Ετικέτα: ποίηση
-
Τα άνθη του κακού
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1373 DJ της ημέρας, ο Γιώργος Ζαχαριάδης Τα Άνθη του κακού του Κάρολου Μπωντλαίρ κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο του 1857. Ενέπνευσαν κι εξακολουθούν να εμπνέουν αναρίθμητους μουσικούς, μεταξύ αυτών όμως δεν συγκαταλέγονται οι Sopor Aeternus & the Ensemble of Shadows. Το εν λόγω συγκρότημα ιδρύθηκε στη Φραγκφούρτη το 1989 από την Anna-Varney Cantodea. Το 2007 κυκλοφόρησαν το…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 30/5
Ένας ψαράς —休宗純 (Ikkyū Sōjun, 1394–1481)— Μετάφραση: Γιώργος Τσακνιάς Η μελέτη κι ο σκληρός διαλογισμός μπορούν να σε κάνουν να χάσεις το Νου σου. Αλλά ίσως το μοναχικό τραγούδι του ψαρά ν’ αποδειχτεί θησαυρός ανεκτίμητος. Σούρουπο με βροχή στο ποτάμι, το φεγγάρι κάθε τόσο ξεμυτά από τα σύννεφα· Απερίγραπτα κομψός, τραγουδά τους σκοπούς του κάθε βράδυ,…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 23/5
Το θα και το να του θανάτου —Αντώνης Φωστιέρης— Έτσι λοιπόν χωρέσανε στα μάτια σου τόσες κοινές ασήμαντες εικόνες Ποιος θά ’χει χρόνο κάποτε να βυθιστεί στη λίμνη μιας ανάμνησης Η αιωνιότητα κρατάει τόσο λίγο Όμως, δε γίνεται, θα υπάρχει κάπου μια μικρή δικαιοσύνη να εξηγεί Με ποιες προθέσεις φεύγει ένας άνθρωπος Με πόσα θα και πόσα να που…
-
Κινούμενη άμμος 13.5.2018
—με τον Γιώργο Πήττα— Σοβιετική jazz από τη δεκαετία του 60 και του 80, John Williams, Shostakovitch, Horner, Miriam Stockley, Anton Bruckner και άλλοι, κλήθηκαν σε αυτή την Κινούμενη Άμμο να συνοδεύσουν σπαράγματα από το έργο των Charles Bukowski και Lawrence Ferlinghetti. Καλή ακρόαση και με τις υγείες σας. Playlist: 1. Aleksander Rjabov & Synthesis…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 16/5
[Όπου πέσει ένα μου δάκρυ…] —Χάινριχ Χάινε— Μετάφραση: Άγγελος Βλάχος Όπου πέσει ένα μου δάκρυ, γίνετ’ όμορφο λουλούδι· κι όπου πάει ο στεναγμός μου, γίνετ’ αηδονιού τραγούδι. Έλα, αγάπα με… να γίνουν τα λουλούδια όλα δικά σου και να τραγουδούν αηδόνια στα παράθυρά σου. * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων
-
Το ποίημα της εβδομάδας 9/5
Ο κακός μαθητής —Ζακ Πρεβέρ— Μετάφραση: Μιχάλης Μεϊμάρης Ο κακός μαθητής Λέει όχι με το κεφάλι Μα λέει ναι με την καρδιά Λέει ναι σε όσους αγαπάει Λέει όχι στον καθηγητή Είναι όρθιος Τον ρωτούν Και όλα τα προβλήματα έχουν δοθεί Ξαφνικά τον πιάνουν ακατάσχετα γέλια Και τα σβήνει όλα Τα ψηφία και τις λέξεις Τις…
-
Κινούμενη άμμος 22.4.2018
—με τον Γιώργο Πήττα— Με τον Rothko να βλέπει αντίστροφα. Χαμηλοί τόνοι. Εσωτερικές μουσικές, ποικίλματα από Volker Bertelmann, Zack Hemsey, Abandoned Toys, Nicolas Jaar και άλλους. Μία ιστορία του Διονύση Καλαμβρέζου: «Ποια Ζωή και Ποιο Θάνατο;» Με ποίηση μυστικής διάθεσης στο τελευταίο ημίωρο. Playlist: 1. Hauschka – Elizabeth Bay 2. Hildegard von Bingen – O…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 25/4
Γυναίκα και γάτα —Πωλ Βερλαίν— Μετάφραση: Λίλα Καρανικόλα Παίζει με την άσπρη γάτα κ’ είναι τρέλλα να τη δεις. Τ’ άσπρο χέρι, τα νυχάτα πόδια, μέσα στης πυκνής σκοτεινιάς το πέπλο. Νάτα τάκρυψε τα νύχια στης άσπρης γούνας τα χιονάτα χνούδια, μην τα δει κανείς… Κ’ η γυναίκα, τη γλυκούλα κάνει, κρύβει τη νυχιά της…
-
Have We Told You All You’d Thought to Know?
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1331 DJ της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης Έχουμε αναφερθεί σχετικά πρόσφατα από αυτήν εδώ τη στήλη στη σχέση της τζαζ με την ποίηση (εδώ κι εδώ). Ο ποιητής Ρόμπερτ Κρίλι (εδώ μπορείτε να δείτε το σχετικό αφιέρωμα του dim/art και να διαβάσετε αρκετά ποιήματά του στα ελληνικά) ενέπνευσε δύο τζαζίστες —…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 18/4
Οι θύτες —Γιάννης Βαρβέρης— Σαν λείπει το φως τις νύχτες αντλούμε νερό απ’ τις γειτονικές εστίες με την απόχη του μίσους. Καθένας είναι πρόθυμος για την οποιαδήποτε πτώση κατάλληλος για τον τυραννικό συνειρμό το μέγιστον μάθημα όπου θύματα δεν υπάρχουν παρά μονάχα θύτες έτοιμοι να προσφέρουν γην και ύδωρ στην πρώτη τύψη. Όποτε με πίστεψαν…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 11/4
Το χαμόγελο —Λάμπρος Πορφύρας— Ωραία γυναίκα, το τρελλό το γέλιο σου διαβαίνει, σα μάταιος ήχος και σκορπά, κι ούτε μια ηχώ ξυπνά στην ακατάδεχτη καρδιά, που αγάπη τήνε δένει μ’ αθώα χαμόγελα βουβά. M’ αυτά που δείχνουνε χαρά, με κάποια που σκεπάζουν τον πόνο τους αμίλητον οι ευγενικές ψυχές, μ’ εκείνα που μαραίνονται κρυφά και…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 4/4
[Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά…] —Φερνάντο Πεσσόα— Μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά Που με πνίγει, αλλά δεν είναι τίποτα. Νοσταλγία του τίποτα Ακαθόριστη επιθυμία. Τυλιγμένος σαν σε ομίχλη Είμαι απ’ το ίδιο υλικό και βλέπω Το μακρινό, λαμπρό αστέρι Από την καύτρα του τσιγάρου πάνω. Κάπνισα τη ζωή μου. Αβέβαιο…
dimart 