Συντάκτης: dimartblog
-

Με τον τρόπο του Tim Burton
Αν δεν είναι αυτό απόδειξη της αρχής ότι το ύφος είναι περιεχόμενο (και στην τέχνη και παντού), τότε μάλλον δεν υπάρχει απόδειξη. Η αισθητική των Disney Studios, στα οποία οφείλεται η μεταφορά πάμπολλων κλασικών παραμυθιών στο σινεμά υπό μορφήν κινουμένων σχεδίων, είναι γνωστή: λαμπερά χρώματα, χαμόγελα, όλα κάπως μαλακά και στρογγυλεμένα και γλυκούτσικα, ακόμα κι…
-

Μικροί Αναγνώστες, Μεγάλοι Συγγραφείς
Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς —της Αγγελικής Μποζίκη— Πριν από περίπου ένα χρόνο οι εκδόσεις Πάπυρος μας παρουσίασαν την σειρά «Μικροί Αναγνώστες, Μεγάλοι συγγραφείς», προκαλώντας μας να ανακαλύψουμε τι συμβαίνει όταν μεγάλοι και αναγνωρισμένοι συγγραφείς αποφασίζουν να γράψουν για τα παιδιά. Και, αντίστοιχα, τι συμβαίνει όταν τα παιδιά έρχονται από πολύ μικρή ηλικία…
-

Ανάγνωση σε προσωπικό τόνο
—της Μαρίας Τοπάλη για την Πρωινή Γαλήνη του Ηλία Μαγκλίνη (Μεταίχμιο, 2015)— Ένα αμερικάνικο βιβλίο. Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα όταν τέλειωσα την Πρωινή Γαλήνη. Αμερικάνικο; Ένα βιβλίο εμποτισμένο από τη νεώτερη ελληνική ιστορία «αμερικάνικο»; Αντιπαρέρχομαι μερικές προφανείς αρετές, που πράγματι μοιράζεται εδώ ο Μαγκλίνης με πολλούς αμερικανούς συγγραφείς: τη γρήγορη κινηματογραφική γραφή,…
-

Across the Universe
Αυτό δεν είναι τραγούδι # 587 Dj της ημέρας, η Κατερίνα Μ. Εγκυμοσύνη με δραματικό τέλος, ιατρικώς προδιαγεγραμμένο, που μόνο οι πολύ συναισθηματικοί και οι άσχετοι αρνούνταν. Έρχονταν διάφοροι πάνω από το κρεβάτι του νοσοκομείου όπου νοσηλευόμουν —ειδικευόμενοι, επιμεληταί, καθηγηταί, νοσηλευταί— και έλεγαν τη γνώμη τους, διότι ως γνωστόν ο καθένας έχει κι από μία…
-

Τσίμπα τα γυναικεία οπίσθια, ποτέ τα ζάρια
Έγκλημα στην Πόλη #18 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Δεκαεφτά χρονών ο Χουρσίτ Σακάρια έφυγε από το σπίτι του στην Kütahya και ήρθε στην Πόλη να κάνει την τύχη του. Δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να βρει δουλειά. Συμπαθητικός νέος, μαζεμένος, λιγομίλητος τον προσέλαβαν να βοηθάει στην κουζίνα…
-

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ: «Εγώ θα γράψω τον επικήδειο λόγο μου»
Θέλει να μπορεί να «επηρεάζει τον πολιτικό διάλογο» και θα ονειρευόταν τη θέση του προέδρου της Κομισιόν «αν αυτή προέκυπτε από καθολική ψηφοφορία». Το βιβλίο του με τίτλο Κι αν σταματούσαμε τις αηδίες; θα εκδοθεί τον Μάρτιο. Ο Daniel Cohn-Bendit αποκαλύπτεται σε μια πολύ προσωπική συνέντευξη για τη διαδρομή του από τον Μάιο του ’68…
-

Οι γάτες της Ιαπωνίας
Τα τελευταία χρόνια, οι γάτες έχουν κατακτήσει το διαδίκτυο: έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε βίντεο με γάτες, γατοφωτογραφίες με λεζάντες κ.ο.κ. Μια σύντομη έρευνα στην ιστορία της τέχνης δείχνει ότι και προ ίντερνετ (ακόμα και πολύ προ ίντερνετ) οι άνθρωποι είχαν εμμονή με τις γάτες — η αρχαία Αίγυπτος είναι το προφανές παράδειγμα. Την άνοιξη του 2015,…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 3/2
Σπουργίτια —Remco Campert— Μετάφραση: Ηλίας Κυζηράκος Εγώ, όχι, ο Καλιγούλας ήταν, χοντρός, σχεδόν φαλακρός και το 29 (θυμάστε κείνον το χειμώνα), τον βρήκε ένας ατιμωτικός πεζός θάνατος στη σκοτεινιασμένη είσοδο του θεάτρου απ’ τα φλύαρα χέρια ενός δολοφόνου. Ο Καλιγούλας (ψηλές μπότες, άλλοτε εύθυμος, άσωτος, ανθρώπινος), όχι στα νύχια του ζώου,— αλλά ανάμεσα στα μεριά…
-

Ο κήπος με τ’ αγάλματα
Αυτό δεν είναι τραγούδι #585 Dj της ημέρας, η Τσαμπίκα Χατζηνικόλα Κάθε φορά που ακούω τη μουσική με τις παιδικές φωνές να δίνουν το ρυθμό μού έρχονται στο νου απομεσήμερα καλοκαιριού.
-

Ο μάγειρας κι ο σερβιτόρος
—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Ό,τι κι να φαντάζεται κανείς ότι συμβαίνει στα «παρασκήνια» (δηλαδή στην κουζίνα) ενός κυριλέ εστιατορίου, μάλλον ωχριά μπροστά στην πραγματικότητα του οργανωμένου χάους που όντως επικρατεί. Και η πραγματικότητα με τη σειρά της ωχριά σε βαθμό εξαφάνισης μπροστά στη φαντασία του Φάττυ Άρμπακλ και του Μπάστερ Κίτον όταν αποφασίζουν…

