Κατηγορία: Αυτό δεν είναι τραγούδι
-
Glad to be gay
Αυτό δεν είναι τραγούδι #525 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά Φόρτωσα αυτές με τις μέρες με τον θάνατο ενός καλού ηθοποιού. Δεν τον ήξερα τον άνθρωπο, δεν φόρτωσα επί προσωπικού· φόρτωσα με τα παράφερνα. Οι τεμπέληδες της άγονης διαδικτυακής κοιλάδας κατάφεραν να αλληλοσπαραχτούν ακόμα και για το δικαίωμα ενός ανθρώπου να αποχαιρετήσει τον σύντροφό…
-
Ho ho ho!
Αυτό δεν είναι τραγούδι #524 Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου Αυτή η χαζοχαρουμενιά πάντα μου έδινε στα νεύρα. Με το που μπαίνει ο Δεκέμβριος, δε φτάνει που άρχιζουν τα χοντρά κρύα κι πρέπει να ντυθείς σαν το κρεμμύδι, έχεις να αντιμετωπίσεις και την έλευση της ντε και σώνει γιορτινής ατμόσφαιρας. Όσο μάλιστα περνούν τα…
-
Smokey Joe’s Cafe
Αυτό δεν είναι τραγούδι #523 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Σ’ έναν κόσμο πηγμένο στη μυθοπλασία του ηρωισμού και του cool, ένα τραγούδι για κάποιον άντρα που φοβάται έναν άλλον άντρα (παρεμπιπτόντως, γομαροειδή, όχι ιδιαίτερα πρόθυμο να συζητήσει οτιδήποτε, και κυρίως οπλισμένο, άρα προφανώς έχει τα χίλια δίκια ο άνθρωπος να τον φοβάται), σαν…
-
Marquee Moon
Αυτό δεν είναι τραγούδι #522 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης Κάπου διάβασα ότι ο Πωλ Βερλαίν, όταν όλα είχαν πια τελειώσει, ερωτηθείς από δημοσιογράφο: «Γιατί σταμάτησε να γράφει ο Ρεμπώ;» (όλοι αυτό τον ρωτούσαν τον έρμο!), απάντησε: «Ένας σοβαρός λόγος, πιθανόν προφανής, είναι ότι μεγάλωσε. Το παιδί μέσα του πέθανε». Τρόμος! Συνειρμικά, μου ήρθε…
-
Τhey can’t take that away from me
Αυτό δεν είναι τραγούδι #521 Dj της ημέρας, η Αναστασία Κότσαλη Τhe way you sip your tea- επειδή αν τα πάθη ομοιοκαταληκτούσαν, η ποίηση θα ήταν περιττή- Με απασχολούσε η ύπαρξη, και η απουσία, του wit στα λόγια και στα έργα : Η αβάσταχτη ελαφρότητα του βάθους –( είναι; δεν είναι ; Κι αν δεν…
-
Road to nowhere
Αυτό δεν είναι τραγούδι #520 Dj της ημέρας, ο Δημήτρης Χωριανόπουλος Καλοκαίρι 1988, τελειώνω τη Γ΄ λυκείου. Ένας συμμαθητής έχει φτιάξει ραδιοφωνικό σταθμό, όμως δεν έχει ιδέα από μουσική, τον σταθμό τον έφτιαξε γιατί του αρέσουν οι λυχνίες και οι κεραίες. Ο Ιορδάνης λοιπόν, που ως πειρατής το άλλαξε σε Ντάνι, μου ζητάει να κάνω εκπομπή…
-
Κάποια μάνα αναστενάζει
Αυτό δεν είναι τραγούδι #519 Dj της ημέρας, ο Παναγιώτης Πούτος Το τραγούδι του Τσιτσάνη βγήκε το 1947 και απαγορεύτηκε αμέσως. Γράφει για αυτό ο Ρένος Αποστολίδης στο Πυραμίδα 67: Στους νυχτερινούς δρόμους των πόλεων, μεθυσμένοι, στις ταβέρνες και στα καφενεία, στις παράγκες και στα βουνά, στ’ αμπριά των υψωμάτων και στα φυλάκια των γεφυρών,…
-
Ο Λύκος
Αυτό δεν είναι τραγούδι #518 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Ο δίσκος «Ένα καπέλο με τραγούδια» είναι ο αγαπημένος μου της Αρλέτας· δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή είναι ο πρώτος που θυμάμαι να άκουσα δικός της, ίσως γιατί μου άρεσε πολύ το ζωγραφιστό εξώφυλλο, ίσως γιατί έχει μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια: τον…
-
Φωτιά μου
Αυτό δεν είναι τραγούδι #517 Dj της ημέρας, η Αγγελική Μποζίκη Τον περασμένο Ιούνιο όσοι βρεθήκαμε στο θέατρο Βράχων για τα είκοσι χρόνια του Μίλτου είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε αυτό το τραγούδι από τρεις πολύ αγαπημένους καλλιτέχνες. Ο Χρήστος Θηβαίος και ο Γιάννης Χαρούλης μαζί με τον Μίλτο μας χάρισαν μια μοναδική εκτέλεση. Το τραγούδι…
-
Η κυρία με τα πράσινα μανίκια
Αυτό δεν είναι τραγούδι #516 Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου Με το που σε είδα, σ’ ερωτεύτηκα· κατάλαβα ότι εσύ ήσουν η μία και μοναδική. Έκανα το πάντα για να σε κατακτήσω, δεν υπολόγισα ούτε τη θέση μου, ούτε το γάμο μου, τίποτα, τίποτα, μόνο εσύ υπήρχες και το άσβεστο πάθος μου. Έστελνα δώρα…
-
Take the «A» train
Αυτό δεν είναι τραγούδι #515 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Μια φορά κι έναν καιρό, ένα παλικάρι έκανε διαδρομές με το μετρό για να πάει στη δουλειά του. Επειδή ήταν περίεργος, κοιτούσε τους ανθρώπους γύρω του. Παρατήρησε πως κάποιοι διάβαζαν, και βάλθηκε να ψάχνει τι, να προσπαθεί να μαντέψει, να δει αν ταιριάζει το…
-
Footsteps, Suddenly Last Summer
Αυτό δεν είναι τραγούδι #514 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά Κάθε καλοκαίρι, από παιδί και μέχρι τη μέση εφηβεία μου, περνούσα τον Ιούλιο στο χωριό με τους παππούδες. Ορεινό χωριό. Κι εγώ μοναχοπαίδι. Βαρεμάρα του σκοτωμού. Διάβαζα (Αστερίξ και Λούκυ Λουκ κυρίως, μη φανταστείτε τίποτα βαριές κουλτούρες – δεν ήμουνα παιδί-θαύμα, αλλά ήμουνα παιδί:…
dimart 