Ετικέτα: Νέα Δημοκρατία

  • Αόρατοι συμπολίτες

    Αόρατοι συμπολίτες

    —του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα ρήματα—  Μία από τις πιο συνηθισμένες «καραμέλες» της σύγχρονης πολιτικής ρητορικής είναι τα δημοψηφίσματα. Παραπέμποντας σε μια μάλλον ακαθόριστη φαντασίωση «άμεσης δημοκρατίας», τα δημοψηφίσματα θεωρήθηκαν η καρδιά της πολιτικής αντιπροσώπευσης, σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Στην Ελλάδα, η λέξη λειτούργησε καταχρηστικά τόσο στο λόγο των αριστερών δημαγωγών…

  • Αν θυμηθείς τ’ όνειρό του

    Αν θυμηθείς τ’ όνειρό του

    —του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα—  «Να δω στην Ελλάδα μια ειρηνική διαδήλωση από 500.000 κόσμο που να διαμαρτύρεται μαζικά ενάντια στη βία της Χρυσής Αυγής» ονειρεύεται ο Κον Μπεντίτ σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Έθνος της Κυριακής.[1] Συμμερίζομαι το όνειρο του. Και θα ήθελα να το δω στον ξύπνιο μου. Αλλά…

  • Θέλω κι εγώ να μου κάνει μήνυση ο Αβραμόπουλος

    Θέλω κι εγώ να μου κάνει μήνυση ο Αβραμόπουλος

    —της Ελένης Κεχαγιόγλου και του Γιώργου Τσακνιά— «Ο πολιτικός “τύπου Αβραμόπουλου”. Που το μόνο που τον νοιάζει ακόμα και σήμερα είναι τα φρου-φρου και οι κορδέλες. Εν προκειμένω, να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροπλάνο και να έχει αξιώματα. Παρότι έχει αποτύχει −ο πολιτικός τύπου Αβραμόπουλου− με οτιδήποτε έχει ασχοληθεί, συνεχίζει να διεκδικεί τα πάντα, λόγω των…

  • Όσοι γενούν πρωθυπουργοί

    Όσοι γενούν πρωθυπουργοί

    …ποτέ τους δεν διαβάζουν —του Γιώργου Τσακνιά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— [Επιμέλεια στήλης: Ελένη Κεχαγιόγλου] Δεν ακούω μουσική· όταν όμως ακούω μουσική, ακούω Μπαχ. [Από το «Τελειώνω» του Μιχάλη Σιγανίδη] Στο σπίτι δεν είχαμε τηλεόραση· αποκτήσαμε για πρώτη φορά κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Για τα απολύτως αναγκαία —Η μάχη, Η…

  • Υφυπουργός μετά θάνατον ζωής

    Υφυπουργός μετά θάνατον ζωής

    Για τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας εν Ελλάδι —του Γιώργου Τσακνιά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— [επιμέλεια στήλης: Ελένη Κεχαγιόγλου] Δεν πιστεύω στη μετά θάνατον ζωή, πάντως θα πάρω μαζί μια αλλαξιά εσώρουχα. Γούντι Άλλεν Ούτε εγώ πιστεύω στη μετά θάνατον ζωή. Δεν ξέρω αν μεγαλώνοντας θα ενστερνιστώ την προσέγγιση του Γούντι —να πάρω μαζί και μια…

  • Πίσω από τις λέξεις

    Πίσω από τις λέξεις

    Μια συγκριτική ανάγνωση των ανακοινώσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας —της Ελένης Κεχαγιόγλου για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Οι κομματικές ανακοινώσεις, κατά κανόνα άκαμπτες, αποξηραμένες και αδιάφορες, όχι σπάνια ασύντακτες, κι ως εκ τούτου εκνευριστικές και ακατάληπτες, σε κάθε περίπτωση παραμένουν αποκαλυπτικές των προθέσεων των συντακτών τους, οι…

  • Όταν έκλαψε η Νίτσα

    Όταν έκλαψε η Νίτσα

    — του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα ρήματα— Η ιστορία κυκλοφορεί με πολλές παραλλαγές ∙ περίπου ως «αστικός μύθος». Ο παππούς ή η γιαγιά διηγείται με συγκίνηση ότι τώρα που έκλεισε η ΕΡΤ, η εγγονή του/της, η Νίτσα, (το όνομα αλλάζει κατά περίπτωση) κλαίει επειδή δεν μπορεί να δει πια την αγαπημένη της «παιδική…

  • Βουβή δημοκρατία

    Βουβή δημοκρατία

    —του Γιάννη Παπαθεοδώρου— Δυστυχώς ή ευτυχώς —ευτυχώς, λέμε πολλοί— η δημοκρατία είναι μια «συνήθεια» ριζωμένη στην καθημερινότητα. Από τον παλιό «γαλατά που χτυπάει την πόρτα τα ξημερώματα» ως τη βραδινή «καληνύχτα» των δημοσιογράφων της ΕΡΤ, η δημοκρατία λειτουργεί κυρίως μέσα από σύμβολα που επιβεβαιώνουν καθημερινά τη συνέχεια ενός πολιτεύματος που κερδήθηκε με σκληρούς αγώνες. Η…

  • Δεν υπάρχει σήμα

    Δεν υπάρχει σήμα

    —του Γιάννη Παπαθεοδώρου— «Μας συγχωρείτε, διακοπή». Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα θυμούνται το μαυρόασπρο σλόγκαν της κρατικής ΥΕΝΕΔ, την ώρα που «έπεφτε» το σήμα της τηλεόρασης, είτε λόγω κάποιας τεχνικής βλάβης είτε λόγω κάποιας τολμηρής ερωτικής σκηνής, που δήθεν σκανδάλιζε το κοινό. Για τους περισσότερους από εμάς, εκείνο το cult σλόγκαν ταυτίστηκε με τη μονοφωνική…

  • Το τζαμί της… Άρτας

    Το τζαμί της… Άρτας

    —Της Ξένιας Κουναλάκη— Ένα ακόμη εμπόδιο γραφειοκρατικής φύσεως ξεπεράστηκε για να δρομολογηθεί επιτέλους η κατασκευή τζαμιού στην Αθήνα. Δημοσιοποιήθηκε το έργο στο πρόγραμμα «Διαύγεια». Όχι ότι αυτό από μόνο του συνιστά λόγο για να επαναπαυθούμε και να θεωρήσουμε ότι οι μπουλντόζες κατευθύνονται ήδη στον Βοτανικό. Απλώς διασκεδάστηκαν οι ανησυχίες ότι το ζήτημα έχει πάλι «παγώσει»…