Η δεύτερη ευκαιρία

Εδώ και χρόνια, σε πολλά σωφρονιστικά καταστήματα των ΗΠΑ, έχουν καθιερωθεί προγράμματα επανένταξης των κρατουμένων με τη βοήθεια σκύλων. Η ιδέα είναι εκπληκτική στην απλότητά της:

Επιλεγμένοι κρατούμενοι μαθαίνουν τις τεχνικές εκπαίδευσης σκύλων και εν συνεχεία «ζευγαρώνονται» με ένα ζώο προερχόμενο από καταφύγιο αδέσποτων. Τα σκυλιά αυτά, που κινδυνεύουν άμεσα με ευθανασία, εφόσον δεν βρουν σπίτι να τα υιοθετήσει, γίνονται οι μαθητές των κρατουμένων, που τους διδάσκουν βασικές αρχές υπακοής.

Στο τέλος των 12 εβδομάδων εκπαίδευσης, τα ζώα είναι έτοιμα να ξεκινήσουν τη νέα τους ζωή με μια καινούργια οικογένεια.

Φυσικά, το όφελος για τους ίδιους τους κρατούμενους είναι ανυπολόγιστο: πέρα από την εργασιακή εμπειρία που αποκτούν, απολαμβάνουν την παρέα και την τρυφερότητα των τετράποδων συντρόφων τους, μια όαση μέσα στη σκληρή ζωή της φυλακής.

Σκύλοι και άνθρωποι περνάνε μαζί όλες τις ώρες της ημέρας, ακολουθώντας ένα κοινό αυστηρό πρόγραμμα. Οι κρατούμενοι έχουν την απόλυτη ευθύνη των ζώων-μαθητών τους, από την πρώτη πρωινή βόλτα έως τον ύπνο το βράδυ, στο κλουβάκι τους, μέσα στο κελί.

Το πρόγραμμα λειτουργεί εξαιρετικά. Στη φυλακή της Πενσιλβάνια, για παράδειγμα, 30 ζώα «αποφοίτησαν» επιτυχώς το 2014 και το 90% των κρατουμένων-εκπαιδευτών απέκτησαν τα τυπικά εφόδια για να βγουν στην αγορά εργασίας.

Ποιος εκπαιδεύει ποιον σ’ αυτό το πρόγραμμα; Ποιος απελευθερώνει ποιον; Η απάντηση είναι σαφής: κάθε σχέση αγάπης ανάμεσα σε άνθρωπο και ζώο είναι από μόνη της μια μορφή ελευθερίας.

Πηγή: BarkPost / Απόδοση για το dim/art: Stucano Closer

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποιον είπες ζώο, ρε;