Κατηγορία: It’s only rock and roll
-

Μια πνευματική μονομαχία με τον Τζένγκις Χαν
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Προειδοποίηση: η παρούσα ανάρτηση δεν συνδέεται με κανενός είδους επέτειο, με κανένα αγαπητό ή σημαντικό πρόσωπο του παγκόσμιου πολιτισμού, δεν προάγει καμία υψηλή ιδέα. Τουναντίον, μάλιστα. Η παρούσα ανάρτηση έχει ως μοναδικό και εξόχως ποταπό της στόχο (ή έστω, ελπίδα) να απαλλαγεί η συντάκτρια από κάτι που της έχει κολλήσει εντελώς απρόκλητα…
-

The lady sings the blues
Billie Holiday (Eleanora Fagan) —του Τάκη Πατσάκη— Παιδί ανύπαντρης μητέρας, που μεγάλωσε χωρίς πατέρα. Όταν έγινε 10 χρόνων, το 1925, ένας γείτονάς της την βίασε. Το δικαστήριο έδειξε επιείκεια απέναντι του, αλλά όχι και απέναντι στη μικρή, υιοθετώντας την λογική «γυναίκα είναι, τον προκάλεσε». Η Eleanora-Billie κατέληξε (άγνωστο πώς) σε οίκο ανοχής, προσφέροντας από την τρυφερή…
-

I fought the law
…and the law won. Ένα καταραμένο τραγουδάκι. —του Τάκη Πατσάκη— Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το I fought the law, όταν οι ερμηνευτές του τείνουν να παθαίνουν ατυχήματα ή να εγκαταλείπουν αιφνιδίως τον μάταιο τούτο κόσμο; Ο Bobby Fuller, ερμηνευτής της πρώτης γνωστής εκτέλεσης του κομματιού το 1966, με την οποία μπήκε στο top ten των ΗΠΑ, βρήκε τραγικό θάνατο μερικούς μήνες αργότερα, σε…
-

Το φάντασμα του Τομ Τζόουντ
—του Γιώργου Τσακνιά— Το τραγούδι το πρωτοάκουσα από τους Rage Against the Machine. Δυνατό, εκρηκτικό κομμάτι, όχι μόνο χάρη στη μουσική των RAM αλλά και λόγω των στίχων του. Ήδη από τον τίτλο μού τράβηξε το ενδιαφέρον: ο Tom Joad είναι ο ήρωας του Steinbeck στα Σταφύλια της οργής (The Grapes of Wrath, 1939). Την…
-

Το σπίτι του ανατέλλοντος ηλίου
— του Τάκη Πατσάκη— Νοέμβριος του 1987. Μια γλυκιά, αλλά και «ζεστή» —για τα δεδομένα της εποχής— νύχτα. Μετά από δύο ώρες συναυλίας (και δύο μπιζαρίσματα), το κοινό καλεί ξανά και ξανά τον Eric Burdon στην σκηνή του κατάμεστου «Ρόδον club». Eric Burdon live @ Rodon Club photo by jimi varvouzos Ο λόγος ευνόητος για…
