Κατηγορία: Επετειακά

  • Πάντα σχεδὸν τῆς Μπασκιρτσὲφ κρατοῦσε τὸ Ζουρνάλ

    Πάντα σχεδὸν τῆς Μπασκιρτσὲφ κρατοῦσε τὸ Ζουρνάλ

      H Μαρί Μπασκιρτσέφ (24/11/1858-31/10/1884), ταλαντούχος ζωγράφος η ίδια, μανιώδης και ακάματη αναγνώστρια, φίλη συγγραφέων και καλλιτεχνών, μια πολίτης του κόσμου που μιλούσε πέντε γλώσσες, έπαιζε άρπα και πιάνο, και θάμπωνε τους πάντες στους χορούς, η «Σλάβα Παρθένος» όπως την αποκαλούσαν, υπήρξε από τις ρομαντικές μορφές στην εποχή με την πλέον έντονη πολιτιστική δραστηριότητα του…

  • Ο υπονομευτικός Λωτρεαμόν

    Ο υπονομευτικός Λωτρεαμόν

    Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Ιζιντόρ Ντυκάς (Isidore Lucien Ducasse, 4/4/1846-24/11/1870), γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Λωτρεαμόν ή Κόμης του Λωτρεαμόν. Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, το dim/art αναδημοσιεύει ένα κείμενο της Μικέλας Χαρτουλάρη (Τα Νέα, 3/12/2011) με τίτλο Ο υπονομευτικός Λωτρεαμόν και ένα του Γιώργου Λαμπράκου με τίτλο Μαλντορόρ ή το μηδέν και το άπειρο  (Η…

  • Ο ήχος του κουδουνιού στο σπίτι του Στυλιανού Αλεξίου

    Ο ήχος του κουδουνιού στο σπίτι του Στυλιανού Αλεξίου

    —του Γιώργου Ζεβελάκη— Έπαιρνα αριστερά τον μικρό δρόμο μετά το Μεϊντάνι, σταματούσα λίγα μέτρα πιο πέρα, στον αριθμό 3, και πίεζα ελαφρά ένα φθαρμένο ηλεκτρικό κουδούνι, περιμένοντας ν’ ακούσω τη γνώριμη φωνή «σας ανοίγω». Είχε  συνήθως προηγηθεί τηλεφώνημα από την Αθήνα. Στην οδό Αργυράκη λοιπόν, ο ήχος του κουδουνιού και η αναμονή της φωνής του…

  • Η ελληνική πατριδογνωσία του Στυλιανού Αλεξίου

    Η ελληνική πατριδογνωσία του Στυλιανού Αλεξίου

    —του Μανόλη Ι. Βελεγράκη— Συμπληρώνεται σήμερα, 12 Νοεμβρίου του 2014, ένας χρόνος από την εκδημία του ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης Στυλιανού Ελ. Αλεξίου (1921-2013), φιλολόγου, βυζαντινολόγου και αρχαιολόγου. Είχα την αγαθή τύχη να γνωρίσω, ως παιδί στο Ηράκλειο της Κρήτης, το Στ. Αλεξίου, λόγω της συναδελφικής σχέσης του πατέρα μου, φιλολόγου δευτεροβάθμιας, με τη…

  • Dylan Thomas (1914-1953)

    Dylan Thomas (1914-1953)

    —του Γιώργου Θεοχάρη— Στις 9 Νοεμβρίου του 1953 πέθανε ο Ουαλός ποιητής Dylan Thomas (27/10/1914-9/11/1953). Παρόλο που έζησε μόλις 39 χρόνια, πρόλαβε να κατακτήσει μια θέση πολύ ψηλά στην παγκόσμια ποιητική πυραμίδα. Το πιο γνωστό του ποίημα είναι αναμφισβήτητα το “Do not go gentle into that good night”. Δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό Botteghe Oscure το…

  • Το Τείχος του Βερολίνου

    Το Τείχος του Βερολίνου

    Το Τείχος του Βερολίνου, μια από τις πιο παράλογες και βάρβαρες ιστορίες του παράλογου και βάρβαρου 20ού αιώνα, έπαψε να υπάρχει πριν από είκοσι έξι χρόνια. Για την ακρίβεια, στις 9/11/1989, άνοιξαν οι μπάρες στα σημεία εισόδου και οι κάτοικοι του Βερολίνου μπόρεσαν να κινηθούν ελεύθερα από το Ανατολικό στο Δυτικό Τμήμα και αντιστρόφως, για πρώτη…

