Ετικέτα: Μουσική
-
American tune
Αυτό δεν είναι τραγούδι #167 Dj της ημέρας, η Mαργαρίτα Ζαχαριάδου Σε όλη την ιστορία της, η ροκ συνομίλησε πολλές φορές με αυτό που ονομάζουμε (καταχρηστικά) «κλασική μουσική». Η συνομιλία υπήρξε συχνά ευτυχέστατη, όπως στην περίπτωση του «American tune» του Paul Simon. Είναι από εκείνα τα τραγούδια που καταφέρνουν και βρίσκονται διαρκώς και ταυτόχρονα σε όλα…
-
Hoist that rag
Αυτό δεν είναι τραγούδι #166 Dj της ημέρας, η Ελένη Κεχαγιόγλου Στις 7 Δεκεμβρίου του ’49 γεννήθηκε ο Τομ Γουέιτς. Ευτυχώς. At night I pray and clean my gun The cracked bell rings as The ghost bird sings and the gods Go beggin here So just open fire As you hit the shore All is…
-
Hold On To Yourself
Αυτό δεν είναι τραγούδι #165 Dj της ημέρας, η Βανέσσα Καραγεώργου Αυτό το ρημάδι το εγώ είναι η μοναδική αναγκαστική διαδρομή. Να το αποχωριστείς, δεν έχει. Είναι και ο πιο επικίνδυνος πόλεμος. Γιατί στη μάχη παίρνεις κι άλλους μαζί σου. Κάθε Μαζί, φιλάει στο στόμα ένα Εγώ. Ίσως για αυτό το φιλί, πάντα θα περιμένει εσένα.…
-
Ο αμετανόητος του ροκ-εν-ρολ
Παύλος Σιδηρόπουλος, 27 Ιουλίου 1948-6 Δεκεμβρίου 1990 Ίσως κοινή μοίρα όλων των καλλιτεχνών είναι να υποκύπτουν, ερήμην τους ή ηθελημένα, στο μύθο που ενίοτε δημιουργείται για αυτούς — πολλώ δε μάλλον των ειδώλων της ροκ, που χάθηκαν πρόωρα, όπως ακριβώς δηλαδή ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Ο οποίος ήταν νέος, ωραίος, έξυπνος και ταλαντούχος — ένας αμετανόητος…
-
Dave Brubeck α λα τούρκα
Αυτό δεν είναι τραγούδι #164 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Το πιο γνωστό κομμάτι του Dave Brubeck το έγραψε ο Paul Desmond — ή κάπως έτσι. Η μελωδία ήταν σίγουρα του Desmond· όπως και να ‘χει, ο Dave έδωσε στον συνεργάτη του όλο το credit για τη σύνθεση του Take Five, ενός κομματιού που έγινε απίστευτο (για…
-
Η Βίδα
6 Δεκεμβρίου 2014 – 28 Φεβρουαρίου 2015, GRAD (Gallery for Russian Arts and Design) —μετάφραση για το dim/art: Γιώργος Θεοχάρης— Αυτόν τον χειμώνα, η λονδρέζικη GRAD (Γκαλερί Ρωσικής Τέχνης και Σχεδίου) παρουσιάζει μια έκθεση σχετικά με την πειραματικό χορόδραμα “Η Βίδα” (ρωσικά: “Болт”· αγγλικά: “The Bolt”), την αμφιλεγόμενη παραγωγή του Ντμίτρι Σοστακόβιτς το 1931, μέσα από κοστούμια, σκηνικά και…
-
Here Comes The Rain Again
Αυτό δεν είναι τραγούδι #162 Dj της ημέρας, η Stucano Closer Πολλούς χειμώνες κάνει βόλτες στο μυαλό μου αυτό το τραγούδι. Μόνο χειμώνες. Και τα λόγια του γίνονται ποίημα στα αυτιά μου, μόνο με βροχή, κρύο και γκρίζα θάλασσα. Eurythmics – Here Comes The Rain Again Νάτη πάλι η βροχή πέφτει σαν ανάμνηση επάνω μου, πέφτει σαν καινούργιο…
-
The Million Dollar Quartet
Μια φευγαλέα ματιά στο τέλος της αθωότητας —του Γιώργου Θεοχάρη— Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου, 1956. Στο στούντιο της Sun Records, στο Memphis του Tennessee, είναι να ηχογραφήσει σήμερα ο Carl Perkins (1932-1998). Έχει μόλις γνωρίσει την πρώτη του μεγάλη επιτυχία με το “Blue Suede Shoes” και δεν κρατιέται. Μαζί του θα παίξουν τα αδέρφια του, Clayton…
-
Φεύγω, γεια σου γεια σου
Αυτό δεν είναι τραγούδι #161 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Τον Πάνο Γαβαλά τον έμαθα, όπως φαντάζομαι οι περισσότεροι της γενιάς μου, από τις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες. Εκεί που, καθιστός στο πάλκο τραγουδούσε με τη Ρία Κούρτη ή η Βούλα Γκίκα. Μου άρεσε η φωνή του: βελούδινη, ιδιαίτερη, στιβαρή, χωρίς την «κλάψα» άλλων. Μου άρεσε και…
-
Analyse
Αυτό δεν είναι τραγούδι #160 Dj της ημέρας, ο Κυριάκος Μπάνος Οι κότες γεννούν τα αυγά, τα χόρτα είναι απαραίτητα αλλά άνοστα, και ό,τι και να κάνουμε ο ήλιος θα ανατέλλει από δεξιά και θα δύει αριστερά. (Εξαιρείται ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ.) Αυτά δεν χρειάζονται ανάλυση. Ο έρωτας όμως; * * * Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή…
-
«Ρόζα Εσκενάζυ, Καλλιτέχνις»
—της Νατάσσας Συλλιγνάκη— Στις εικόνες που ξεθάβει το μυαλό από την παιδική μου ηλικία, θυμάμαι μια μικροκαμωμένη γυναίκα, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’70, να περπατάει στους δρόμους της γειτονιάς και να τραγουδάει «σαν πουλί», λέγανε όλοι. Με εντελώς ασυνήθιστη εμφάνιση: πλουμιστά, χρωματιστά ρούχα, πασουμάκια χρυσοκέντητα, πάντα χτενισμένα σγουρά μαλλιά, έντονο ρουζ και κραγιόν…
-
Kaiowas
Αυτό δεν είναι τραγούδι #159 Dj της ημέρας, ο Αλέξανδρος Χαρκιολάκης Το να πω ότι είμαι οπαδός του μέταλ που παίζουν οι Sepultura θα ήταν ψέμα. Αυτή η σκληρή μουσική με το τρελό παίξιμο της κιθάρας, τις σχετικά τσιριχτές φωνές και το ατελείωτο σφυροκόπημα των ντραμς δεν μπορώ να πω ότι με συγκινεί — όμως: υπάρχει και…
dimart 