Ετικέτα: Λογοτεχνία

Πέθανε χθες, στις 11/1/2016, ο ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής Πανεπιστημίου Κώστας Στεργιόπουλος. Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τετάρτη, ώρα 11, στο Α’ Νεκροταφείο. Ο Κώστας Στεργιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Άνδρο, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και…

Οι ράθυμοι —Πωλ Βερλαίν— Μετάφραση: Κώστας Καρυωτάκης —  Μπα! Και η μοίρα μας έγινε πεζή. Αν θέλετε, πεθαίνουμε μαζί; — Σπάνια η πρόταση, ορισμένως. — Ωραίο το σπάνιο. Λοιπόν εμπρός. Ο τόπος θαυμάσιος και ο καιρός. — Χι! χι! χι! Απογοητευμένος! — Ίσως. Αλλά προπάντων εραστής άψογος. Ανέκαθεν ιδεαλιστής. Να πεθάνουμε τώρα ελάτε. — Περσότερο…

Το βιβλίο της άμμου #37 Προτιμούσε να μην το σκέφτεται. Προτιμούσε να κάθεται και να διαβάζει — ή τουλάχιστον θα το προτιμούσε, αν υπήρχε κάτι που ν’ άξιζε να το διαβάσει. Αλλά κανείς ποτέ στις μπαρτλεντανικές ιστορίες δεν επιθυμούσε τίποτε. Ούτε καν ένα ποτήρι νερό. Βέβαια, θα έβαζαν ένα ποτήρι αν διψούσαν, αλλά αν δεν…

Η λευκορωσίδα συγγραφέας non fiction έργων Σβετλάνα Αλεξίεβιτς που τιμήθηκε με το φετινό βραβείο Νόμπελ δεν ήταν ιδιαιτέρως γνωστή παγκοσμίως. Με τα αποκαλυπτικά και διεισδυτικά βιβλία της, όμως, είχε προτείνει έναν ενδιαφέροντα ιδιωματικό κόσμο: παρότι αυτή η ιδιόμορφη γραφή δεν ήταν καινοφανής γιατί βασίσθηκε στο ντοκουμέντο αλλά και στην αφήγηση- συνεχίζοντας την παράδοση, κατά μία…

24 Δεκεμβρίου 1971 —Γιόζεφ Μπρόντσκι— Μετάφραση: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ Τα Χριστούγεννα είμαστ’ όλοι μάγοι λίγο πολύ. Στα μπακάλικα χώνονται και σπρώχνουν. Χαλβά με γεύση καφέ ζητούν ένα κουτί, το ταμείο πολιορκούν, μαλώνουν, ένα πλήθος φορτωμένο πακέτα χιλιάδες είναι μαζί και γκαμήλες και βασιλιάδες. Δίχτυα, τσάντες, χαρτοσακούλες και ό, τι άλλο, Καπέλα, γραβάτες, στραβά φορεμένα. Μυρωδιά από…

Η παρουσία —Ντενίζ Λέβερτοφ— Μετάφραση: Αλέξης Τραϊανός Σαν το σπίτι πάνω στον χορταριασμένο λόφο όπου τα κριάρια τρίβουν τα κέρατά τους στη βεράντα και τα γυμνά σου πόδια στα δάπεδα της σιωπής μιλάν στα έπιπλα με ομοιοκατάληκτες στροφές, σοβαρά στήθη συρταριών και βαριές καρέκλες στραφταλίζουν τον ήλιο που άφησες μέσα! Πριν μπω στις κάμαρες τις…

Το βιβλίο της άμμου #36 Γύρισα, λοιπόν, στην πόλη και τρύπωσα σε μια κατεστραμμένη βίλα, στο κελάρι, που είχε μισο-καταρρεύσει κι έτσι το ταβάνι του δημιουργούσε μια επικλινή στέγη για μένα, και σ’ εκείνη την προφυλαγμένη γωνιά, έκατσα και περίμενα. Είχα βουτήξει ψωμί και αυγά από έναν χωρικό και έπινα νερό της βροχής από μια…

Η θαμπωμένη χώρα —Λάμπρος Πορφύρας— Πολλές φορές στου δειλινού τη μυστική την ώρα, όταν γυρνώ με την ψυχή βαριά συλλογισμένη, πολλές φορές στην ερημιά βγαίνει μιαν άυλη χώρα, μια χώρα πάντα σιωπηλή και πάντα θαμπωμένη. Tα σπίτια της είναι κλειστά κι είναι παλιά. Kλωνάρια ξεβγαίνουν μέσ’ απ’ τις φτωχές αυλές, τις ρημαγμένες, στους τοίχους, στα…

Αποχαιρετισμός στον Μένη Κουμανταρέα —του Διονύση Καψάλη— Μετά την ευγενική παραχώρηση του υλικού από τις εκπομπές του Διονύση Καψάλη (Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2014), αναδημοσιεύουμε εδώ τα κείμενα της ενότητας «Κυριακή του ανθρώπου», συνοδευμένα από το αντίστοιχο ηχητικό αρχείο. Ευχαριστούμε τον Διονύση Καψάλη για την πρόθυμη συνεργασία με το dim/art. Καλή ανάγνωση και καλή…

Ο ταξιδιώτης —Γκιγιώμ Απολιναίρ— Μετάφραση: Φανή Κισκήρα, Τόλης Καζαντζής Ανοίξτε μου αυτή την πόρτα που χτυπώ θρηνώντας Η ζωή αλλάζει όπως ο Εύριπος Κοιτούσες ένα σωρό από σύννεφα να κατεβαίνει Μαζί με τ’ ορφανό πλοίο για τους πυρετούς που θα ’ρθουν Όλες αυτές τις λύπες αυτές τις μεταμέλειες Άραγε τις θυμάσαι Κύματα ψάρια καμπουριασμένα λουλούδια…