  • I am Dracula

    I am Dracula

    —της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Κατά μία παράδοξη σύμπτωση, που θα άξιζε να μελετηθεί παραπάνω, μέσα στη δεκαετία 1887-1897 γεννήθηκαν στη Βρετανία οι δύο φανταστικοί χαρακτήρες της λογοτεχνίας που έμελλε να σταδιοδρομήσουν περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλον στις οθόνες: ο Σέρλοκ Χολμς του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και ο Κόμης Δράκουλας του Μπραμ Στόουκερ αντίστοιχα. Και οι…

  • Το μεγάλο ρεμάλι

    Το μεγάλο ρεμάλι

    Jean-Marc Reiser, 1941-1983 —της Stucano Closer— «Προσοχή! Κάποια από τα εκθέματα ενδέχεται να προσβάλουν τα αισθήματα ορισμένων επισκεπτών», προειδοποιούσε πριν από δέκα χρόνια (2004) μια επιγραφή στην είσοδο του Κέντρου Ζορζ Πομπιντού σε έκθεση έργων του Jean-Marc Reiser. Δικαίως, βέβαια. Ο ταλαντούχος σκιτσογράφος που είχε γεννηθεί τον Απρίλη του 1941 στη Réhon της Γαλλίας είχε…

  • Ζακ Τατί, 1907-1982

    Ζακ Τατί, 1907-1982

    Σαν σήμερα, στις 9 Οκτωβρίου του 1907 γεννήθηκε μια κωμική ιδιοφυΐα, ο Ζακ Τατί. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου του 1982, και μαζί του τότε έφυγε και ο αξέχαστος κύριος Υλό. * * * Οι μελαγχολικές κωμωδίες του Ζακ Τατί Συνεχιστής των μεγάλων κωμικών του βωβού κινηματογράφου Τσάρλι Τσάπλιν, Μπάστερ Κίτον, Χάρολντ Λόιντ και των Λόρελ και Χάρντι (Χονδρός-…

  • 4 Νοεμβρίου 1993: Μια απρόσμενη κηδεία

    4 Νοεμβρίου 1993: Μια απρόσμενη κηδεία

    —της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Σεπτέμβρη του 1993 πήρα (επιτέλους) το πτυχίο μου και τέλη Οκτωβρίου ξεκίνησα το ταξίδι μου με το Interrail – ήμουν είκοσι τεσσάρων, σχεδόν στο τσακ πια από άποψη ορίου ηλικίας. Εγώ και το βαρύ μου σακίδιο επρόκειτο να επισκεφτούμε φίλους διάσπαρτους ανά την Ευρώπη, διανύοντας μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μέσα σε διάστημα ενός…

  • Ιτσχάκ Ράμπιν (1 Μαρτίου 1922 – 4 Νοεμβρίου 1995)

    Ιτσχάκ Ράμπιν (1 Μαρτίου 1922 – 4 Νοεμβρίου 1995)

    Ο άνθρωπος που πίστεψε —και πλήρωσε. Από τις αναμνήσεις των εβδομήντα δύο μου χρόνων, εκείνο που θα θυμάμαι πάνω απ’ όλα, έως την τελευταία μου ημέρα, είναι οι σιωπές. Η βαριά σιωπή της στιγμής μετά και η τρομακτική σιωπή της στιγμής πριν. —της Άστριντ Ζωής Όκλαντ— Ο Ιτσχάκ Ράμπιν γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1922 και…

  • «Μόνος μέσ’ στον θάνατό μου»

    «Μόνος μέσ’ στον θάνατό μου»

    Ναπολέων Λαπαθιώτης (1888-1944) —της Ελένης Κεχαγιόγλου— «Λοιπόν, η ζωή του Λαπαθιώτη, όσο κ’ η Ποίησή του, όσο και το μοιραίο σημείο που κ’ οι δυο σταμάτησαν […] στάθηκαν […] κατά το πιο μεγάλο τους μέρος, ένα έργο Τέχνης» σημειώνει ο προσωπικός του φίλος Τέλλος Άγρας, στο τεύχος 398 του περιοδικού Νέα Εστία το οποίο, παρότι…