Συντάκτης: dimartblog

—

by

Αυτό δεν είναι τραγούδι #541 Dj της ημέρας, η Τσαμπίκα Χατζηνικόλα Πάντα ήθελα να ερωτευτώ τα Χριστούγεννα. Με διττή σημασία. Επιλέγω και τις δύο. Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που δε βρίσκουν ούτε βρήκαν ποτέ καμιά μαγεία σ’ αυτά. Τα είπε καλύτερα πριν από μένα η Χριστίνα (Χριστίνα, μ’ ακούς;). Δεν αντέχω όλη αυτή την…

Οι βασιλείς του κάτω κόσμου

—

by

in Κυριακή του ανθρώπου

—του Διονύση Καψάλη— Μετά την ευγενική παραχώρηση του υλικού από τις εκπομπές του Διονύση Καψάλη (Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2014), αναδημοσιεύουμε εδώ τα κείμενα της ενότητας «Κυριακή του ανθρώπου», συνοδευμένα από το αντίστοιχο ηχητικό αρχείο. Ευχαριστούμε τον Διονύση Καψάλη για την πρόθυμη συνεργασία με το dim/art. Καλή ανάγνωση και καλή ακρόαση! Σήμερα, το…

Γλυκά Αρχαία

—

by

in Σημειώσεις μιας φιλολόγου

Σημειώσεις μιας Φιλολόγου —της Ρούλας Καλαρά— Χιλιάδες λέξεις έχουν γραφτεί και θα γραφτούν ακόμα για το πώς πρέπει να διδάσκονται τα Αρχαία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Και άκρη δεν έχει βγει. Πειράματα επί πειραμάτων, με όλο και χειρότερα αποτελέσματα. Όταν διορίστηκα, θυμάμαι, στο Δημόσιο, αρχές της δεκαετίας του ’80, δεν διδάσκονταν Αρχαία στο Γυμνάσιο παρά μόνο από…

Η βάση της δημοκρατίας

—

by

in Altan

Μετά τη Μαφάλντα, ο Altan: το dim/art αναδημοσιεύει κάθε βδομάδα ένα σκίτσο του πάντα επίκαιρου ιταλού καρτουνίστα. Επιμέλεια στήλης: Stucano Closer * * * Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Altan

Ο Λούκος δεν είναι δικό μας παιδί

—

by

in Copy-paste, Πολιτισμός και πολιτική

—της Μαρίας Κατσουνάκη— Ο Γιώργος Λούκος δεν είναι ούτε ο μόνος ούτε ο πρώτος. Ανήκει σε μια ολοένα και ευρύτερη κατηγορία προικισμένων ανθρώπων, αποδεδειγμένα ικανών και αποτελεσματικών, που απομακρύνονται από τη θέση τους με ή χωρίς αιτιολογία. Ούτως ή άλλως, «οι λόγοι», διεκπεραιωτικοί ή ισχνοί, το μόνο που ενισχύουν είναι η βεβαιότητα ότι αποκαθηλώνονται για…

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα

Δεκ. 19, 2015

—

by

in Αυτό δεν είναι τραγούδι

Αυτό δεν είναι τραγούδι #540 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Το 1949 ο Βασίλης Τσιτσάνης τραγουδούσε με τη Σωτηρία Μπέλλου σ’ ένα κέντρο κάπου στην Αχαρνών. Ένα βράδυ εκείνη μάλωσε με κάποιους «βασιλικούς» θαμώνες του μαγαζιού και αποχώρησε. Τότε ήταν που ο Τσιτσάνης γνώρισε την Μαρίκα Νίνου και της πρότεινε να τραγουδήσουν μαζί. Ο…

Η χρησιμότητα της άχρηστης γνώσης

Δεκ. 19, 2015

—

by

in Μικροϊστορίες των επιστημών και της φιλοσοφίας

Μικροϊστορίες των επιστημών και της φιλοσοφίας —του Γιώργου Θεοχάρη— Ένας νέος μαθητής του Ευκλείδη, μόλις έμαθε το πρώτο του θεώρημα από τον Δάσκαλο, τον ρώτησε: «Και τι κερδίζω τώρα που το έμαθα αυτό;» Τότε ο Ευκλείδης φώναξε τον δούλο του και του είπε: «Δώσε σε αυτόν τον άνθρωπο τρεις οβολούς γιατί πιστεύει ότι πρέπει να…

I walked the water’s depths

—

by

in Αυτό δεν είναι τραγούδι

Αυτό δεν είναι τραγούδι #539 Dj της ημέρας,η Χριστίνα Παπαβασιλείου Περπατάς, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μπορέσεις να βάλεις το ένα πόδι μπροστά από τ’ άλλο, σιγά σιγά, σαν το παιδί που προσπαθεί να ισορροπήσει το βάρος του, βήμα το βήμα, κι άλλο λίγο ακόμα, ήλιος ανεβαίνει και σε καίει, πυρακτώνει το…

Το πεπρωμένο

—

by

in Video / animation

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον, ίσως· αλλά κανείς δεν μας εμποδίζει να προσπαθήσουμε, για καλό και για κακό. Το Destiny είναι μια ταινία computer animation, φτιαγμένη το 2012 από μια ομάδα φοιτητών της γαλλικής σχολής video και animation Bellecour. Τεχνικά, σκηνοθετικά και φωτογραφικά άρτιο —για φοιτητική ταινία—, η δύναμή του βρίσκεται στο σενάριο· χωρίς να προδώσουμε τίποτα…

Πρόβατον απολωλός

—

by

in Το βιβλίο της άμμου

Το βιβλίο της άμμου #36 Γύρισα, λοιπόν, στην πόλη και τρύπωσα σε μια κατεστραμμένη βίλα, στο κελάρι, που είχε μισο-καταρρεύσει κι έτσι το ταβάνι του δημιουργούσε μια επικλινή στέγη για μένα, και σ’ εκείνη την προφυλαγμένη γωνιά, έκατσα και περίμενα. Είχα βουτήξει ψωμί και αυγά από έναν χωρικό και έπινα νερό της βροχής από μια…

Παρά φύσιν υποκρισία

—

by

in Παροράματα και ημαρτημένα

—του Γιώργου Τσακνιά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης, επανέρχεται στην περί ομοφυλοφιλίας συζήτηση ο παράγοντας «φύση». Παρ’ όλο που κάποια πράγματα έχουν λυθεί θεωρητικά εδώ και κάνα-δυο αιώνες, φαίνεται πως μάλλον πρέπει να τα διευκρινίσουμε. «Στη φύση δεν υπάρχει ομοφυλοφιλία», λέει. Ε και; Γιατί, υπάρχουν στη φύση παπάδες και…

Χριστούγεννα στο Μουσείο Ακρόπολης

—

by