Συντάκτης: dimartblog
-

Ακήρυχτοι Πόλεμοι
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Θέατρα, γήπεδα, εστιατόρια, δρόμοι, στέκια, χώροι ψυχαγωγίας: το «ιερό μίσος» αυτή τη φορά επέλεξε να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα, επιλέγοντας ως στόχο την ίδια την καθημερινότητα των ευρωπαίων πολιτών. Το μακελειό στο Παρίσι δεν ήταν η πρώτη πράξη ενός ακήρυχτου πολέμου αλλά η τελευταία αιματηρή πρόκληση σε…
-

Άκρη δεν έχει ο ουρανός
Αποχαιρετώντας τον Γιάννη Κακουλίδη —του Γιάννη Παπαθεοδώρου— Ο θάνατος του Γιάννη Κακουλίδη σκόρπισε πένθος και θλίψη σε όλους όσους τον γνωρίσαμε μέσα από τις διαφορετικές ταυτότητες που τον συνόδευαν: την καλλιτεχνική, την πολιτική, την επαγγελματική, τη δημοσιογραφική. Περιστοιχισμένος από έναν ευρύ κύκλο κοινωνικών επαφών, ο Γ.Κ. κέρδιζε γρήγορα τους συνομιλητές του με το χιούμορ του,…
-

Αντίο, Γιάννη Κακουλίδη
Αυτό δεν είναι τραγούδι #506 Dj της ημέρας, η Ντόρα Τσικαρδάνη Κάπου στις αρχές του ’70 υπό την πίεση της χούντας, οι γαλλικές αρχές απέλασαν έναν νεαρό φοιτητή, σεσημασμένο ήδη από τότε που ήταν στη Νεολαία Λαμπράκη και για τη δραστηριότητά του πριν από το ’67. Έτσι, από τη μια μέρα στην άλλη, βρέθηκε από την κοσμοπολίτικη…
-

Ίαν Μακ Γιούαν: Μήνυμα από το Παρίσι
—μετάφραση για το dim/art: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου— Ο βρετανός συγγραφέας Ίαν Μακ Γιούαν, που αυτήν την περίοδο ζει στο Παρίσι, έστειλε στο Edge το ακόλουθο μέιλ σχετικά με τα χθεσινά τρομοκρατικά χτυπήματα. Η αίρεση του θανάτου διάλεξε την πόλη της σωστά — το Παρίσι, την κοσμική πρωτεύουσα της υφηλίου, την πιο φιλόξενη και πολύχρωμη και σαγηνευτική μητρόπολη που…
-

Ζήσιμος Λορεντζάτος και Όργουελ: το νόημα ενός ποιήματος
—του Διονύση Καψάλη— Μετά την ευγενική παραχώρηση του υλικού από τις εκπομπές του Διονύση Καψάλη (Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2014), αναδημοσιεύουμε εδώ τα κείμενα της ενότητας «Κυριακή του ανθρώπου», συνοδευμένα από το αντίστοιχο ηχητικό αρχείο. Ευχαριστούμε τον Διονύση Καψάλη για την πρόθυμη συνεργασία με το dim/art. Καλή ανάγνωση και καλή ακρόαση! Σήμερα, το…
-

Το άσυλο της ανάγνωσης
Ιστορίες ανάγνωσης #48 — μια στήλη για επίμονους αναγνώστες, γραμμένη από λάτρεις της ανάγνωσης Το 1936, ο Άρθουρ Καίσλερ επισκέφτηκε το αρχηγείο του Φράνκο στη Σεβίλη ως δημοσιογράφος, στην πραγματικότητα σταλμένος από την Κομιντέρν, την Τρίτη Διεθνή, προκειμένου να συλλέξει στοιχεία για τη βοήθεια που παρείχε η φασιστική Ιταλία στους Φρανκιστές. Όταν ένας γερμανός πράκτορας…
-

Πάντα θα έχουμε το Παρίσι
H δόξα του θανάτου | Καταγραφή μικρή —του Γιώργου Γλυκοφρύδη— Ήταν εκεί στο εστιατόριο, δυο δρόμους δεξιά από το κανάλι του Σηκουάνα, κοντά στο σπίτι της φίλης μου, φωτεινά και όμορφα. Και γλυκός ο καιρός. Κρύος, αλλά γλυκός. Περίμεναν τους καφέδες και τα γλυκά, Παρασκευή βράδυ. Παρασκευή βράδυ, είμαι ερωτευμένος την Παρασκευή το βράδυ. Πυροβολισμοί,…
-
Le soleil se lèvera
Της Εύης Τσακνιά * * * Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποικίλα (επίκαιρα)
-

Trois Gymnopédies
Αυτό δεν είναι τραγούδι #505 Dj της ημέρας, το dim/art * * * Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στοdimartblog@gmail.com.…
-

Ποιος ξυρίζει τον κουρέα;
Μικροϊστορίες των επιστημών και της φιλοσοφίας —του Γιώργου Θεοχάρη— Ας προσπαθήσουμε, προς στιγμήν, να μπούμε στη θέση ενός ανθρώπου στην κρισιμότερη καμπή της καριέρας του. Είναι, ας πούμε, κάποιος που έχει επενδύσει μεγάλο μέρος της ζωής του, δεκαετίες ολόκληρες, σε έναν σκοπό, έναν οποιονδήποτε σκοπό, και ενώ είναι στο παραπέντε να δρέψει τους καρπούς των…
-

Θάνατος σε όσους δεν έχουν τις ίδιες ιδέες με μένα
Εικόνα εξωφύλλου: Jean Jullien, «Ειρήνη για το Παρίσι» Με τον τρόπο του Wolinski Με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία, ένα σκίτσο του αγαπημένου Wolinski, που σκοτώθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2015, στο δολοφονικό χτύπημα στα γραφεία του Charlie Hebdo. * * * Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποικίλα (επίκαιρα)
-

Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας
Αυτό δεν είναι τραγούδι #504 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη — Τι μουρμουράς εκεί, παιδάκι μου; Δυο μέρες τώρα ο Άκης μουρμουρίζει ρυθμικά ένα σκοπό, που κάτι μου θυμίζει αλλά δεν μπορώ να καταλάβω. Είναι από κείνες τις φορές που σου «κολλάει» κάτι και δεν μπορείς να το σταματήσεις. — Δεν είμαι σίγουρος, νομίζω…