Ετικέτα: Μαρία Κατσουνάκη
-

Υπερκόπωση, υπερεκμετάλλευση
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Τον 19ο και ένα μέρος του 20ού αιώνα, τα θεατρικά μπουλούκια ήταν η ασφαλέστερη επαφή της ελληνικής επαρχίας με τη θεατρική τέχνη. Η ιστορία τους, τα δεκάδες ανέκδοτα που κυκλοφορούσαν, οι σκληρές και εξαιρετικά απαξιωτικές συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζονταν οι ηθοποιοί που συμμετείχαν σε αυτούς τους περιπλανώμενους θιάσους, συνθέτουν ένα σημαντικό…
-

«Ζωύφια» και «ρινόκεροι»
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Συνέπεσε, την εβδομάδα που πέρασε, να «διασταυρωθούν» ο Ιονέσκο με τον Κάφκα. Το doodle της Google, την Τετάρτη 3 Ιουλίου, ήταν αφιερωμένο στα 130 χρόνια από τη γέννηση του Κάφκα, ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα μια παράσταση με τον Ρινόκερο του Ιονέσκο, στο Φεστιβάλ Αθηνών, συνέδεσε τους δύο συγγραφείς. Πώς; Με μια αναφορά…
-

Σκηνές από ένα «προσεχώς» δυσοίωνο
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Κάθε εποχή έχει λέξεις-κλειδιά. Επαναλαμβάνονται και ανακυκλώνονται στην πολιτική, στην τέχνη, στις κοινωνικές σχέσεις και επαφές. Το σκεφτόμουν καθώς παρακολουθούσα τη συνέντευξη Τύπου για τον ελληνικό κινηματογράφο, που παραχώρησε, την περασμένη Τετάρτη, ο αναπληρωτής υπουργός ΠΑΙΘΠΑ Κώστας Τζαβάρας. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση το πάγιο λεξιλόγιο «αμηχανίας» δηλώνει απλώς περιορισμένη επαφή…
-

Η γυναίκα-ναζί ή η γυναίκα να ζει;
Ένα αφιέρωμα με αφορμή το πρόσφατο παραλήρημα ύβρεων της Χρυσής Αυγής εναντίον της δημοσιογράφου Έλλης Στάη· το dim/art υπενθυμίζει την αντίληψη των ναζί για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Η Γυναίκα και ο Σύγχρονος Κόσμος Προ ημερών, οι γνωστοί έμμισθοι του Πασοκ σε αγαστή συνεργασία με κομματόσκυλα του Λαος, γέμισαν το Διαδίκτυο και τα Μμε με…
-

Αναζητώντας τη χαμένη άνοιξη
Εμείς, του ‘60 οι εκδρομείς, απόμακροι εξαρχής εκτός παραδομένου κόσμου εμείς, ανήλικοι διαρκώς, μα κι απ’ το καθεστώς αμόλυντοι ευτυχώς. Εμείς, μιας δίψυχης ωδής, παράλογα ανοιχτής, με συμπεριφορές ανατροπής, και της βαθιάς μας ζωής, της συντηρητικής, εμείς οι εκκρεμείς. Χρονιές, με αίμα και φωτιές, και Χούντας, κι Ιουλιανές, και της Μεταπολίτευσης φωνές, αυτού του συρφετού,…
-

Λευτέρης Βογιατζής
Ένα αφιέρωμα στον αγαπημένο σκηνοθέτη και ηθοποιό που έφυγε πρόωρα σαν σήμερα, στις 2 Μαΐου του 2013. Σκηνοθέτησε το μέλλον τιμώντας το παρελθόν —της Μαρίας Κατσουνάκη— Ο Λευτέρης Βογιατζής επιβεβαίωνε με την παρουσία του την απόλυτη απόκλιση της τέχνης από την πολιτική. Με μια πρώτη ματιά, εντοπίζουμε μία γενική διαφορά: στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή (θέατρο,…
-

Αλίμονο στους ηγέτες
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Ο Χάρι Λάιμ, στον «Τρίτο άνθρωπο» του Κάρολ Ριντ, λέει: «Στην Ιταλία, 30 χρόνια κάτω από τους Βοργίες, κυριαρχούσαν ο πόλεμος, ο τρόμος, οι δολοφονίες, η αιματοχυσία και παρ’ όλα αυτά “γεννήθηκαν” ένας Μικελάντζελο, ένας Ντα Βίντσι και η Αναγέννηση. Στην Ελβετία, είχαν 500 χρόνια δημοκρατίας και ειρήνης και τι παρήγαγαν; Το…
-

Η αρρώστια που κουβαλάμε μέσα μας
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Πριν από τέσσερα χρόνια, όταν προβλήθηκε η γερμανική ταινία «Το κύμα» («Die welle») του Ντένις Γκάνσελ, προκάλεσε αίσθηση. Περιέγραφε ένα πείραμα που ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις σε γερμανικό Λύκειο, για να εξελιχθεί σε εφιάλτη. Ένας καθηγητής, με αναρχικό παρελθόν και πρωτοποριακές ιδέες για την εκπαίδευση, αναλαμβάνει, στο πλαίσιο του μαθήματος της…
-

Ζωτικοί πυλώνες
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Πόσο έτοιμες είναι η ελληνική κοινωνία και η πολιτεία να υποδεχθούν ένα μεγάλο έργο πολιτισμού; Η απάντηση φαίνεται αυτονόητη και η ερώτηση αφελής. Όμως καμία αποτυχία δεν είναι τόσο καθοριστική για μια χώρα όσο η αδυναμία της να στηρίξει μια Εθνική Βιβλιοθήκη ή μια Εθνική Λυρική Σκηνή. Και η ευθύνη αυτή δεν…
-

Υπάρχει καλός και κακός έλεγχος;
—της Μαρίας Κατσουνάκη— «Θεσπίστηκε ένας καινούργιος νόμος που λέει ότι για να πάρει επιχορήγηση το «χ» εθνικό θέατρο πρέπει να υποβάλει ο υπουργός Πολιτισμού αιτιολογική έκθεση στον υπουργό Οικονομικών και αυτός να αποφασίσει αν θα τη δώσει ή δεν θα τη δώσει, αν έχει ή δεν έχει να τη δώσει». Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της πρώτης…
-

Ούτε με ευχολόγια, ούτε με απειλές
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Υπάρχουν πολλά σημεία από τη ομιλία του Βρετανού ιστορικού Μαρκ Μαζάουερ στο Deree (μεταδόθηκε απευθείας από την ιστοσελίδα της «Κ»), στα οποία θα μπορούσε να σταθεί κάποιος. Όμως εκείνο που θα έπρεπε να μας βάλει σε σκέψεις είναι το σαφές μήνυμα που έστειλε προς το ελληνικό πολιτικό σύστημα: δεν αντιμετωπίζει τον κίνδυνο…
