Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας
-

Το ποίημα της εβδομάδας 6/12
Ρόδια = SO4H2 —Νίκος Εγγονόπουλος— άκουσε τα δάκρυα πώς κυλούν όμοια με δέντρ’ ασάλευτα βουβά και έρημα σαν πέφτη η νύχτα κι όμως ο κήπος —λέω— με τ’ αμέτρητα παράθυρα ήταν απέραντος κι οι πρασινάδες του έφταναν κάτω κοντά στη θάλασσα ακριβώς εκεί π’ αρχινά η κίτρινη αμμουδιά πάνω σ’ αυτή την κίτρινη αμμουδιά είπαμε…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 29/11
Τα απομεινάρια —Μαρκ Στραντ— Μετάφραση: Σοφία Γιοβάνογλου Αδειάζω απ’ τα ονόματα αλλωνών. Αδειάζω τις τσέπες μου. Αδειάζω τα παπούτσια μου και τα παρατάω πλάι στο δρόμο. Τη νύχτα γυρίζω πίσω τα ρολόγια· ανοίγω το οικογενειακό άλμπουμ και με κοιτάζω αγόρι. Τι να μου κάνει; Οι ώρες κάναν τη δουλειά τους. Προφέρω τ’ όνομά μου. Λέω…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 22/11
Δώδεκα χρόνια —Πάουλ Τσέλαν— Μετάφραση: Χρήστος Γ. Λάζος Η γραμμή που έμεινε αληθινή, που έγινε αληθινή: …το δικό σου σπίτι στο Παρίσι — βωμός των χεριών σου. Τρεις φορές πέρασε η ανάσα, τρεις φορές πέρασε η λάμψη. . . . . . . . . . . . . . . . . . .…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 15/11
Ουρανός —Λέοναρντ Κοέν— Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος Περνάνε οι μεγάλοι. Περνάν χωρίς ν’ αγγίζουνε Περνάν χωρίς να βλέπουνε Καθένας στη χαρά του Στη φλόγα του ο καθένας Κανείς δεν έχει την ανάγκη του αλλουνού Κι όλοι μαζί έχουν την πιο βαθιάν ανάγκη Περνάνε οι μεγάλοι Ταγμένοι σ’ ένα πολλαπλό ουρανό Σε κάποια τροχιά αιώνιου γέλιου Περνάνε…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 8/11
Γιατί οι βάρβαροι μας άφησαν να περιμένουμε —Πήτερ Πόρτερ— Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης Ήξεραν βέβαια πως ήταν κάποια λύση, μα δεν θα διακινδύνευαν τα άλογά τους: Είχαν διαβάσει για τη μόλυνση στη Δύση, τα ταξικά νερά, τα γκέτο, τους θανάτους. Στις πεδιάδες διοργάνωναν αγώνες, κι έτρεχαν οι οπερατέρ μας σαν τρελοί, τα ίδια πρόσωπα κομμένα στους…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 1/11
[1140] —Έμιλυ Ντίκινσον— Μετάφραση: Κώστας Λάνταβος Η Μέρα συνέχεια μίκραινε, πιεσμένη Από μια Νύχτα κυρτωμένη και πρόωρη Το Απόγευμα έριχνε το λιγοστό του Κίτρινο Στο βαθύ Δειλινό- Οι Άνεμοι έβγαλαν τις πολεμικές τους συνήθειες Τα Φύλλα ζήτησαν άδεια και την πήραν- Ο Νοέμβρης κρέμασε το Γρανιτένιο Καπέλο του Πάνω σε καρφί Βελουδένιο. Emily Dickinson, Έλα…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 25/10
Χωρίς βάρος πια —Τζουζέπε Ουνγκαρέτι— Μετάφραση: Φοίβος Ι. Πιομπίνος στον Οττόνε Ροζάι, 1934 Για έναν Θεό που θα γέλαγε σαν νήπιο, Τόσα τιτιβίσματα σπουργιτιών, Τόσοι χοροί μες στα κλαδιά, Μια ψυχή απομένει χωρίς βάρος πια, Τα λιβάδια έχουν τέτοια τρυφερότητα, Τέτοια αιδώς αναβιώνει μες στα…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 18/10
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΠΟΥΣ Α (η ραψωδία του αστακού) —Μαρία Τοπάλη— Πες μου, Μούσα, κ.λπ.: Γύρισέ μου την πλάτη, Μούσα, στην τρικυμία του λαχανιάσματος και θρέψε με, για λίγο μόνο, με την ψευδαίσθητη τροφή των Αθανάτων, να δυναμώσω τόσο, που να περηφανευτώ λιγάκι: σιγά σιγά με κάθε Ανατολή κάνε μου την ανώδυνη επέμβαση: φόρα μου το συνθετικό…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 11/10
Διάλειμμα Χαρᾶς —Γιώργος Σεφέρης— Πεντέλη, ἄνοιξη Εἴμασταν χαρούμενοι ὅλοι ἐκεῖνο τὸ πρωὶ θεέ μου πόσο χαρούμενοι. Πρῶτα γυάλιζαν οἱ πέτρες τὰ φύλλα τὰ λουλούδια ἔπειτα ὁ ἥλιος ἕνας μεγάλος ἥλιος ὅλο ἀγκάθια μὰ τόσο ψηλὰ στὸν οὐρανό. Μιὰ νύμφη μάζευε τὶς ἔνοιές μας καὶ τὶς κρεμνοῦσε στὰ δέντρα ἕνα δάσος ἀπὸ δέντρα τοῦ Ἰούδα. Ἐρωτιδεῖς…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 4/10
[Στην αποκλειστική φροντίδα ταξιδιού…] —Στεφάν Μαλαρμέ— μετάφραση: Γ. Σ. Πατριαρχέας Στην αποκλειστική φροντίδα ταξιδιού Πέρα από μια έκπαγλη και θαμπωμένη Ινδία — Το χαίρε αυτό ας είναι μήνυμα του καιρού Ακρωτήρι της μνήμης σου που κάμπτετ’ η αξία Σαν πάνω σε κάποια κεραία χαμηλή Με την καραβέλλα μαζί κατά το κύμα Πάντα ξεχώριζε αφρού τέρψη…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 27/9
Μιλούσε όλο για μια γυναίκα —Αλέξης Τραϊανός— Μιλούσε όλο για μια γυναίκα Χαμένη μέσα σ’ απέραντες πανεπιστημιακές αίθουσες Με παγωμένους υαλοπίνακες Για ένα όνομα που δεν ξανάκουσε πια «Άλλωστε φίλε μου τι σημασία Να ‘χει ένα τόσο κοινό όνομα Τι σημασία» Μετά την πτώση και πριν την άλλη πτώση Μετά τον ένα θάνατο και πριν…
-

Το ποίημα της εβδομάδας 20/9
Το ωραίο καλοκαίρι —Αργύρης Χιόνης— Ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι Ωραίο αλλά και επικίνδυνο Ένας παππούς που έκανε αμμόλουτρα Ξεχάστηκε θαμμένος μες στην άμμο Όταν τον θυμηθήκανε ύστερ’ από μέρες Σηκώσαν το καπέλο του Δεν ήταν από κάτω Μια πάλλευκη τουρίστρια απʼ το βορρά Τα ʽφτιαξε με τον ήλιο Κοιμήθηκε μαζί του μέρες μήνες Σκούρυνε,…