Ετικέτα: Γιώργος Ζεβελάκης
-

«Απλώς διαβάζω»
Μιχάλης Παπαγιαννάκης, 19.8.1941-26.5.2009 «Πιστέψτε με, δεν είμαι “ωργισμένος νέος”. Απλώς διαβάζω». —Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Φοιτητής Νομικής— Μια επιστολή του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στο περιοδικό Πανσπουδαστική (25/1/1962) για την ευθύνη και τον ρόλο των εν Ελλάδι «πνευματικών ανθρώπων». Πατήστε (αριστερό κλικ) πάνω στη φωτογραφία για να μεγαλώσει και να διαβάσετε πιο εύκολα την επιστολή τού —είκοσι ενός ετών τότε—…
-

Πρωτομαγιά σ’ αγάπησα
Το dim/art εύχεται στους αναγνώστες του καλή πρωτομαγιά με ένα παραδοσιακό τραγούδι της Μικράς Ασίας (επιλογή του Γιώργου Ζεβελάκη). Πρωτομαγιά σ’ αγάπησα το Μάη με τα λουλούδια Ήρθε ο Μάγης κι’ άνοιξη το Μάη το λουλουδάρη Πρωτομαγιά σ’ αγάπησα το Μάη με τα λουλούδια. Ένα από «Αυθεντικά Μικρασιατικά», απάνθισμα από τη συλλογή Μέλπως Μερλιέ, Αθήνα 1980. Στη φωτογραφία…
-

Ο Μαρκόνι στην Ακρόπολη και οι αντένες της ποίησης
Στις 25 Απριλίου 1874, γεννήθηκε στην Μπολόνια ο εφευρέτης της εκπομπής ραδιοκυμάτων σε μεγάλη απόσταση, Γουλιέλμο Μαρκόνι. Το όνομά του πήραν οι ραδιοτηλεγραφητές: «μαρκόνης» δούλεψε στα καράβια ο Νίκος Καββαδίας. Με αφορμή την επέτειο, ο Γιώργος Ζεβελάκης και ο Γιώργος Τσακνιάς ανθολογούν ποιήματα για τις αντένες.
-

Το γελοίον του πράγματος
—Αρχείο / επιμέλεια: Γιώργος Ζεβελάκης. Κείμενο: Γιώργος Τσακνιάς— Η επτάχρονη δικτατορία των συνταγματαρχών είχε τη γελοία της πλευρά· ιδιαίτερα έντονη, υπογραμμίζει με τραγική ειρωνία την άλλη πλευρά, αυτή της βίας, των βασανιστηρίων, του αίματος και των ανθρώπινων ζωών που χάθηκαν. Την υπογραμμίζει διότι, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, φαίνεται ακόμη πιο αδιανόητο ότι μια χώρα έζησε…
-

Ένα ματσάκι αγριολούλουδα από τη Γυάρο
Ο Τάκης Μπενάς ελεύθερος τον Ιούλιο του 1974 —του Γιώργου Ζεβελάκη— Σε αντίθεση με την μαυρίλα της 21ης Απριλίου 1967 και τους εφιαλτικούς ήχους των τανκς, ας θυμηθούμε τα χαρούμενα χρώματα και τις δημοκρατικές προσδοκίες επτά χρόνια αργότερα, τις μέρες που έπεφτε η δικτατορία. Ένα πρόσωπο που, κατά γενική ομολογία, τα εκφράζει όλα αυτά —την αντιδικτατορική…
-

Ο Γιάννης Τσαρούχης στον Επιτάφιο
—Επιμέλεια / αρχείο: Γιώργος Ζεβελάκης— Ο Μάνος Χατζιδάκις για τον Γιάννη Τσαρούχη: «Δε θα ξεχάσω ποτέ, σαν ήμουν 18 χρονών, μες στα δύσκολα για όλους χρόνια της γερμανικής κατοχής, τον Τσαρούχη, τριγυρισμένο από διαλεχτούς νέους μαθητάς του, να παρακολουθεί τη λειτουργία του επιταφίου, σ’ ένα μικρό εκκλησάκι της Πλάκας, κρατώντας μιαν αναμμένη λαμπάδα, με μιαν…
-

