MMXVII A.D. I …
-
Το ποίημα της εβδομάδας 15/11
Ουρανός —Λέοναρντ Κοέν— Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος Περνάνε οι μεγάλοι. Περνάν χωρίς ν’ αγγίζουνε Περνάν χωρίς να βλέπουνε Καθένας στη χαρά του Στη φλόγα του ο καθένας Κανείς δεν έχει την ανάγκη του αλλουνού Κι όλοι μαζί έχουν την πιο βαθιάν ανάγκη Περνάνε οι μεγάλοι Ταγμένοι σ’ ένα πολλαπλό ουρανό Σε κάποια τροχιά αιώνιου γέλιου Περνάνε…
-
Κινούμενη άμμος 5.11.2017
—με τον Γιώργο Πήττα— Στην αποψινή Κινούμενη Άμμο, consider her ways — σκεφτείτε καλά τους τρόπους της. Είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μικρή ιστορία του John Wyndham γραμμένη το 1956. Η αφήγηση είναι στολισμένη με ιδιαίτερες μουσικές από τελείως διαφορετικές σχολές. Playlist 1. Nineteen Thirteen – #1913 Dream 2. Yiorgos Kaloudis – APRIL 3. Claude Debussy – Nuages…
-
Κινούμενη άμμος 29.10.2017
—με τον Γιώργο Πήττα— Με μία ιστορία του Larry Niven, ο οποίος θα μπορούσε και να χαρακτηριστεί ως προπομπός της Cyberpunk λογοτεχνίας, και με μία ως συνήθως πολυποίκιλτη μουσική, άλλοτε ως πλάτη στην αφήγηση και άλλοτε ως αναπνοή, γεμίζει το δίωρο της Κινούμενης Άμμου αυτή τη φορά. Η ιστορία του Niven γραμμένη το 1966 έχει τίτλο Neutron Star (Άστρο Νετρονίων) και είδε τη δημοσιότητα για…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 1/11
[1140] —Έμιλυ Ντίκινσον— Μετάφραση: Κώστας Λάνταβος Η Μέρα συνέχεια μίκραινε, πιεσμένη Από μια Νύχτα κυρτωμένη και πρόωρη Το Απόγευμα έριχνε το λιγοστό του Κίτρινο Στο βαθύ Δειλινό- Οι Άνεμοι έβγαλαν τις πολεμικές τους συνήθειες Τα Φύλλα ζήτησαν άδεια και την πήραν- Ο Νοέμβρης κρέμασε το Γρανιτένιο Καπέλο του Πάνω σε καρφί Βελουδένιο. Emily Dickinson, Έλα…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 25/10
Χωρίς βάρος πια —Τζουζέπε Ουνγκαρέτι— Μετάφραση: Φοίβος Ι. Πιομπίνος στον Οττόνε Ροζάι, 1934 Για έναν Θεό που θα γέλαγε σαν νήπιο, Τόσα τιτιβίσματα σπουργιτιών, Τόσοι χοροί μες στα κλαδιά, Μια ψυχή απομένει χωρίς βάρος πια, Τα λιβάδια έχουν τέτοια τρυφερότητα, Τέτοια αιδώς αναβιώνει μες στα…
dimart 