Ετικέτα: Μουσική
-
Πάντα θα φεύγω
Αυτό δεν είναι τραγούδι #953 Dj της ημέρας, ο Άλλος Κάθε τόσο γυρίζω σπίτι. Πάντα νύχτα. Πάντα τον βρίσκω να κάθεται στην κουζίνα. Δείχνει αγουροξυπνημένος. Λες και κάθε φορά τον πετυχαίνω σε διάλειμμα από τον ύπνο, όταν σηκώνεται να φάει κάτι, να πιει λίγο νερό, να κάνει ένα τσιγάρο. Κοιτιόμαστε φευγαλέα. Πάω στο νεροχύτη και βάζω…
-
Γόρδιες απορίες
Αυτό δεν είναι τραγούδι #951 Dj της ημέρας, η Ερασμία Κρητικού «Πέφτουνε σκέψεις του έρωτα μεσ’ στα σβησμένα ηφαίστεια;» Pablo Neruda – Το βιβλίο των Ερωτήσεων Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να χαζεύω ένα άδειο ψηφιακό χαρτί για ώρες χωρίς να έχω τίποτα να γράψω, κι έναν κέρσορα ν’ αναβοσβήνει ανυπόμονος, ώσπου τα μάτια μου…
-
Κι ένα χιλιοστό κάνει διαφορά
Αυτό δεν είναι τραγούδι #950 Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου Και φτάνει η ώρα που κάποια από τις συσκευές του σπιτιού χαλάει. Το ότι χαλάει, λογικό είναι: δούλεψε τόσα χρόνια και μετά τίναξε τα πέταλα. Έτσι έγινε και με το σκουπάκι χειρός — ξέρετε, αυτό που με ένα βρουουουμ εξαφανίζει ψίχουλα, σκόνες, καμιά σκυλότριχα…
-
Κίτρινη πόλη
Αυτό δεν είναι τραγούδι #949 Dj της ημέρας, η Τσαμπίκα Χατζηνικόλα Καθένας μας μια πολιτεία από τα σώματα που μας κατοίκησαν, που άλλοτε μας κούρσεψαν κι άλλοτε μας αγάπησαν τρυφερά. Κάποτε αξεχώριστα τα δύο αυτά, μαζί. Και μεις κομμάτια άλλων πολιτειών ίσως περισσότερο αυτών που δεν κατάφεραν ποτέ να μας κερδίσουν. * * * Εικόνα…
-
Sinnerman
Αυτό δεν είναι τραγούδι #947 Dj της ημέρας, ο Δημήτρης Κάπος Στα χρόνια του άγριου ρατσισμού, ένα μαύρο κορίτσι μεγαλώνει στον Αμερικάνικο Νότο θέλοντας να γίνει η πρώτη μεγάλη μαύρη πιανίστα. Δεν έγινε. Κι ίσως ευτυχώς! Έγινε η μοναδική, η αγαπημένη Νίνα Σιμόν. Και το Sinnerman το πιο αγαπημένο -μου- απ’τα κομμάτια της. Γράφτηκαν πολλά…
-
Το κυπαρίσσι και το καλάμι
Αυτό δεν είναι τραγούδι #945 Dj της ημέρας, ο Παναγιώτης Πούτος Δύο τραγούδια για τον έρωτα — την επομένη του Αγίου Βαλεντίνου, μεγάλη η χάρη του. * * * Μια πεταλούδα σε κορνίζα αποτυπώνει την καλύτερή της ώρα. Όσοι κυνηγούν πεταλούδες το γνωρίζουν καλά αυτό και προσπαθούν πάση θυσία να μην βλάψουν την ομορφιά τους όταν…
-
Γιαξεμπόρε
Αυτό δεν είναι τραγούδι #944 Dj της ημέρας, η Νάση Αναγνωστοπούλου Πεθαίνουν οι άνθρωποι κι ο λόγος είναι να κάνουν χώρο γι’ αυτούς που γεννιούνται. Πεθαίνουν και οι καλλιτέχνες. Άνθρωποι κι αυτοί. Φθαρτοί. Για τον ίδιο λόγο πεθαίνουν και αυτοί, να αφήσουν χώρο για καινούργιους. Μόνο που στις μέρες μας ο χώρος που αφήνουν μένει…
-
Small Walkin Box
Αυτό δεν είναι τραγούδι #943 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς 80s = (και) Ρόδον. Και, συγκεκριμένα, τα live των Gravenites Cipollina band. Ο ένας, ελληνικής καταγωγής προφανώς (από το Παλαιοχώρι Αρκαδίας, συγκεκριμένα), γνωστός και ως Nick the Greek, υπήρξε ο σύνδεσμος μεταξύ του San Francisco των sixties και των μπλουζ του Σικάγο. Έγραψε τραγούδια…
-
Ο παπαγάλος
Αυτό δεν είναι τραγούδι #939 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Για πολλούς, ήταν ο Θεός. Για άλλους, ήταν η απόλυτη κατάντια. Για λίγους, πάλι, ήταν ένα τρολ πριν καν εφευρεθεί η έννοια του τρολ. Και, ειλικρινά, δεν με νοιάζει πια αν ο Πανταζής έπαιρνε κι ο ίδιος στην πλάκα αυτά που τραγουδούσε ή όχι.…
-
Don’t go
Αυτό δεν είναι τραγούδι #938 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Πόσο τους μισώ τους Yazoo, ρε φίλε. Το άκουσα σήμερα, μετά από δεκαετίες. Παραμένει όσο φριχτό μου φαινόταν τότε, όταν βγήκε. Όχι, ψέματα: είναι ακόμα χειρότερο. Είναι εφιαλτικό. Είναι ο πάτος του βαρελιού των 80s. Εντάξει, τότε (τω έτει 1982) είχα και τη σιγουριά…
-
Κούφια η ώρα
Αυτό δεν είναι τραγούδι #937 Dj της ημέρας, το dim/art Τον Δεκέμβριο του 1990, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης κυκλοφόρησε τον δίσκο «Γιατί θα γίνω μαραγκός!» Στο τελευταίο τραγούδι, με τίτλο «Κούφια η ώρα», περιγράφει πώς θέλει να είναι η κηδεία του αν («λέμε, αν!») πεθάνει. Αντίο, Λουκιανέ. Aν ποτέ πεθάνω —αν, λέμε, αν!— κάψτε ένα πιάνο…
-
Λουκιανισμός, ένα κίνημα τέχνης και ζωής
Ιστορική αναδρομή, στιγμιότυπα και ορισμός —του Μάριου Σπηλιόπουλου— Ο Λουκιανισμός ξεκίνησε το 1943 στην Νέα Κυψέλη που τότε ακόμα είχε «αγιόκλημα και γιασεμιά», με τη γέννηση του ιδρυτή-αρχηγού του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Φυσικά δεν είχε συνειδητοποιηθεί, τότε, ούτε από τον ίδιο του το δημιουργό ο Λουκιανισμός. Υπήρχε σαν ένα καθαρό ποτήρι νερό ή σαν ένα δέντρο.…
dimart 