«Είμαι εδώ για να μιλώ να γίνομαι ορατός»
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 29 Μαρτίου του 1917, γεννήθηκε ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος στην Αγουλινίτσα, το σημερινό Επιτάλιο, κωμόπολη του Ν. Ηλείας. —Επιμέλεια / αρχείο: Γιώργος Ζεβελάκης— Την άλλη μέρα (χτες) το πρωί χτυπήθηκε άσχημα ένας λοχαγός από νάρκη. Πήγα τρέχοντας στο ναρκοπέδιο (κινδύνεψα να σκοτωθώ κι εγώ), τον έδεσα πρόχειρα. Ησύχασε μωρέ Θωμά. Τι κάνεις έτσι,…
-

«Καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος»
Στις 27 Μαρτίου 1969 έδωσε τέλος στη ζωή του ο Θεόφιλος Κ. Φραγκόπουλος, επιμελητής γεωργικής χημείας. Πέρασαν σαράντα επτά χρόνια από τη μέρα που βρέθηκε νεκρός στο Εργαστήριό του, στην Γεωπονική Σχολή στο Βοτανικό. Στο σημείωμα τεσσάρων αράδων που άφησε εξηγούσε τους λόγους της πράξης του: ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΟΡΘΙΟΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΣ ΟΙ…
-

Η ολική έκλειψη του Κωστή Παπαγιώργη
—του Γιώργου Ζεβελάκη— Επιστρέφοντας από την κηδεία στο Νεκροταφείο Χαλανδρίου, σκεφτόμουν τα πρώτα χρόνια της γνωριμίας μας. Στα γραφεία της «Νεφέλης» του Γιάννη Δουβίτσα (+2003), στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Τότε που, μαζί με τους φίλους του Αντώνη Ζέρβα και Νίκο Λεβέντη, εξέδιδαν το βραχύβιο περιοδικό Χώρα — δυο τεύχη όλα κι όλα. Τα κείμενά…
-

«Το τοπίο της Αττικής, από τα ωραιότερα και τα πιο ζωγραφικά»
Ένας περίπατος του Δημήτρη Γαλάνη με τον Α. Τάσσο —Επιμέλεια-αρχείο: Γιώργος Ζεβελάκης— Έναν περίπατο στην Αθήνα του 1947 με τον διάσημο Έλληνα χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη, αφηγείται στο περιοδικό «Ζυγός», V-1966, ο Α. Τάσσος: «..Θα πηγαίναμε στο σπίτι του Απάρτη στον Χολαργό. Είμαστε γεμάτοι ενθουσιασμό κι αισιοδοξία, και καμμιά απ’ τις δυσκολίες της εποχής δεν μπορούσε…
-

Mανόλης Αναγνωστάκης: «Επισκευαστής αναμνήσεων»
Η εύγλωττη σιωπή —της Ελένης Κεχαγιόγλου— «Θυμούμαι, άρα υπάρχω» Μ.Α., ΥΓ. «Από το 1971 δεν έχω γράψει τίποτα που να εντάσσεται σ’ αυτό που λέμε ποίηση. Από πολλούς αυτό θεωρείται σαν ακατανόητο. Μερικοί μου λένε ότι είναι μια προδοσία της ποίησης κλπ. Πρέπει να πω ότι […] προϊόντος του χρόνου το ενδιαφέρον μου για τον ποιητικό…
-

Στέφαν Τσβάιχ, 1881-1942
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 22 Φεβρουαρίου του 1942, ο Στέφαν Τσβάιχ και η γυναίκα του Λότε Άλτμαν αυτοκτόνησαν από απελπισία για το μέλλον της Ευρώπης και του πολιτισμού της. Βρέθηκαν αγκαλιασμένοι στο σπίτι τους στη Βραζιλία, όπου είχαν καταφύγει εξαιτίας της ανόδου του ναζισμού. O Στέφαν Τσβάιχ υπήρξε φανατικός ειρηνιστής, λάτρης και υμνητής του ευρωπαϊκού πολιτισμού και ένας από τους…