Συντάκτης: dimartblog
-
Αγοράζω παλιά
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Ελλείψει άρτου, η κυβέρνηση προσφέρει θεάματα. Την εβδομάδα που πέρασε, με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ, ανακοινώθηκε η σύσταση «Εξεταστικής επιτροπής» για τις αιτίες και τις προηγούμενες κυβερνητικές ευθύνες που οδήγησαν στο Μνημόνιο, λες και το Μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι η κρίση το Μνημόνιο∙ (αν και ο…
-
Dear Old Stockholm
Αυτό δεν είναι τραγούδι # 285 Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης Το 1963 ο Τζον Κόλτρεϊν κυκλοφόρησε το εμβληματικό «Impressions», για το οποίο το Down Beat έγραψε ότι «δεν είναι όλη η μουσική του άλμπουμ αυτού για πέντε αστέρια· μερικά κομμάτια είναι για παραπάνω» (τα πέντε αστέρια ήταν το μάξιμουμ της βαθμολογίας του περιοδικού). Το…
-
Η ζωή μου ως βιβλιόφιλου
Ιστορίες ανάγνωσης #37 — μια στήλη για επίμονους αναγνώστες, γραμμένη από λάτρεις της ανάγνωσης Το κείμενο αυτό του Τζούλιαν Μπαρνς πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα The Guardian, στις 29 Ιουνίου 2012. Μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Κατερίνα Σχινά και διατίθεται δωρεάν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο (Οκτώβριος 2012). Εδώ μπορείτε να το κατεβάσετε. * * * Έχω ζήσει…
-
«Μη σκέφτεσαι — κοίτα!»
Ο Βιτγκενστάιν και η Φωτογραφία –επιμέλεια, υποσημειώσεις, μετάφραση για το dim/art: Γιώργος Θεοχάρης– Μια ασυνήθιστη έκθεση φωτογραφίας με φιλοσοφικές προεκτάσεις, κάποια από τα εκθέματα και ένα κείμενο του Ρέι Μονκ, βιογράφου και μελετητή του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, όπου αποκωδικοποιείται η φιλοσοφία πίσω από τις φωτογραφίες του φιλόσοφου. Η φωτογραφική κληρονομιά του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν –της Emma Mustich–…
-
Air Jordan
Διάλειμμα για διαφημίσεις #27 Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η σταδιακή άνοδος του χιπ χοπ —και της σχετικής κουλτούρας— και η εξάπλωσή του εκτός των γκέτο συναντήθηκε (και αλληλοβοηθήθηκε) με την έκρηξη της δημοφιλίας και της εμπορικότητας των αθλητικών παπουτσιών και ρούχων. Ξαφνικά, τα αθλητικά ήταν κουλ. Ο Μάικλ Τζόρνταν, ο θρυλικός άσος των Σικάγο…
-
Ξεπαγώνουν οι ελληνορωσικές σχέσεις
—Κυριολεξίες #42 / Η Εύη Τσακνιά εικονογραφεί μια κυριολεξία κάθε δεύτερη Κυριακή— Ξεπαγώνουν οι ελληνορωσικές σχέσεις * * * #tip: πατήστε πάνω στην εικόνα —όχι να πατήσετε εσείς, κάντε απλώς κλικ— για να τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος Εδώ άλλες κυριολεξίες από την Εύη Τσακνιά και το dim/art
-
«Μάντεψε τι ρόλο παίζω»
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Μακάρι ο κ. Γιάννης Πανούσης να ήταν τόσο αποτελεσματικός ως υπουργός όσο εύστοχος υπήρξε χθες ως αρθρογράφος (στα ΝΕΑ): «Η ώρα της Αριστεράς στην Ελλάδα δεν είναι η ώρα των ανέξοδων ιδεολογημάτων και των ανούσιων τσιτάτων αλλά η ώρα της εμπέδωσης θεσμών, πολιτικής νομιμοποίησης και κοινωνικής συναίνεσης». Ποιος θα διαφωνούσε; «Θα ήθελα…
-
Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά (Νταλίκες)
Αυτό δεν είναι τραγούδι # 284 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, μια παρέα εφήβων κάναμε διακοπές μαζί τα καλοκαίρια σε ένα σπίτι σχετικά απομονωμένο, μέσα σε ένα κτήμα, κάπου μεταξύ Πύργου και Ολυμπίας. Παίζαμε κιθάρες —my my hey hey και Σαββόπουλο και Me and Bobby McGee— και διαβάζαμε Μπουκόφσκι…
-
Τοίχοι και τείχη
—Οι street artists ταξιδεύουν— Οι street artists δίνουν χρώμα στο αστικό τοπίο και ενίοτε τα έργα τους είναι τόσο χαρακτηριστικά που γίνονται το σήμα κατατεθέν της γειτονιάς ή και της πόλης τους. Συχνά το έργο τους συνδέεται με (ή και πηγάζει κατευθείαν από) την περιοχή τους, την καθημερινότητα των κατοίκων της, τα βιώματά τους. Ταυτόχρονα, όμως, οι…
-
Παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων
—της Stucano Closer— Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στα αδέσποτα ζώα. Που δεν είναι καθόλου λίγα: σε όλον τον κόσμο, διάσπαρτα ανά τις πόλεις της υφηλίου, υπολογίζονται κοντά στα 600 εκατομμύρια. Περίπου δύο φορές όσο ο ανθρώπινος πληθυσμός των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ημέρα καθιερώθηκε σχετικά πρόσφατα, το 2010, μετά από ολλανδική πρόταση, ως ευκαιρία για…
-
Χίλια περιστέρια
Αυτό δεν είναι τραγούδι #283 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Στη «γειτονιά της δουλειάς» κυκλοφορώ πάνω από είκοσι χρόνια. Μια Δυτική Συνοικία, με πολλές μικρές βιοτεχνίες που σήμερα πια προσπαθούν να επιζήσουν, και πολλούς μετανάστες-εργατικά χέρια. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία, Ινδοί και Πακιστανοί. Στην συνηθισμένη μου διαδρομή για την τράπεζα, εδώ και καιρό βλέπω ένα μαγαζί…
-
Ένα τυχαίο ράφι σ’ ένα τυχαίο διάδρομο
Το βιβλίο της άμμου #12 Ο θείος μου ο Μίλο ερχόταν κάθε χρόνο την άνοιξη από την Τργκόβιτσα στο Βελιγράδι για δουλειές και έμενε στο σπίτι μας για μια-δυο εβδομάδες. Έφευγε νωρίς το πρωί προτού ακόμα χαράξει και γυρνούσε κατά το σούρουπο. Η μητέρα μου του έβαζε να φάει, έπειτα εκείνος καθόταν στην αγαπημένη του…
dimart 